Novel & Cerita Hanggang Sa Dulo Ng Buhay Ko

"Kung para ito sa segurdad ko, dapat sinabi nila sa akin." "Secret lang daw kasi baka daw hindi ka papayag o baka daw magpanic ka kapag nalaman mo." sagot niya. " may banta daw kasi sa buhay mo." mahina niyang sabi sa huling pangungusap. Kumunot ang noo ko. Sa pagkakaalam ko wala namang akong natanggap na ganun. Pero ngayong may nangyaring ganito, baka nga merong gustong patayin ako.

Kahit anong gawin n'ya, kahit anong pakikipag-isa n'ya kay Roxanne ay hindi n'ya kayang maging masaya. Katawan n'ya lang ang naliligayahan at hindi ang puso n'ya. Hindi ang buhay n'ya. "F*ck! F*ck Erza! Why do I still need you in my life? Bakit hinahanap pa rin kita sa buhay ko gayong sinaktan at niloko mo lang ako?" Nagagalit n'yang sambit sa kanyang sarili.

RENATA DECEMBER 2023, GERMANY Sabi nila; You only live once. Pero para sa akin, pangalawang buhay ko na ito. Masaya na malungkot. Masaya; dahil nabigyan ulit ako nang pagkakataon na mabuhay pagkatapos kong mamatay. Malungkot; dahil ilang beses din tinangkang bawiin ang pangalawa kong buhay.

Tumayo ako at nag tungong banyo. Nag hilamos ako do'n at hinanda 'yong sarili. Ewan ko ba, hirap pala kapag nagpapanggap ka lang. Kung magiging ganito pa rin ako sa next life ko, mas pipiliin ko na lang na wag mabuhay. Lumabas ako ng CR at bumalik sa upuan namin.

Chapter 1: Ang Huling Hininga ng Katangahan ​Sabi nila kapag malapit ka na raw mamatay makikita mo ang buong buhay mo na parang isang pelikula na nagpa flash sa isip mo. Well scam yun. Ang nakikita ko lang ngayon ay ang malabong kisame ng ospital at ang dalawang taong akala ko ay mahal ako pero sa totoo lang ay hinihintay na lang akong ma deads.

Tumayo ako at naglakad. Lumapit ako sa isang paanan na tanaw ang paligid, mula sa nagnining na mga bituin at maliwanag na buwan, bumaba ang tingin ko sa lupa. Sabay patak ng mga luha mula sa aking mga mata. "Eto na ang katapusan ng buhay ko. Nararapat ko lang itong tapusin na, silbing kabayaran sa mga buhay na kinitil ko." Ang huling sabi ko.

padadamahin ka lang sa simula hanggang sa malulong ka. In my case, ubos na ubos ako! Nasa punto ba talaga ako ng pinaka malungkot na oras ng buhay ko na kulang na lang ay hingin kong mamatay na lang ako. But then, Westly council me, at pinagaan nya ang loob ko. Sinabi nyang marami pang magandang bagay na darating sa buhay ko at parte na ng buhay ay yung magkamali.

Wala akong mapupuntahan, wala akong matatakbuhan. “I a-am tired of my life...” saad ko sa gitna ng paghikbi. “I want to end this miserable life.” Tumulo ang mga luha ko. At kasabay ng pagyakap sa akin ni Trinity ay ang malakas na paghagulhol ko. My life is over. It ended long ago. I don’t know why I am still breathing. Lalaban pa ba ako? Pero paano? Kaninong kamay ang hahawakan ko?

Habang buhay. Ang salitang iyon ay parang pako na tumusok sa puso ko. Hindi ko matanggap. Hindi ko kayang isipin na ang buong buhay ko ay ipapamukha ko sa kanya. "Pwes, ayoko sa 'yo! Ayoko! Pakawalan mo na ako!! Hinding-hindi kita kayang mahalin! Pakawalan mo na ako, Mijo! Pakiusap!" naiiyak na pakiusap ko, umiiyak na parang batang nawawala.

naka hawak lang ako sa dibdib ko habang naghahabol ng hininga. "Shit. Hang in there!" That's the last thing I've heard, until everything went black. —————————-