Extreme Ownership Novels & Stories

Tinitigan niya ang mga kamay niya na tila ba nandidiri siya nang sobra. ​"Don't flatter yourself," nanggagalaiting sigaw niya habang pinapagpag ang basang robe niya kahit wala namang dumi doon. Ang boses niya ay nag eecho sa buong paligid, puno ng poot. "Niligtas kita hindi dahil may pakialam ako sa buhay mo. Ayoko lang madumihan ang tubig ng pool ko ng isang patay na daga! At tandaan mo, may limang milyon ka pang utang sa akin. You don't have the right to die until you pay me every single centavo!"

Sa bawat hakbang nito palapit sa akin ang dala nito ay panganib. "Hindi mo pagmamay-ari si Aekim, Leona. Dahil hindi siya gamit o bagay. Tao si Aekim may prinsipyo, paniniwala, paninindigan at puso. Kailanma'y never naging iyo si Aekim!" matatag kong sagot kay Leona. Biglang huminto sa paghakbang palapit si Leona at mataman akong tiningnan sa mata. "If you think, you own Aekim, then it's wrong. Even Mama Lala don't own him." dugtong ko pa.

"But we're not done yet. Not even close." Naramdaman ko ang pagkalas niya ng kanyang sinturon. Ang pagbuka ng kanyang zipper. At ang paglapit ng isang bagay na napakalaki, napakainit, dumikit sa aking hita. Napalunok ako. "Now," bulong niya sa aking tainga, hinalikan ang aking leeg, "I'll show you what it really means to be owned." At hindi ko alam kung bakit na sa kabila ng lahat, sa kabila ng kawalan ko ng mukha at pangalan ng lalaking ito at ang tanging nasa isip ko ay:

"Ang ama mo... siya ang pinuno ng pinakamalaking organisasyon ng mafia sa buong mundo — ang Black Phantom Syndicate." Napalunok ako, naramdaman ko ang kilabot na gumapang sa aking balat. Alam ko ang pangalan na iyon. Isa ito sa mga kinatatakutan at kinamumuhian ng marami. Mga kriminal na walang awang kumikitil ng buhay para sa kapangyarihan. "Impossible," bulong ko, nanginginig ang boses. "Sinabi niyo noon... na patay na siya."

Inilapag niya ang isang baso ng wine sa harap ko. Umupo siya sa kabilang gilid ng lamesa, malapit sa akin, at sumandal sa upuan niya habang hawak ang sariling wine glass. Nakatingin lang siya sa akin na may pilyong ngisi sa mga labi. “W-what about him?” sagot ko sa bear habang nakangiti nang nakakaloko sa lalaking nasa harap ko. “Mr. Black owns companies, properties, private aircraft, multiple guards, and an entire empire.”

“Is that a threat?” “No, I gave what you asked, Mr. Reymundo. Maaari ngang baguhan ako ngunit kailangan mo pa rin akong irespeto. I am now the owner of this company. At sa tingin ko naman ay hindi ganoon kalaki ang shares mo para maging kawalan ka sa amin. It’s up to you” “Malalaman ‘to ng lola mo!” Malapad akong ngumiti.

) "And Maximo is not eligible to be the CEO. Walang property na iniwan sa kanya rito sa Pilipinas." Bigla ako nakaramdam ng pangingilo. Hindi ko 'ata kakayanin lahat ng nalaman ko ngayon. Ano ba iyang joint owners na 'yan? Sila ba 'yong shareholders? Ibig sabihin p'wede nilang makuha ang stock ni Daddy kapag hindi ko kaagad nakuha 'yong mana sa mabilis na panahon.

Pinatungan ko ng malinis na bed mattress ang kama at pinatanong ang kumot na binili niya. Hindi naman marumi ang bahay, may konting alikabok lang. “I like this house,” sabi ko. “We’ll you can visit here since it’s your house too.” Napatingin ako sa kaniya, medyo nagulat. “Lahat ng properties na bibilhin ko ay nakasulat rin ang pangalan mo bilang co-owner ko. So lahat ng akin ay iyon rin.” “Sandro, that’s too much. Saka pera mo ito!”

pag tataboy ko saka naman ito umismid at naningkit ang mga tingin saakin "You're mine, so i own this house too" hindi ko alam kung may idadagdag paba ang problema ko ngayon, i want to do my own mission but he's testing my patience, saka ko lang aasarin si marina kapag andito sya, o kaya kasama namin sa mga auctions at meetings. Pero kapag wala, manigas si Dave "Who told you that you own me Mr. Montezur, baka nakakalimot ka sa mga ginawa mo saakin noon. You destroyed me, and i won't ever allow you to do the same mistakes before" umiling ito saka lumakapd lakad sa living room habang kapit ang alak at sigarilyo

“Ate… is this true? Are you really… with him? With Damien Cortez?” Napaupo ako sa tabi niya, hinawakan ang kanyang kamay. “Ella, listen to me. Whatever she told you, whatever she gave you—it’s twisted. She wants to hurt me. And she’s using you to do it.” Pero umiiling lang si Ella, tuloy-tuloy ang luha. “Ate, I don’t care if you love him. But… bakit niya sinasabi na he owns you? Na you’re nothing but his… contract?”