Halloween Picture Mga Nobela at Kwento

Dugo. DUGO. Hindi rin ito pekeng dugo gaya ng ginagamit sa mga Halloween props. Amoy pa lang, alam mo na—sariwa. May kasamang lagkit at putanginang lagim. May kasamang maliit na papel na nakatusok sa gitna ng mga tinik. "Your turn." Putang ina. Ngumiti ako. Hindi ngiti ng takot—ngiti ng kilig. Ngiti ng excitement. Kung akala nilang ang gagawin ko ay umiyak sa sulok, well, kailangan nila ng mas magandang research.

Latag na kasi ang dilim subalit hindi pa rin nakasindi ang mga poste ng ilaw sa parteng iyon ng subdivision kaya hindi niya masyadong maaninag ang mga bahay. “Mommy, where is Daddy?” tanong ni Levi nang sumunod ito sa kanya sa pagbaba sa sasakyan. She released a slow breath and shifted her eyes on Hugo. “So, where is Gael, Hugo?” Subalit hindi pa man nito naibubuka ang bibig nito para sumagot, isa-isa nang umilaw ang hilera ng mga bahay, catching her and Levi’s attention. Ilang sandali pa, napuno ng makukulay na ilaw at decorations ang hilera ng mga bahay. There were pumpkins, action figure statues as well as cartoon character mascots filling the whole street, dancing to the tune of a popul

Nang makababa ay tumingala ako sa bahay—mas tamang sabihin na mansion na nasa harapan ko. Malaki at malawak ito, para itong palasyo. Pero nakakatakot dahil mukha itong haunted house. Black and sark red ang pintura, mukhang luma pa. Nakakadagdag takot din ang naglalakihang puno na nakapalibot dito. Nang tumingin ako sa malaking tarangkahan ay nakita ko may nakita ako na nag-iisang kulay puti—isang White Octagon Logo na may nakaukit na bungo sa gitna nito.

Muli siyang nag-overtake ar sumunod muli ito ngunit hindi naman umu-overtake sa kanya kaya alam niyang siya ang target ng kotse. “Si Nanay talaga! May omen talaga ang bibig eh!” Umiwas na siya ng daan at nakipagkarera pa ang kotse sa kanya. Lalo siyang natakot ng harangin na siya ng mga ito. Nakita niya ang mga lalaking nakasuot ng Halloween mask ngunit ang masaklap nito, mukhang ang mga litrato ang pakay nila. Hinila ng isa ang kanyang bag at kinuha ang envelope. Isa-isang lumipad ito sa hangin at pinili ng lalaki ang isang larawan.

Sumubo nalang din ito ng takoyaki saka tumingin sa ibang direksyon. Nangyayari ba kasi rito? "Shopping tayo." Yaya ni Hanz. "Gora lang. After natin kumain." Sabi ko rito. Dumating na ulit ang isa pa naming inorder bago maisipan ni Hanz na kumuha ng litrato. "Tara picture tayo." Ngumiti siya saka kinuha ang cellphone niya. "One, two, three smile, Witch!" Sabi niya sabay click ng camera. Kinuha ko ang cellphone niya at ako naman ang naghawak.

Halos umusok na ang aking tainga at ilong dahil sa inis. "Baka naman black out? Or ganito ang concept ng restau ngayong gabi, pang-halloween." Nilingon ko siya dahil alam kong imposible iyon. Halloween? Summer na at ang tema nila ay Halloween? "Bakit kasi hindi muna tayo pumasok? Kung sarado ibig sabihin close. . . I mean hindi nila tayo maki-cater." Parang lutang si Gieselle ngayong gabi. Kung ano-ano ang sinasabi na purong mababaw naman. Hindi ako sanay na ganito siya.

Ang kakaibang pangyayari ay biglaan at ginulat nito si Harrison. Sa parehong pagkakataon, nanginig si Lorelle at napasinghap. Nakita niya ang malaki at matangkad na pigurang papalapit mula sa abot-tanaw hindi kalayuan, sakay ng ulap. Ang isa sa kanila ay isang phoenix na may magagandang pakpak at ang puting tigre na makapangyarihan at nangingibabaw. Mayroong halos isang daang libong pigura ang dumating.

O, ako lang talaga ang napapangitan sa yellow? "Kanino naman yan? Bakit pang Halloween?" Turo ko sa katabi nito. S***a! Di naman undas. "Ah....kay Zephyr yan at di yan holloween uy! Nagmumukhang Halloween lang naman yan dahil ang theme niya is Underworld. Alams na, God of Underworld." Masaya nitong pagtatama sa akin. Ganun pa rin yun! "At itong barbie theme?" Kunot noo kong tanong.

Obvious sa decorations pagpasok ko sa building: orange and black streamers nakasabit sa ceiling, isang life-sized skeleton sa gitna ng lobby, at mga cobwebs na nagkalat—na hindi ako sigurado kung props lang o may halong totoong alikabok dahil tinamad silang maglinis. First Halloween ko pala sa kumpanya, base sa natatandaan ko. Wala naman siguro akong dapat ikatakot, ‘di ba? Dumiretso ako sa elevator, pero muntik na akong mapatalon nang makita ang nakakatakot na mukha sa salamin—isang realistic sticker ng multo na parang sumisigaw! “Ano ba ‘yan!” reklamo ko, sabay hawak sa dibdib. Ang aga-aga naman nilang manakot.

Kaya nga nag-uusap na sila kung mag-di-ditch ba si Althea para makasama sa amin. Nakakairita lang din kasi pagkatapos ng foundation week ay ang halloween party naman. Akala yata nila mayaman kami at hindi napapagod. Ang bilis ng panahon. Parang no’ng kailan lang ay kaka-October lang tapos ngayon ay magn-november na. Sa October 29 gaganapin ang halloween party. Puwede rin ang outsider doon sa party, pero dagdag iyon sa entrance fee. Ang daming arte ng school na ’to. Tapos hindi pwedeng umattend nang hindi naka halloween costume. Ginawa naman kaming bata, ’no?