Halimbawa Ng Talaarawan Novels & Stories

Bigla namang napalitan ang reaksyon ng mukha niya, bakas ang pag-aalala dun. “Nasa ilalim pa ng gusaling ito, kung nakita mo lang kung anong klaseng mga halimaw ang inaalagaan nila mangingilabot ka talaga. Mga halimaw na maraming mata, kamay, ilong, paa at may mga pakpak. Lugar na hindi mo papangarapin na puntahan.” Nandidiri niyang pagkwekwento. Wala na akong malay ng makapunta ako dito kaya hindi ko nakita ang paligid, nagising na lang din ako dito sa kwartong ito.

"Hindi ito isang tunay na halimaw. Ito ay isang mukha na nabuo ng isang Manifestor charm." Habang nagsasalita si Flaxseed, may bumulong siya. Maya-maya pa ay may lumitaw na anting-anting sa kanyang kamay bago lumipad patungo sa kanya ang halimaw. Boom! Nag-aapoy ang anting-anting habang papalapit ito sa halimaw. Ilang beses na nag-iinit ang halimaw Ilang beses bago tuluyang mawala sa hangin.

mahabang saad ni Kwaban. "Possibleng nakaligtas ang Prinsipe Zumir mula sa pagkakahulog sa malalim na Talon na iyon. Ang Talon ng Kalinisan ay nilikha ng nga diwata na siyang may kakayahang makabura ng mga ala-ala. Maaaring nabura ang mga ala-ala ng Prinsipe at ngayo'y nabubuhay sa ibang katauhan." Dagdad ni Kwaban.

Inaamoy-amoy ng mga ito ang lupang kanina lang ay kanilang tinatayuan. Maya-maya lang, ay hindi na halos humihinga si Red. Ang halimaw ay unti-unting tumitingin sa gawi nito, at hindi nga nagkamali, nakita nito si Red. Bigla itong umungol ng pagkalakas-lakas na ikinayanig ng buong lupain. Nahulog ang iba dahil sa pagkabigla. Napakalaki ng halimaw na ito, may syam na malalaking sungay, malaking katawan na parang bakal, anim na mga malalaking paa, sampong mata, tumutulo ang kulay berdeng laway at tig-aapat na mga mukha. Agad na silang nagsibaba, inihanda ang kanilang sandata. 'Naloko na, ang aga pa para makaharap kami ng mga halimaw. Papaanong nangyari na nasa bungad palang ay naamoy na agad k

LALAINE Isang mahaba at masuyong haplos ang pumukaw sa'kin. Nang imulat ko ang mga mata ay nakita ko ang pigura ng isang tao ngunit malabo. Kinusot ko ang mga iyon gamit ang likurang bahagi ng palad upang makita ko nang mas klaro. Lalaki. Naaninag ko ang mukha.

Palpak na spell na naman. Mabilis akong napabalikwas nang muling sumugod sa akin ang halimaw. Nagawa ko itong ilagan ngunit napatilapon ako sa ere matapos akong hampasin nito gamit ang malabakal nitong buntot. Sakto namang tumama ang aking likod sa isang malaking puno. Napaupo na lamang ako habang hinahayaan ang pagdurugo ng aking ulo. Nandidilim na ang aking paningin. Habang patagal nang patagal ay nagiging malabo ang buong paligid para sa akin.

Tuluyan na siyang nilapa ng isang halimaw na halos madurog at mahati na ang kanyang katawan mula sa matalim na mga ngipin nito at may paalog alog pa itong ningangatngat na tila isang mabangis na leon na nilalapa ang isang walang buhay na maliit na usa. Hindi bampira ang pumatay sa kanya. Lalong hindi lamang ito ang mga halimaw ang nagpakita sa digmaan ito. Ganun na lamang ang aking pagkagulat dahil hindi ko inaasahang sasali sa digmaang ito ang mga isinumpang lahi sa buwan. Ang mga taong lobo.

Hindi makaimik. Parang isang sanggol na naiwan sa gitna ng kagubatan. Nakadungaw lang siya sa tanawin, pero wala na siyang nakikita. Ang mga kulay sa tanawin ay parang kumukutitap na paalala ng lahat ng pagkakamaling hindi na niya mababalikan para itama.

Wala akong dalang maleta—isang backpack lang na may laman na ilang damit, isang kuwaderno, at ang tapang na pilit kong kinakapitan. Naroon si Alaric sa dulo ng mahabang sala, nakatayo sa harap ng malalaking bintanang salamin. Ang liwanag ng hapon ay dumudulas sa balikat niya, nagpapatingkad sa tuwid niyang tindig at sa distansyang para bang likas na bahagi ng katawan niya. Hindi siya lumingon agad. Parang sinadya niyang patagalin ang sandaling iyon—ang sandaling ipapaalala sa akin na may bago akong mundo, at may bagong batas na kailangang sundin.