Everything In Time Novels & Stories

Si Rico naman, bilang boss, ay hindi kailangang mag-time-in. Dire-diretso si Ella sa elevator papunta sa top floor at inilagay ang fingerprint niya sa time-in machine. Ngunit narinig niya ang nakakalungkot na tunog ng makina. “One minute late,” sabi nito. Napatigil si Ella, pakiramdam niya’y gumuho ang buong araw niya. Walang magawa, bumalik nalang siya sa kanyang workstation na parang wala nang walang kaganagana.

sabi ni Rafael na dinadama ang malamig na hampas ng hangin sa kanyang mukha. Maya maya nag-iba ang paligid biglang bumalik ito sa normal, nawala na ang kakaiba at malamig na malakas na hangin na humampas sa kanyang mukha, ang pakiusap niya na magpakita sa kanya si Angela at yakapin siya nito ay hindi na kailanman mangyayari dahil ang buhay ni Angela ay nagwakas na, binawi na ng Diyos sa kanila, ipinahiram lang ito kay Rafael para matutunan ni Rafael ang kahalagahan ng oras, ng panahon at ng buhay na dapat noon pa man ay pinahalagahan na niya.

Nagtataka niya itong tiningnan at nasaksihan ang pagbilog ng mga mata nito na para bang may kung ano'ng ikinagulat . "What time is it?" tarantang tanong nito sa kanya habang niyuyugyog ang isa niyang braso. "H-Huh? Wait..." aniya saka kalmadong inabot mula sa maliit na mesang nasa gilid ng kama ang cellphone niya. Namilog ang mga mata niya nang makita ang oras. Napabalikwas siya ng upo kaya tarantang napabangon si Amorah at patakbong tinungo ang cellphone sa labas ng kwarto.

I've been running into you in my head In-between, what could've been, yeah-yeah-yeah Everybody seems to leave bittersweet memories Time does seem to fly Then it's hard to find, yeah Used to dine and dash, run and laugh Skinny-dip off a ship, oh-whoa-whoa Not a worry for a million miles Driving off, be right back, oh-whoa-whoa 'Cause baby, after all of this time We'll meet again, with time to spend 'Cause even after all of this time, would you be mine? 'Cause I'd drop it all just to get you Bring me back to life Bring me back to life, yeah

Tama na ang pagbabalik-tanaw, nasa present na siya at dapat ang iniisip niya na lang ngayon ang mangyayare pa sa mga susunod na araw. Tinignan niya ang wall clock sa kanilang kwarto at nakitang five fourty six am na pala. Ngayon ang first day ni Brighton as a student kaya't kailangan niyang asikasuhin ang mga gamit nito at baon.

"Pagkumpas ng hangin Pag-awit ng mga ibon Pagbilis ng panahong, hindi mahabol-habol Hinihintay parin Ang tamang panahon Na mayakap, makapiling Makasamang muli... Ohhhh, ohhhhh, ohh-ohhh-uhh-ohh Ohhhh, ohhhhh, ohh-ohhh-uhh-ohh" "Kay gandang tinig, tila ba nawala ang sakit ng aking katawan ganoon din ang bigat na nararamdaman ko kanina sa aking ulo."

Sinalubong ako ng aming katulong nang makababa na ako sa sasakyan, sinenyasan ko na lang ito na nasa loob pa ng sasakyan ang mga gamit ko at dali-daling umakyat sa silid namin ni Cheska. Agad kong kinuha ang pinadala ni Mr. Estevan sa akin at nilagay iyon sa safety vault na nasa kuwarto ko. Hindi iyon puwedeng makita ni Cheska, ang alam pa naman niya ay tinigil ko na ang pag gamit noon. I checked my email and may mga closed deals na naman, amin yata ang taon na ‘to at simula pa lang sa first investor hanggang ngayon ay walang puma-palya.

pagpapakilala niya sa sarili. "Okay. Let's start our class. Because for me time is gold so don't waste the time that you have." nag-umpisa na siyang magsulat sa white board kaya nag start na nga ang klase namin. Mabilis lumipas ang oras. Maayus namang magturo si Mrs. Romero. Pansamantala ko rin nakalimutan 'yung mga problema ko sa work. Rule ko kasi sa sarili ko na 'pag nasa school, school lang magfocus at 'wag isasama ang mga problema sa work at bahay. Dismissal na namin. Nag-aayos muna ako ng mga gamit ko dahil paalis na rin naman ako sa room namin. Si Luke ay nauna na sa akin kasi nagpapasama daw ang mama niya sa SM.

aman hindi totoo sarap nito kurotin sa saya charot.What is the time over there?Tanong ni Liam sakin kung anong oras na daw dito sa pilipinas.The time is 3:51 in the morning philippines time. And you still awake?tanong niya.Yes 'cause I'm talking with you or chat you.Sabi ko sa kanya.How about your son how is he doing? Finish high School then next year Grade eleven.Wow that amazing.puri niya sa anak ko.Babe I need to go okay I chat you later.Sabi ko sa kanya.Go where? Buy something for my kids school supply. Okay I will be here waiting.Huling reply niya.Maka alis na nga makapunta na sa mall.One missed call and one message from Liam. Are you still walking?tanong niya.Hay naku kung makapagtanon

Sinabi ba talaga nila yun? "Look, 12:00pm na. Thirty minutes na lang at magsisimula na ang competition. Sumali ka na, Cadence. Don't worry. Hindi ka namin pababayaan." Tinignan ni Jessa ang relos niya. Naestatwa na ata ako sa kinatatayuan ko. I don't know what to say! May parte sa utak ko na baka niloloko lang nila ako pero mas malaki ang parte na gusto ko ring patunayan ang sarili ko, hindi lang kina Stan kundi na rin para sa ibang tao.