Gintong Aral นิยาย & เรื่องราว

Gigi POV Hindi na ako makabalik sa paglalaro ng Tong-its dahil pinagbawalan ako ni ate Tintin na umalis sa inuupuan ko. Grounded daw ako. At yung 5000, si kuya Andrew na muna ang magbabayad kay Tanders. Kakaltasin daw yun sa baon ko. Hindi lang naman yung baon ang inaalala ko eh. Pag nagkataon kasi baka hindi ako payagang gumala ni inay buong linggo.

Tumanggi na ako rito pero mapilit si Cloud. Alas nuwebe na ng gabi kami nakauwi dahil sa mahabang traffic. As usual, pinagbuksan ako nito ng pinto at inalalayang makababa. Nagpapasalamat ako rito. "Alam mo bang pinasaya mo ang araw ko?" nakangiting tugon ko rito. Totoo naman. Ngunit, hinahanap-hanap ko ang kilig kanina, pero bakit bigla iyong napawi na parang bula? Lihim akong nagtaka.

“Uhm you know me?” Tumango ng dahan dahan ang lalaki na hindi pa rin makapaniwala na nakatingin sa kaniya. “I am Arlot Maritoni,” Tula familiar kay Tiffany ang apilyido na iyon kaya’t napaisip siya sandali kung saan nga ba niya ito narinig. Maya maya pa nanlaki ang mata niya ng maalala kung saan niya narinig ang ganong apilyido.

anito Napakasaya ko na pumayag si kuya Carding. Kapag may dumarating na lalaking kabataan ay inaalok namin ni Tintin. May mga tinext pa nga si tintin at nagbabakasakaling may mauto…. este pumayag. Bago magtanghali ay may nakita na kaming mga maglalaro. Kumpleto na ang team. “Bakeyn ga ho pinapausukan ninyo ng sigarilyo yang mga tandang?” boses ni Gigi.

Nang i- enter nito ang keyboard ay nagappear ang nagiisang malabong picture ni Garett. It was a stolen picture. He was wearing a sports outfit napag-golf. May kasama ito na taltong kalalakihan. Namukhaan niya ang katabi nito. It was Grant Aragon. “Aragon? Aragon? Aragon?” Paulit-ulit niyang binigkas ang apleyido ng dalawa. Shit! Bakit ngayon lang niya naisip na pareho ang mga ito ng apelyido!

Posible rin ba na may tattoo itang Arrow at bow dahil paborito nilang dalawa? Napailing siya at tingin niya ay binibiyak muli ang ulo niya sa sakit. Sa tuwing pinipilit niyang makaalala ay lalong sumasakit ang ulo niya. Noong hindi na niya makayanan ay pumihit siya pabalik sa kahoy nilang bahay ngunit nasilaw siya matapos makita ang pagkinang ng gintong bagay.

Nang marinig niyang pansamantala silang mananatili rito ayon sa kagustuhan ng kanyang ama, bahagyang bumaba ang depensa niya—kahit paano. “Siyempre, walang problema!” masiglang sagot ni Paolo. “Nasa subtropical area tayo rito. Maraming tropikal na prutas sa isla na hindi mo makikita sa syudad. At napapaligiran tayo ng dagat—napakaganda ng tanawin! Pagkatapos nating mag-almusal, ilalabas kita para maglaro. Ano, ayos ba?”

ng malakas na boses bata 6 years old na narinig ng buong palengke: "KAMATIS! KAMATIS! P1,000 PER KILO! GALING SA FARM NG LOLA SA TUHOD KO NA DATING P40 LANG SA GENSAN 48 YEARS AGO AT LOLO SA TUHOD KO NA DATING BINGING BILYONARYO NA BUMILI SA LOLA SA TUHOD KO FOR P10 MILLION!"

ginto ang binibigay sa mga estudyante dito? Nagningning ang mata ko nang marinig ang mga katagang 'yon. " 'Wag kang masyadong magsaya, Talulot. Ang mga gintong binibigay sa mga estudyante buwan buwan ay nakadepende sa dami ng misyon na natapos nila. Ibig sabihin, kung wala kang misyong natapos sa loob ng isang buwan, ni katiting na ginto ay wala ka."

Thea Araw ng linggo at gaya ng nakasanayan ko ay maaga akong gumising para makapag pasalamat sa Diyos sa lahat ng mga biyaya at awa na natanggap namin. Wala si Arvie dahil ngayon nila iaayos ang nakuha nilang impormasyon mula sa interview nila kay General Santorin.