Exquisite In Sentence Novels & Stories

*** Nakaawang ang aking bibig habang ipinapalibot ko ang nanlalaki kong mga mata dahil sa labis na paghanga ng pumasok kami sa restaurant na tinatawag na Piacere. Kung may isang salita na puwede kong ilarawan para sa Piacere, it would be the word, ‘elegant’. Kaya hindi na rin ako nagtaka nang makita ko kung gaano kamahal ang mga presyo ng mga pagkaing isini-serve nila. Kung ako lang ay hindi ako kakain sa ganitong klase ng restaurant. Yes, the restaurant is really beautiful, but the prices for every food is too expensive for me.

Sagot ni Trixie habang hinawakan ang kamay ng bata. Saka nagsalita si Sebastian, habang nakatingin sa tanawin. Ngunit hindi lang tanawin ang pinagmamasdan niya—kundi ang babae sa tabi niya. “You know,” aniya, kalmadong kalmado ang tinig. “The view from up here is breathtaking… but you… you rival even the sunset.” Napalingon si Trixie, hindi makapaniwala. “What?” “I’ve seen the best skylines in the world. But you? You’re more beautiful than this sky,” mahinang sagot ng lalaki. “I mean it. You look like the sunset behind you.”

Hindi nakakasawang titigan, tila ba sa bawat pagtagal ng pagtitig mo sa kaniya ay mas lalo kang nahuhumaling sa kaniyang kagandahan. Ikinawit ni Xavier ang mga buhok na nasa mukha ni Athena sa likod ng tenga nito. “You are so beautiful Athena, hindi ko alam kung ano bang nagawa kong tama para bigyan ng isang katulad mo.” namamaos pa ang boses niya habang binibitawan ang bawat salita. Sa dami ng nagawa niyang kasalanan hindi niya alam kung may nagawa pa ba siyang tama para makamit ang ganitong uri ng kasiyahan.

“I must admit, your work is… impressive.” Hindi ko alam kung matutuwa ba ako o lalong manginginig. “S-Salamat po…” sagot ko, bahagyang yumuko. May saglit na katahimikan. Ramdam ko ang bawat pintîg ng puso ko habang pinapanood lang niya ako. “Your cream ratio is delicate. You don’t overwhelm the palate. Your truffles are rich, but not cloying. And that strawberry compote... very refined,” bulong niya, may bahid ng paghanga, pero hindi pa rin ako komportable.

Ang kanyang tingin ay appreciative, hindi lustful. Hunter: “You look beautiful, Ayumi.”

pero sa totoo lang, ang ganda pa rin tingnan. Yung buong eksena, hindi siya yung type na maingay o magulo—kahit maraming pagkain at detalye, may order. Parang lahat nasa tamang place, pero hindi rigid. Elegant siya in a way na hindi nagpapakitang-gilas, pero alam mong may class—yung tipong kahit tumahimik ka lang sa sulok, mararamdaman mo na special yung lugar, hindi dahil sa presyo, kundi dahil sa effort at taste na halatang matagal na pinagbuo. This house hold a lot of memories during my childhood

ani ni exel " Isa itong jewelry company , sa palagay ko kaya kung pasukin ang companyang iyon gamit ang aking kakayahan sa pagdedesinyo ng alahas . Ipapakita ko sa kanila ang lahat ng gawa ko at mag- aaply ako bilang isa sa kanila . Doon natin sisimulan ang paghihiganti , mas malapit mas maganda . "dagdag pa ni exel ."

I was just mesmerized by her ethereal beauty. Yung perpektong kurba ng kilay niya, kung paano siya perpektong ginawa ng kataas taasan ay isang napakagandang masterpiece. Isang sculpture na hindi mapapantayan ng kahit sino man. Lahat sa kanya ay isang art na kahit susubukin kong iguhit ay hinding-hindi ko magagawang tapusin. I must've been really lucky to seen all these, to listen and sat beside her.

Ngunit kalmado lamang siyang ngumiti, parang sanay na sanay sa ganitong sitwasyon. “I appreciate your interest,” sagot niya nang maayos at elegante. “But that piece… is exclusive.” Bahagya pa siyang tumingin sa akin. “And tonight, it belongs to her.” Mas lalo silang humanga. “Even more remarkable,” sabi pa ng isa.

Hindi niya maitatanggi ang panginginig sa kanyang tinig, sapagkat ang tanong na iyon ay may dalang takot at kuryosidad. Bahagyang ngumisi si Xavier, nakasandal pa rin sa upuan, ang siko nakapatong sa mesa, at ang baba’y bahagyang nakaangat. “Because I can’t take my eyes off you,” malamig ngunit may apoy na sagot nito. “You look… beautiful. Even when you’re just cooking.”