Novel & Cerita Hanggang Sa Dulo Ng Buhay Ko

Dali dali ko itong pinindot para malaman kung anong laman ng mensaheng ito. "Guro, kamag-aral, gusto ko ng buhay. Ate, kuya gusto ko mamatay kayo. Lahat ng gusto ko ay susundin niyo. Isa, dalawa... hindi lang dalawa ang mamatay sa inyo!" Nang pakinggan ko ito ay biglang nagsitaasan ang balahibo ko, kaya naman inihinto ko din sa gilid ang sasakyan ko, that scares the shit out of me.

Galing ako sa ilalim ng lupa. "B-bakit andiyan ako?! Isang kabastusan ang ilagay ako ng buhay sa hukay! B-buhay pa ako." naghihimutok na saad ko at tumingin sa paligid. Hindi maari ito bakit ako nasa gitna ng kagubatan at nasa malapit na sapa? Kung ako'y namatay, bakit hindi nila manlang inilagay ang aking katawan sa maayos at walang katabi. Sinasadya ba nila talagang ako'y mag-isa rito.

"Tulad ng ano?" Bigla akong natigilan nang makarating na kami sa dulo ng Apple Street. "M-Mga pangarap ko sa buhay. Sige na, hanggang dito mo na lang ako samahan. Kayang-kaya ko na mag-isa hanggang doon sa amin. Salamat sa-" "I insist. Hindi ka naman nakakaabala, don't worry."

Hanggang kailang ba ako susubukin ng tadhana? Pagod na pagod na ako. Hanggang kailan ba ako magiging ganito? Pakiramdaman ko lahat ng mga taong napalapit sa akin ay nasisira ang buhay. Palagi na lang may nakabuntot na malas. My heart hammered painfully habang nakatitig sa asawa kong pilit nilalabanan ang mga matang wag pumikit. "When I'm gone, please take care of our angels---"

Hanggang sa. “Love!” malakas na sigaw na kumawala sa bibig ko. Mukhang ito na ang magiging katapusan ng buhay naming. Kahit may suot akong sit belt. Paliramdam ko bigla na lang ako tumilapon. Nahihilo ako kaya hindi ko makita ang asawa ko nang maayos. Ramdam na ramdam ko ang dugong lumalatay sa ulo ko. Salita ako nang salita, pero, kahit na anong gawin ko. Walang boses ang gusting lumabas sa bibig ko. Sobrang sumakit ang tiyan ko. Baby pakiusap, mabuhay ka. Patuloy kong hinimas ang tiyan ko habnag nakapikit at dumadaing sa sakit.

Sa kanya ba ito galit? "You know what, I didn't reach this point of my life without me being life's favorite punching bag. Pumasok na rin sa isip ko dati na kunin ang sarili kong buhay. But trust me, Miss. Hindi makatutulong at magsisisi ka lang sa huli." muling saad nito.

Di ko tanggap! Tumayo ako at agad ko rin namang nakita ang malawak na karagatan na nasa dulo ng bangin. Isang bangin ang hangganan ng kalupaang Ito. Isang bangin na nagdadala sakin ng kakaibang pakiramdam. Para bang naging parte na Ito Ng nakaraan ko o, magiging parte pa lang ng buhay ko. "Ace..."

Well sometimes bawasan natin ang expectations natin, at para mabawasan ang disappointment natin. In reality nangyayari talaga ang di magandang ending ng buhay, minsan akala natin sila na hanggang dulo. Ang di natin alam bukas ba ay kayo pa rin ba? Paano kapag biglang kinakabukasan ay gigising ka na wala na sa tabi mo ito. Thank you for supporting this hanggang dulo, I appreciate you guys... help me reach 200 followers here, at para maging updated kayo aa mga updates ko, see on my new book, again thank youu guys!! <3 Baddie_Cutie8

Nalilitong isip ko ‘Parang nalalaman ko na kung ano ba sa buhay ko ang dalaga... Tingin ko ay mayroon itong ibang puwang sa buhay ko... Hindi lamang isang sekretarya ang maaari nitong gampanan sa buhay ko.’ Hinayaan ko itong makatulog sa bisig ko. Kita sa mukha ng dalaga ang kapayapaan habang tulog na tulog ito.

At nang matapos na ay agad akong umakyat sa taas para makaligo na rin ako. This is my fvckin' life!