Falling In Your Smile 소설 & 이야기

Agad siyang ngumiti sa akin at kumaway nang makita niya ako. Kahit pinapainit at pinapasakit ng babaeng toh ang ulo ko palagi... siya rin ang nag-iisang taong nagagawa akong pangitiin dahil sa mga kalokohan niya at dahil na rin sa ngiti niyang palaging abot sa mata niya. Her beautiful smile is like a virus. It's infectious. When she smiles... everyone can't help but smile as well.

Ramdam ko ang tensyon sa bawat galaw niya. Bigla siyang humarap. Matalim ang mga mata niya. Galit. Pero may kung anong hindi ko maipaliwanag sa ilalim no’n. “You were smiling.” “Ha?” “You were smiling at your phone.” Natahimik ako. “Bakit? Bawal na ba ngumiti?” “Don’t do that.” “Don’t do what?” “Don’t smile like that for someone else.” Parang may kung anong bumagsak sa dibdib ko.

"whooohhh!!!" "yes!! Kantahin niyo na!!!" When I see Your Smile Nagkatinginan kame ni Yuan. "ang galing noh? Natiming talaga na nandito tayo!" aniya. "oo nga!"masaya kong tugon. Tears roll down my face I can't replace And now that I' strong I have figured out How this world turns cold and it breaks Through my soul and I know I'll find Deep inside me I can be the one..

And ladies and gentlemen, it's official. The old Snow Waterstrings can't come to the phone right now. Why? Oh, cause she's dead. Literally. She even dug her own grave! "Uhm...hahahaha...if you put it that way...yeah I mean, if you smile more and stop that frown, you won't look like a forty-year-old man who looks like he has all the problems in the world. Besides, frowning takes a lot more muscles than smiling, you know." He went silent at that. Dammit, instead of wanting to try and cheer him up, I was the one who was totally affected here.

“That smile I missed.” *********

Ang kimi at naka smile na tugon ni Hanna sa secretarya ng kanyang kaibigan just to put back all her descent looks. Dahil hindi sure si Hanna kung nakita ba ng secretarya ni Leigh ang kawierduhang ginagawa nya kanina kaya naka chin up lang siya and put her full effort to smile na para bang walang anumang nangyari. At dahil sa kakausapin nga ni Leigh itong si Hanna ay umakma na ito papasok sa loob, subalit dahil nga sa na bobother siya sa secretarya ng kanyang kaibigan ay bahagya siyang napahinto atsaka siya uli bumalikwas ng tingin;

Natatawa kong sambit. " Pake mo ba, kung siguro andito si astra iisipin niyang totoo Ang sinabi ko. Alam mo bang paborito ni Mayaki Ang Falling star kaya Yan laging nakaabang sa bintana dahil nag aabang lagi ng falling star. Sabi Niya kasi, pag daw may falling star matutupad daw Ang mga hiling... kaya lagi siyang nag aabang dahil gusto niyang ihiling na hahaba pa Ang Buhay Niya"

Tila ba sanay na silang manguha ng mga memories nila. Nang may dumaan sa likod ko ay nakisuyo ako rito. “Excuse me, I'm sorry. Could you take a picture of us?” “Yeah, of course,” the person replied with a smile. I handed over my phone before walking over to Neah and Kaiden.

"I can only smile whenever you're around or you are with me, Celeste." Napahawak ako sa dibdib ko nang bumilis ang pagtibok no'n. May tatlong katagang pikit sumiksik sa isipan ko. Am I falling? "Stick with me then, so you can smile often." Narinig ko ang pag mura niya kaya tinaasan ko siya ng kilay. "Putang ina, kinikilig ako!" Ako rin naman, hindi ko lang masyadong pinapahalata kasi ayaw kong asarin niya ako. Edi hindi na ako astig no'n.

at agad na tumalikod sa kanya. His smile, His smile, His smile is dangerous. Huminto lang ako sa kakatakbo ng nasa labas na ako. Wala sa sariling napa hawak ako sa puso ko at dinama ang tibok nito. This is so bad! Please heart stop beating so fast. Napa lingon ako sa taong nag salita sa likod ko. Napa kunot noo naman ako. "Anong parang tulala ka umbo arami?" tanong niya sa akin. Ngumiti lang ako sa kanya, haft smile exactly.