Eren Memories Novels & Stories

“The data confirms it. Someone reanimated a partial genome sequence—probably from his old military medical file. Pero may nakalagay na note sa dulo.” “What note?” tanong ko. Bahagyang nanginig ang boses ni Marcus nang basahin niya nang malakas ang nakasulat doon. “‘Subject retains residual memory imprint. Behavioral anomalies detected.’” “Residual memory…” ulit ko. “So he remembers something?” “Yes,” sagot ni Marcus. “And that means he could still be… him.” Natahimik kaming lahat. Hanggang sa biglang tumunog ang alarm ng safehouse—isang signal na may nakadetect ng papalapit na heat signatures.

manghang sabi pa nito. "Yes, I am his only daughter!," agad niyang ganti. "What a small world hija, have you remembered me Judge Roman Dela Merced?," kumpirma pa ng matanda sa kanya na tila nagkakilala na sila dati. "Sorry po, hindi ko na po natatandaan," tapat niyang sabi.

Mariin ang tono niya. "Oo, Eric, siya ang ama ng pamangkin mo," sagot niya, luha na ang pumapatak sa kanyang mga mata. "Nagkaganyan siya dahil sa amnesia. Ang dati naming masayang pamilya ay nasira dahil nawala ang magandang alaala namin. Ang naalala niya lang ay yung panahon na hindi pa niya ako kilala. Ang naalala niya ay ang kanyang first love na si Mirasol at hindi kami." Naiiyak na sabi nito habang palayo sila kay Kean, na natulala at nakatingin sa kanila.

Well not actually like that, nagka amnesia siya that's why he forget me. "Alam niyo na ba?". Linakasan ni Riem ang boses niya ng sabihin iyon "Ang ALIN?". Sabay-sabay na tanong nina Eunice "Yung tungkol kay Dark Hashneil Darby?". Awtomatikong napaharap ako sakanila dahil sa pag sambit ni Riem sa pangalan ni Hash

Kaya niya bang harapin si Rence nang maayos? Umilaw ulit ang screen ng cellphone niya at tiningnan iyon. There’s a news report on the TV she couldn’t understand. It looks like it’s about a gala, or something. From: Rence I miss you. Imbis na maramdaman ang epekto ng text ni Rence, she felt horror when she saw a familiar image on the TV. Her memory was blank of the night where everything happened but that frame and hair, that’s the same with those memories haunting her no matter how much she wanted to forget.

Nahihiwagaang tanong niya. Para namang nag-flashback ang lahat sa'kin nang marinig ko ang condo na sinabi ni mama. Marami kaming memories dun. Simula pintuan hanggang kwarto ng condominium na 'yon ay may mga alaala kami na mahirap kalimutan.

bulong niya. Mama.. Sorry po, hindi ko po kayo maalala.," ani ko. At katulad ni Karina ay nagulat rin siya. Tumingin si Mama kay Karina na puno ng pagtataka. "Totoo po ang sinabi ni Luther, Ma. He can recognize their voices but he can't remember everyone's faces. He only remember me and our baby." Kita ko ang lungkot sa mga mata ni Mama. "Nakalimutan ko man ang itsura ninyo, alam ng puso ko na mahal na mahal ko kayo."

Hindi ko na kailangan pang sabihin ko sa kanya kung bakit dahil natitiyak ko na nasabi na sa kanya ni Enrique ang tungkol sa pagkakaroon ko ng partial amnesia. "It's okay, Aleya. In the future ay babalik din ang memories mo sa bahay na ito, sa akin, sa lahat ng mga taong nakatira sa bahay na ito lalong-lalo na ang memories mo kay Kuya Enrique," ani Edzel na tila may nais ipakahulugan sa kanyang huling sinabi. "Memories ko bilang bodyguard ng kapatid mo," pagtatama ko sa huling sinabi niya.

"Won't you tell her about that incident?" Natigilan siya. Kanina lang ay iniisip niya iyon pero hindi pumasok sa kanya ang ikuwento ito kay Lexie. Pero ngayon na tinanong siya ng kaibigan ay hindi niya malaman kung ano ang isasagot. "I—I really don't remember some pieces of that incident. Even her face and their names— you know human memory is strange. Your brain will shut down the bad memories as a defense mechanism to protect your fear. And it will let you forget something terrible that happened. Lahat sila, may nakakalimutan katulad na lang ‘yung may nangyari kahapon or kanina lang. Pero ako ang pangalan nila. Dahil estranghero sila na nakilala ko noon at nagpakilala lang at sinabi ang pa

Kumain na lamang siya. HINDI makatulog si Terrence. He just finished cleaning the kitchen and mopping the floor. He is burdened by Elise’s amnesia. There are a lot of questions in his mind. He did some research about retrograde amnesia and proved that the lost memories can stick the feelings of the patient in the memories left.