Novel & Cerita Family Story Tagalog

"Don't worry miss bukas pa magsisimula ang seminar arrivals pa nganyon. Maybe i should accompany you your husband or relatives are not around?" " Nasa manila ang family ko taga manila rin ako dati at wala akong asawa. Ewan ko lang kong nasaan na siya iniwan niya kami noong buntis pa ako sa anak namin. Sabi nia pupuntahan niya lang ang mga magulang niya pero hindi na bumalik nalumos sguro sa sabaw," (nalunod sguro sa sabaw) "Anong ibig sabihin ng nalumos sa sabaw? sabaw lang ang alam ko," tanong ko sa kanya dahil hindi ko gaanong naintindihan ang sinabi niya

“Kahit hindi kami magkadugo.” Bahagya siyang sumandal at nagsimulang magkwento, tila unti-unting binubuksan ang isang bahagi ng kanyang nakaraan. “Noong bata pa ako,” panimula niya, “alam mo naman ‘yung typical na pamilya na mas pabor sa lalaki, diba? Ganun ang lola ko. Lahat ng masarap na pagkain, kay Alden lang napupunta. Ako… minsan hindi pa pinapaupo sa mesa.”

kalmado niyang tanong. Ngumiti si Uncle Jose, magaan ang tono pero tiyak ang dating. “Uuwi na po tayo sa Laurel family.”

"Pinili mo ang babaeng iyon!" "Pinili mo ang batang iyon!" Parang may apoy na sumiklab sa dibdib ko. Mabilis akong lumapit sa mesa. "They are my family!" Mariin kong diin. "My wife." "My son." "Ang pamilya ko ang pinag-uusapan natin!" Ngunit lalo lamang siyang natawa. "Pamilya?" "Naging pamilya mo lang sila dahil pinili mo sila!"

“Y-Yes, baka sa katapusan ng buwan siya makipagkita sa atin.” “Really?” she said excitedly. “I can’t wait to meet your brother. Sa apat na buwang relasyon natin, wala pa akong nakikilala kahit isa sa kamag-anak mo. Tapos, heto tayo at ikakasal na agad.” “I told you, my parents are dead already. Si Kuya Poll na lang ang immediate family ko na mas ginustong manatili sa... sa probinsiya.”

aniya na kina kunot ng aking noo. "Paanong pati ang nanay mo nasali dito?" Ani ko, naguluhan ako sa kaniyang pamilya hindi ko na alam kung ano bang mga history ng mga ito. Mukhang may something sa pamilya niya na mahirap i-spelling. "Family issue...mahabang kwento pero to make it short magulo ang pamilyang meron ako. Yan nasabi ko na para wala kan ng masabi diyan," ani nito na kina tingin ko sa kaniya ng masama.

napa tingin na ako dito at napa iling. Pagkain pa rin talaga ang nasa isip ng isang ito. Nag lakad na ako patungo sa likod ito naman ay sumunod lang. “Alam mo Dem? Ang tagal nila hindi pumunta dito saka kayo din hindi kayo umuuwi..” kwento nito. We never mention our family, meron naman kami pero hindi lang namin ito na babanggit kahit noon pa..

Hindi ko alam kung dahil ba sa alak o dahil totoo siyang nagsasalita, pero parang lumalambot ang puso ko. "Ikaw? What's your story?" tanong niya. "Broken family," sagot ko agad. "Tatlo kaming magkakapatid. Ako panganay. Kaya kahit mahirap, pinilit kong buhayin kami kahit wala na si mama. May papa pa kami pero wala siyang pake. Gusto ko lang maayos buhay nila... lalo na ni Chrisiah."

Isa-isang binigyan ang mga taga sa amin. “Ari ho ay iuwi ninyo at masarap ito sa mainit na kapeng barako!” Masayang masaya rin ang kapatid ko dahil buo na ang pamilya namin. “Kuuu,” mabilis na sininghot ng isa sa mga magtatanim ng palay. “Nakabili baga kami noong luwas namin. Ay, katabang. Tinipid sa buko, sagana sa harina. Ano baga at kamahal yata ng buko sa Manila.” Palatak nito. “Ginto!”

"Ang pamilya Clifford noon ay wala sa Manila kundi sa Cavite, at ang background ng kanilang pamilya ay hindi gaanong kilala gaya ngayon. Sa aking natatandaan, ang aking ama ay wala sa buong taon habang nagnenegosyo, at ang aking ina ang nagpalaki sa akin. Mag-isa kami sa bahay. Nang maglaon, ang aking ina ay nabuntis, at ang aking ama ay hindi nakabalik upang alagaan siya. Ang liham ni tatay ay dumating lamang minsan sa isang buwan, at paulit-ulit na binabasa ng aking ina ang liham nito, pagkatapos ay maingat na itupi ito at ilalagay sa ilalim ng kanyang unan at pagkatapos ay magsusulat siya ng sagot sa aking ama." "Ganito lang ang takbo ng buhay namin, hanggang isang araw umuwi ako galing s