Gintong Aral นิยาย & เรื่องราว

It was a hard, deep and punishing thrust that made me lose my sanity. Bawat baon ni Alaric, kitang kita ko ang pamumula ng leeg niya. He would then groan every now and then. Hindi na siya nag-iingat at bigay tudo ang pagbayo niya. Rinig na rinig ko ang ingay ng kama dahil sa ginagawa namin. Kasabay non ay ang malalaking ungol ko.

biglang sabi niya matapos ang katahimikan. "Ano naman 'yon?" "Ayon sa kuwentong iyon, ang araw, buwan, at ang mga bituin sa langit daw ay ang korona, suklay, at ang kuwintas ni Alunsina. Parte ng mga alahas na isinaboy ni Tungkung Langit sa kalangitan para lang makita si Alunsina. At saka 'yong ulan at kulog? Luha at boses raw ni Tungkung Langit 'yon, na desperadong tinatawag ang kaniyang asawa at dinadamdam ang sakit ng kaniyang pagkawala. See? That's how he loves Alunsina 'cause up until now, nararamdaman pa rin natin ang kulog at ulan kaya ibig sabihin umiiyak pa rin si Tungkung Langit sa pagkawala ni Alunsina."

Gayunpaman, nang tingnan nang malapitan, saka niya lang napagtanto na ang bagay na tila ginintuang hibla ay tahimik na namamahinga sa loob ng ginintuang core nito. Ang gintong strand na ito ay medyo kakaiba. Isang bahagyang gintong liwanag ang kumislap-kislap at meron pa ngang mahinang banal na hiling na kapangyarihan dito. Nagulat siya. ‘Saan nanggaling ang bagay na ito? Mukhan namang hindi nag-cultivate ng Budismo si Ted. Bakit may ganyan sa katawan niya?’

Rather than waiting around for nothing, I’m going to get to work. "Fana, balita ko may tatlong itlog na nagtangkang manggulo sa’yo rito ah," sabi ni Mang Arlon, isa sa mga suki ko. "Sabihin mo lang kapag dumating ulit sila nang maturuan agad namin ng leksyon." Himalang nandito siya. Sa pagkakaalam ko kasi, bawal na siyang uminom ayon sa asawa niya. Mukhang nakatakas na naman si Mang Arlon sa misis niya.

C-106 Jeselle Nagising ako sa tunog ng alon at sa init ng sikat ng araw na tumatama sa manipis na kurtina ng villa namin sa El Nido. Dahan-dahan akong napamulat pero agad din akong napangiwi nang igalaw ko ang mga hita ko ang sakit noon. As in buong katawan ko ang mabigat. Lalo na ang bewang at hita ko at pagkababa e ko.

pakiusap niya na sinagot ko na lamang ng tango. “The caller, sabi mo alam niya ang tungkol sa flower plantation at pagpipinta mo, hindi ba? Napag-alaman namin na three months mula ng manatili ka sa Zeaton ay sumunod si Alaric. Gumamit siya ng ibang pagkakakilanlan upang pasukin ang inyong flower plantation. Hindi pa natutukoy kung ano nga ba ang ginawa niya pero nasisigurado kong pumunta siya upang manmanan ka,” dagdag niya pa.

mahina ngunit puno ng pag-aalalang tawag ang narinig ko. "Here... aalalayan kita para makainom ka." Dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata. Agad kong nakita ang seryosong mukha ni Arif Fulgencio. Halata ang pagod sa kanyang mga mata. Gusot ang suot niyang polo, bahagyang magulo ang kanyang buhok, at may bakas ng puyat sa kanyang mukha.

Hindi ito mageeffort ng ganoon kung balewala lang iyon. Ginawa ni Arlo pinakabest niya para mapunta sa top at ginawa iyon ni Arlo ng nag-iisa. Nawala lang atensyon ko kina Arlo noong makita ko si Thalia at Arthur. Magkaharap ang dalawa at tila may pinagbubulungan. May nakita ako inabot si Thalia kay Arthur kasama ang isang baso ng alak. "Just wondering ano na naman pinaplano ng dalawang ito," bulong ko at pinasadahan ng daliri ang hawak ko na baso.

Pero ‘yung sabaw, sobrang sarap talaga kaya pamay ang refill ko sa mangkok ko. Naalala ko ang sinabi ni Von kanina, mapapadalawang sandok raw ako ng kanin. Mali naman siya, hindi lang kasi dalawang sandok ng kanin ang kinain ko, nakatatlo ako sa sobrang sarap ng ulam namin ngayon. Halos hindi na nga napansin ang mga piniritong GG. Dito sa probinsya ay mas kilala ang galunggong sa salitang GG. Pero tumikim din ako ng isa kasi sayang naman kung hindi mapapansin iyon.

Aleron POV Maaga kaming umuwi ni Ralia at Alerion mula sa galaan sa Tagaytay. Hindi namin puwedeng palagpasin ang pagkakataon na ito. Naka-on na ang AR TV channel—may countdown sa screen. 00:01:32 Isang minuto at tatlumpu’t dalawang segundo bago magsimula ang pinakaunang teleserye ng network namin. Napangiti ako habang napapailing.