Eren Memories Novels & Stories

I even asked him about the lost memory of mine kay Hermina. Inamin naman niya na he did it. Ayaw niya raw na mag self pity ako at mas lalong mabaliw na nga kaiisip tungkol doon. Kaya naman pala hindi na talaga sumagi sa isipan ko nag tungkol sa insidente na 'yon. All I just remembered is about Tenement Uno's mystery at ang mga kakaibang tenants.

Nabibinggi na ako sa ingay ng mga tanong na nagkakagulo sa utak ko. I looked intently to the box. I cannot count the times I am tempted to open it. Curiosity eats me. Gusto kong makita ang laman ng box because something in my heart ang naeexcite na medyo natatakot sa kung ano mang laman nito. Definitely, I wanted to remember my memories. This is the second time, I was reminded na hindi ko maalala yung memories na meron ako from my early life. The first time was during my father's burial. I tried to reminisce my memories with my dad, but I can't. Years passed, I forgot about those memories. I just leave them. Kung hindi ko maalala, edi hindi. Today, I am convinced, something is wrong sa memor

“Iyan ay sobrang sinaunang forbidden skill. Ang ibang tao ay sasabihin na ang pagkakataon ng paggaling ay sobrang liit, pero iyan ay dahil kaunting tao lang ang tunay na nakakaintindi sa skill. Maaaring ginawa ko si Shaun na parang retard, pero sa katunayan, ito ay para sa kanya na maglakad paalis ng dead end. Ang kanyang katalinuhan ay mabagal na umunlad mula sa kabataan niya. Siguro matapos ang kalahating taon, tuluyan niyang mababawi ang kanyang memorya.” Kalmadong sinabi ni Sarah, “Ang memorya ay kasma ang buong proseso niya at ni Catherine na nahulog ang loob sa Melbourne. Ito ay kumpleto, ng walang kulang na piraso.” Ang puso ni Rodney ay magulo. “Huwag kang magsinungaling sa akin.” “H

anang kaibigan. Nagsalubong naman ang kan'yang kilay sa narinig mula rito. "What do you mean?" "That woman is a doctor and her specialty is erasing memories. Kaya duda ako kung talaga bang nagka-amnesia ka o sinadyang burahin ang memorya mo para makalimutan mo ang lahat at gagamitin ka nila laban sa pamilya mo at sa mga kaibigan," mahabang sabi ni Red sa kan'ya.

Oo nga at hindi niya alam kung paano makitungo si Zephyra kay Lucien pero hindi 'yon problema dahil sa mata ni Lucien ay may amnesia siya. Sa nabasa niya tungkol kay Lucien Clive Harrison, isa itong mnemonist. Lucien has an extraordinary inborn ability to recall or remember any long lists of numbers, data, book entries, names, etc, etc. Kahit yung isang buong libro ay kaya nitong i-memorize, educational man o entertainment books. Napakasensitibo din nito sa mga detalye.

Nandoon ang mga nakaraang hindi na nila mababalik at mga nakaraang iiwan na lamang sa limot. Memories, like fragments of a forgotten melody, weave the tapestry of our lives. They are the elusive ghosts of our yesterdays, lingering in the recesses of our minds, waiting to be summoned by a scent, a song, or a fleeting glimpse of the familiar. The past, with its palette of emotions and experiences, shapes who we are today. In the quiet moments, we find ourselves drifting back, tracing the contours of our memories like fingers on an old, weathered photograph.

Sino ang lalaking ito? "Matagal kong hinintay ang pagtatagpo nating muli." Muli itong ngumiti na nagbigay sa akin ng kaguluhan. Sa unang pagkakataon ngayon ko lang hindi nakasundo ang sarili ko at sa taong hindi ko pa kilala. Hindi siya kilala ng utak ko ngunit ang puso't kaluluwa ko'y hindi siya kayang ikaila. –End of Undying memories–

“Jel, naniniwala kaba na kahit nawalan ka ng alaala ay hindi mo parin makakalimutan ang mga bagay na kong saan ka magaling? Tulad ng pag piano.” Napaisip ako. “Oo?” patanong na sagot ko. “Diba sa mga movie or series, kahit may amnesia sila ay hindi parin nila nakakalimutan ang mga talentinto nila? Sabi nila utak lang ang nakalimot pero ang katawan mo naaalala ‘yon. Pero bakit mo naman na itanong?” Umiling lang siya at ngumiti ng pilit bilang sagot.

tanong naman ni Champagne. Malungkot na tumango ang doctor. "Pero bakit hindi niya kami maalala pero naalala niya si Owen?" nagtatakang tanong niya. "Well, dahil ang amnesia ay depende sa impact ng aksidente on the brain of the patient at base on her case, she has this what we so called Anterograde amnesia where older memories may be relatively preserved by the patient kaya maaaring may maalala siya sa nakaraan niya pero hindi ang mga alaala bago ang aksidente. But again, ang mga naaalala ng pasyente ay limitado lamang due to brain injury at oobserbahan pa natin kung gaano katagal ang magiging progress niya dahil pwedeng weeks or months, bumalik ang alalaa niya at may posibilidad din na mahi

Mula sa repleksyon ay bumalik ang mga alaala ko sa nakaraang anim na taon. Ang mga panahong minamaliit ako ng lahat. Nakita ko ang panloloko nina Eric at Celine. Ang masasama nilang tawa. Ang mga tingin nilang puno ng pangungutya. I clenched my fist at the memory. A thought of my twins made me want to back out, but the nightmare they left me keeps coming back. "Mama!" Bumalik ako sa sarili nang may sumigaw mula sa likuran ko.