Novel & Cerita Escapades In Tagalog

Nagsimula na muli siya sa pagkwekwento. "Mabuti na lang noong panahon na napansin nila na hindi na ako nagpupumiglas at lumalaban. Hinayaan na nila akong gawin ang gusto ko, ngunit may pagbabanta sila na kapag hindi ako umuwi ng bahay hahanapin nila ako at papatayin. Noong una natakot ako, pero habang tumatagal nagsasawa na ako. Gusto ko na talagang malayo sa poder nilang dalawa. Kaya noong kinagabihan, lumayas ako sa bahay dala ang pera na ninakaw ko sa wallet ni Daddy. Nagpakalayo-layo ako. Hindi ko alam kung saan ako tutungo, ang gusto ko lang naman ay lisanin ang bahay namin at ang mga walang halang na kaluluwa na pamilya. Ang huling lugar na pinuntahan ko ay ang Bicol, minsan na kami na

Tila nakahanap ako ng nag-iisang kakampi mula sa milyon-milyong kaaway. "Thank you, Papa," sabi ko na may ngiti sa labi. Nang mahimasmasan na kami pareho ay saka pa lang ako nagtanong. "Papa, paano natin gagawin iyon? Na manganganak ako na hindi malalaman ng mga tao." "I have an idea. You cannot go abroad dahil mahirap kung makita ka sa airport lalo na ngayon na hindi mo sinipot ang contract signing. Kailangan ay maging maingat tayo sa bawat galaw natin."

“Invisibility ang allure ko. Ano ang ibig mong sabihin sa ibang ikinikilos?” Tinignan nya ako sa mata , tila kinikilatis ako lalo at inoobserbahan ako. “Dati ay normal na refuge tree sila, steady lang. Pero nang napadpad ka dito ay bigla na lamang silang kumilos ng ganyan. Wala pa sa bayan ang nakapagpagalaw sa kanila ng ganito. Baka ikaw na ang sinasabi sa legend.” “Legend?”

Napakurap ako at mabilis na nilingon ang kanyang wrangler jeep, "Bakit hindi nalang tayo mag jeep?" Isang halakhak ang pinakawalan nito sa akin kaya kusang bumalik ang tingin ko dito. "Ano naman ang nakakatawa doon?" Taas kilay kong tinanong. "Kabayo lamang ang pwedeng dumaan sa masukal na daan. Kung gagamitin natin ang jeep ko i-ikot pa tayo sa San Felipe at kakain ng Isa't kalahating oras na byahe. You don't have to worry, Stan is one of the best horse among the others. Wag ka lang magulo para hindi ka niya ihulog.." His shoulders shaking in silent laughter.

Hindi lang dahil sa maganda at romantic na lugar kundi dahil kasama niya si Louie. Matapos ang adventure sa La Escapo ay hindi pinalampas ng apat ang bisitahin ang isa sa pinakasikat na falls sa buong Antique. Ang Bugtong bato falls. Dahil nasa unahan pa ito ng La Escapo and they need to trek their way up ay game na game sina Louie at Minho na laging outdoor activities ang hanap. Manghang-mangha ang dalawa sa ganda ng tanawing iyon samantalang sina Marra at Elyssa ay napapangiti at napapailing na lang habang pinagmamasdan ang dalawang taga Maynila na parang mga batang naglalaro sa malamig na tubig ng falls.

Galit kong sigaw Stephanie "Mommy, paano tayo aalis and where are tayo mag stay?", tanong ni Abby ng makasakay kami ng taxi Our planned to escape was success, mabuti nalang at kasama si Sheng kaya naging madali ang pagtakas namin sa mansion

Tumango-tango naman ang lahat na tila nakikiisa sa layunin niya. "Kung gayon ay aakiyat na kami sa lupa para anuman oras na sumugod ang mga kalaban ay makikipagdigma na kami," tugon naman ni Ascor. "Maraming salamat sa inyo." Madami pa siyang ibinilin at sinabi sa mga kasama niya. Alam niyang handang-handa na ang mga ito.

Kainis! "Pangatlo, Ssilacc. Ang Ssilacc ay ang lugar kung nasaan tayo. Mga purong bampira rin sila ngunit hindi nakapag-aral dahil sa kahirapan. Makikita mo ang kaibahan nila sa mga suot natin. Hindi nila kaya bumili ng damit kaya naman nagtitiis sila sa kakapiranggot na tela. Ngunit sa lahat ng bampira, sila ang mababait at 'yun ang aking obserbasyon. Kahit na mahirap ay nagagawa pa rin nilang tumulong sa iba. Hindi tulad ng mga Rialacande, iilan lamang ang iyong makikitang may mabubuting puso." "Tulad ko." Napatingin kaming lahat kay Monica.

Hindi maiwasang mapapikit ng isang mat ani Danica ng kumislap ang relong suot-suot nito dahil sa pagtama ng ilaw. “Where do you think you are going? After wasting my time to wait for you, aalis ka without a word? Isn’t that the thing you also did eight years ago?” May pangungutya nitong saad sa dalaga, “come inside, unless may iba ka pang paraan para iligtas ang isang bagay na gustong-gusto mon a makuha.”

nag tatampong aniya dito. Lumungkot naman ang mukha nito "I'm sorry" Niyakap niya ito "Pwedeng mag away lang tayo at wag mag hihiwalay? Mag selos ka lang pero wag na wag mo akong iiwan" "I promise. Kahit anong mangyari hinding hindi kita iiwan .. Pero pwede ba mag pa order nalang tayo ng pag kain? "