Good Morning Thoughts Novels & Stories

Matapos 'yon, bumaba ako para magluto sana ng breakfast ko pero may nakahain na sa lamesa at may sticky note pa. 'Good morning, Beautiful! Your breakfast is ready. Hindi na kita ginising kasi deserve mo ng mahabang pahinga. 'wag kang masyadong magpagod sa paglilinis. Uuwi rin ako sa'yo mamaya. I love you. -Ky'

Pero laking pasasalamat ko dahil may kausap ito sa telepono ng pumasok ako. Pero agad namang nag angat ito ng tingin ng mapansin ako. Napatigil ako sa pag lalakad diretso na sana sa mesa ko. Nasalubong kong agad ang mga tingin nito. Bahagya akong yumuko at mahinang bumati na lang ng good morning. Kunwari na lang ay walang nangyari kahit parang matutunaw na ako ngayon sa hiya.

Yung klaseng katahimikan na parang ayaw gumalaw ng oras. Saglit akong hindi kumilos. Ayokong magising siya. Ayokong masira ang sandaling ‘to—yung afterglow ng gabing hindi ko inakalang magiging ganon kainit, ka-lambing, at ka-totoo. Pero parang naramdaman niya ang paggalaw ko. “Good morning,” paos niyang bulong, may halong antok at ngiti. Napangiti ako. “Morning…”

minsan ay mabubulong nito kahit tulog pa. At sa simpleng salitang iyon— natutunaw ang puso ni Amara. Ngumingiti siya. Hindi pilit. Hindi peke. Kundi totoo. “Good morning, baby…” mahina niyang bulong, sabay haplos sa buhok ng anak. At sa bawat umaga— pinapaalala niya sa sarili niya: Ito na lang ang mundo niya ngayon. Si Amanda.

Nagising ako bago pa man tumunog ang alarm sa phone ko. Sanay ang katawan ko sa maagang gising para sa mga shoot, pero ngayong umaga, hindi trabaho ang nasa isip ko. I needed caffeine to jumpstart my brain after the whirlwind of deals and revelations last night.

Mas mapoprotektahan ko siya ng maayos, lalo na at ang dami niyang iniikot at pinagkakaabalahan. Pagdating ko, nagbatiin at nagkamustahan muna kami bago magsimula ang gawain. Yung tipong simpleng “Good morning” niya pa lang, ramdam ko na agad yung energy niya. Ang gaan. Ang liwanag.

Hindi pala ako nakapag update sakanya kahapon Hystt sa sobrang pagod ay nakalimutan kong mag update ****on text***** "Good morning hon, how are you sa work mo? mag-iingat ka dyan hah kumain ka sa tamang oras okay? wag magpapagutom Iloveyouu" "Good morning hon, I'm sorry kung hindi ako nakapag update sayo kasi nmn busy tas sakit ng katawan ko e. Kumain kana rin dyan at wag pabayaan yung sarili mo okay, tsaka mag-iingat ka palagi Iloveyouutoo and I miss you" ****end text ******

Tumunganga ako sa aking cellphone. Ang huli niyang mensahe ay kaninang umaga. "Good morning" lang iyon. Nagtataka nga ako kung bakit binabati niya pa ako sa umaga at gabi kung alam naman niya sa kaniyang sarili na hindi na maayos ang lahat. Siya ang sumira nito. Dapat ay alam niya iyon! Sa loob ng dalawang linggo ay ganoon ang nangyayari. Puro "good morning" hanggang sa "goodnight."

"Ang gaan ng pakiramdam ko ngayon. Parang may positive energy." I smiled and breathe the same air too. Para malanghap ko din ang positive energy. Marahas na bumukas ang pinto sa opisina kinaumagahan ng Lunes. "Good morning!" I happily greeted. Kahit hindi nakatingin ay alam ko na ang bagsak ng paa at ang amoy niya. "Morning."

I started to feel sleepy, so even though I felt him follow my release, I was completely taken to nothingness. MAINIT na ang sikat ng araw nang magising ako. May nakahandang pancakes sa mini table na naka-set sa gilid ng kama at katulad kahapon ay may iniwan ding note si Zachary roon. Bahagya pang nangunot ang noo ko nang mapansin na gatas ang inihanda niya sa akin ngayon at hindi juice. Good morning, gorgeous. I hope you like the breakfast I prepared. Sorry if I didn't wait for you to wake up; I was just going to the mall to buy some stuffs. I will be back soon. I love you.