Gentle Sa Balat Paliwanag Novels & Stories

Sinulyapan nito ang orange wrap around dress na nakalatag sa kama. "Thank you, Sofia! Love na love na talaga kita!" Matamis niyang nginitian ang repleksiyon ng babae sa salamin at inabot ang dalawang kamay nito para ipulupot sa kanyang balikat. Nasorpresa man ngunit napatawa na lamang ang huli at yumakap nang mahigpit. "Halika, tutulungan kitang isuot ang iyong damit."

Bumaba ang labi niya sa leeg ni Amara, marahang kinagat ang balat niya ro’n, dahilan para mapapikit siya at huminga nang malalim. “’Wag ano?” inis nitong tanong, habang ang mainit na palad nito ay gumapang sa bewang niya, pinipisil-pisil ang balat niya sa ilalim ng kanyang blouse. “’Wag kang magpanggap, Amara. Hindi kita pinipilit, pero hindi ko rin itatanggi na gusto kitang angkinin.”

Tinatapik nito ang balikat niya na parang isang bata. “Magiging ok din ang lahat,” bulong ng dalaga habang ang kanyang ulo ay nakasandal sa balikat nito. Hindi niya alam na malaki pala ang nagagawa na mayroong isang tao ang magsasabi sa’yo na magiging ok din ang lahat. Na ang isang tapik pala sa balikat niya ay nagagawa nitong pagaanin ang kanyang nararamdaman na matagal nang bumabagabag sa kanya. Na ang isang yakap pala ay marami ang sinasabi kahit hindi nagsasalita.

Dumagundong ang malakas na boses ni Chris dahilan para matigil ang bulungan. Nanlulumo Kong tiningnan ang pagkain na binili ko na nasa sahig na ngayon. "Thea!" Mabilis akong dinaluhan ng dalawang kaibigan. Itinukod ko ang mga kamay sa sahig upang makaupo ng maayos. Ang sakit ng pwetan ko! "How dare you--" mabilis Kong hinigit ang braso ni Pia pababa ng ambang susugod siya sa babae.

Halos nagkalasug-lasog na ito at kaunti na lang ang kulang ay parang mapopolboron na. "I-itong isang piraso lang, medyo matigas ang mukha, ay ang balat pala," sabi niya na may alanganing ngiti. Inilagay niya ito sa gilid ng plato at naawa siya sa kinahinatnan ng pagkain. Nadamay pa sa inis niya.

Sapantaha WALA kang makikitang kakaiba o anumang espesyal sa kanya, lumalarawan tulad ng mga karaniwang bato na dinadaluyan ng tubig-tabang sa mga ilog kung saan-saan. Siya ay may katamtamang tangkad, may pagka kayumanggi ang kulay ng balat na gaya ng nakakarami. Di kapansin pansin sa anuman meron sa kanyang pisikal na kaanyuan at pagkatao. Tulad namin, isa rin siyang may pangarap at nagpapatuloy sa buhay ng mundong ito.

Kung paano sirain ng gyera ang Pilipinas lalo na ang maraming inosenteng buhay. “Pakiusap, h'wag kang masyadong mag-alala sakin o saming lahat. Isipin mo ang sarili mo. Ang kaligtasan mo. Gawin mo ang lahat para mabuhay at maging ligtas. Dahil kahit anong mangyari.. nandito lang ako at maghihintay pa rin sayo.” “Babalik ako. Hindi ko alam kung kailan, pero babalik ako. Gaya ng laging nangyayari, babalik ako sayo kapag pumatak na ang ulan sa lupa.”

Sala ito ngumiti. Matapos ang paguusap nilang tatlo ay tinunton agad niya ang bahay ni Mr. and Mrs. Biala, dala-dala ang 250.000 cheque. Nasa mukha pa ng mga ito ang pagtataka kung saan siya kumuha ng ganoong halaga. Mabuti naman at madaling kausap ang mga ito. Tumupad rin sila sa usapan na kapag may pangbayad na sila ay agad naman ng mga ito ibabalik sa kanila ang titulo.

sagot ko "Ah ganon ba" sabi nya at bigla akong inakbayan na parang sinasakal ng bahagya Hinampas hampas ko braso nya, "G*go! Tumigil ka nga! Pag ako natuluyan, sige ka!" Tumawa naman sya at binitawan ako. Nung nakikita ko na ang walo ay umayos na kami ng paglalakad. Walang nangyaring ganon, cous

" naiinis na singhal ko pa'ng muli. Subalit sa halip na masindak ay humagalpak pa nga ito ng tawa. *eZymSeXy_05*