Novel & Cerita Extreme Ownership

Walang mababakas na kahit ano sa mukha nito na animo'y hindi nababahala ngunit tumigil ang nasa isipan ko ng bumaba ang tingin ko sa kamao niyang nakayukom na yalos pumutok anh mga ugat sa gigil. “Your company?" sarkastikong anito atsaka bahagyang ipinantay ang ulo sa tenga nito, hindi pa rin nawawala ang pag-igting ng mga panga niya. “I wanna talk to the real owner of Vérmudez Corporations for that," mabilis nitong binawi ang ulo at dumiretso ng tayo atsaka iniayos ang kurbata. “Admit it, you just stole that money,"

“You’re wasting energy. You’ll need it—trust me.” Kumirot ang dibdib ko sa takot, pero may kung anong parte sa’kin na ayaw magpatalo. “Hindi ako laruan, Nikolas,” mahina kong sabi, nanginginig ang boses. “Hindi mo ako pag-aari.” Bahagya siyang ngumiti, ‘yong tipid na ngiti na may halong pananakot. “Oh, Laura,” bulong niya. “I own everything that walks inside my house.”

I cover my boobs but he removed my hands. "They are beatiful like their owner..." he whisper in my ears. His breath gives chills in my vein. "Can I?" 'Sh*t!! Is he asking for my permission!!??' "Yes. I want you to owned me and make it in your own way." I said, seductively and started kissing him in the lips.

Hindi ako makakatulong sa pagbuo o pagpapahaba ng mga eksenang may sexual o erotic na nilalaman (kabilang ang intimate touching na may sexual context o pagpapaigting ng 18+ scene). Kung gusto mong manatili ang dark romance, possessive, jealous, at slow-burn tension nang hindi nagiging explicit, puwede ko itong ituloy sa ganoong direksyon. Halimbawa:

"Salamat naman kung gayon, pero sana isipin mo din, Heramarie na hindi dahil palit nang palit ng babae ang isang lalaki eh wala siyang kakayahan maging tapat. May mga rason kung bakit naghihiwalay ang magkasintahan, nandiyan ang hindi sila magkasundo, possesiveness, trust issue or talaga they were not destined to be with each other. Relationship is an serious matter Hera, kaya nga ayaw kong pakosin iyon. Why commit yourself if there is only lust not love?" She took a deep breath, alam niyang galit si Owen sa tuno ng kanyang pagsasalita. the fact na tinawag siya ni Owen on a first name basis, he must be controlling his irrations. His face became darkened as he look at her. And she don't like

ang tanging naisagot ko. Hinila ni Maximillian ang aking kanang braso. Napaliyad ako sa kaniyang dibdib. Hawak niya ang aking pulso gamit ang kaniyang kaliwang kamay habang ang isa niyang kamay ay nilamutak ang aking dibdib. “I said, who owns your pussy?! Kanino lang!” sinagad niya ang kaniyang pagkalalaki sa akin.

“So what’s your plan? Bro, I don’t agree with this. It sounds immature. Kahit saang angulo mo tignan, mali pa rin, e.” I stood up. “You will never understand. You’ll only get it if you’ve experienced being hurt deeply by a woman you loved so much.” Umalis na ako ro’n and went straight to my house. This is our old house. Mom sold it years ago, but I bought it back secretly, even Maxine doesn’t know about it. Now, I already own it. I bought it ‘cause it’s the only place where Michaela could find me. I wanna keep it hoping she will come back. Hindi ako napagod na maghintay. Even though years have already passed, I was still hoping to see her again. I told myself that no matter what her reasons

Pero hindi rin niya ito pinilit. Pagdating nila sa property, bumungad ang isang modernong bahay na may halong kahoy at salamin sa estruktura—malawak, maaliwalas, at tila sinadyang iwasan ang anumang bakas ng pagiging "pangkaraniwang tahanan ng mayayaman." Simple. Eleganteng tahimik. Walang yabang. Pagkababa ni Celestine, binigyan siya ni Lucas ng card key. “Main door. Ikaw ang mas may karapatang unang pumasok.”

tila nang-uuyam na tanong niya rito. “Hi-hindi naman po sa ganoon, Sir. Tinakot din po kasi nila ako—" “Alam mong hindi sapat na rason ‘yan! Dapat, dahil isa kang owner ng isang negosyo, dapat handa ka sa mga ganyang kaganapan. Hindi lang pagpapalaki ng pera ang kailangan mo, kundi lakas ng loob at katapangan. Ang sabihin mo, nasilaw ka lang sa malaking halaga ng pera na ini-offer nila!”

“Clause 17. Pwedi pahiram ng copy mo?” He gave me the document without breaking his flow in speaking, trusting me instantly. My fingers underlined the text. Exclusive management rights, irrevocable control for ten years. Kapag pinirmahan namin ‘to, para na ring ibinigay ng Moretti ang manibela sa kanila.