Novelas y relatos de Happy Sad Mask

Ako ,na gustong makawala at siya na mas gusto pang yumaman. I walk to get near.His face wears another mask i've never known.It runs on my face and it stays looking at my eyes.I keep myself altogether.I have done this infront of everyone before and i can be thankful for such a small break behind the camera ,now i need to play with them again.Ridiculous.

saad ng lalaki bago niya hinubad ang kanyang suot na sombrero. Mas lalo pang nanlaki ang aking mga mata nang makita ko siyang magsimulang magtanggal ng isang bagay sa kanyang mukha. Isang hyper-realistic prosthetic silicone mask ang dahan-dahan niyang hinubad sa harapan ko mismo. Halos hindi ako makahinga nang malantad ang kanyang tunay na anyo. “Kung sino man ang taong nakakita sa totoong itsura ni Giovanni Valenti ay kailangang mamatay,” bulong niya bago siya bumaling sa kanila nang may kakaibang kinang sa mga mata.

“ Damn you..” “ E-Eos..” “ Don't you dare, to call me.” “ Ahh! Eos p-please .” “ Fuck! fine.” Marahas niya akong binitawan,at iniwan sa dancefloor. Tumutulo ang luha kong sinundan siya ng tingin kung saan siya pupunta, hanggang na wala na siya ng tuloyan sa mga mata ko.I removed my mask, parang basa eh.

“Great,but can you remove your mask? I want to see the beauty behind those fiery eyes.” Nakangising sabi nito,mariin na ikiniyom niya ang kamao at susuntukin na sana ito dahil umangat na ang kamay nito para tanggalin ang mask niya. Lumapit si Shasha,pinigilan ang kamay ng matanda at pumagitna sa kanila. “ I’m sorry Mr. Aleexev,but she is wearing that mask for a reason. Her face is burnt and I’m sure you will be just disgusted. So let’s just stay it that way,and she will be with me when I get married your nephew as my attendant .”

"Isang imortal?" Nanlaki ang mga mata ni Zion nang may hindi makapaniwala na ekspresyon ang tumawid sa kanyang mukha. Maaari bang maging si James ... Galit na galit ang tibok ng puso ni Zion nang magbago ang kanyang ekspresyon. Sa mga sandaling iyon, dalawang lalaki ang nakasuot ng metal mask pumasok. Namumutla si Zion nang makita niya sila.

Suot niya ang maskara, para kung sakali mang malaman ito ng lahat na buhay pa siya, siguradong mabilis itong makakarating kay Leligan at tiyak na hahanapin agad siya nito. At ngayong alam niyang nandito si Hazel. Nagpapasalamat talaga siya na suot-suot niya ang maskarang ito. Dahil alam niya sa sarili na hindi niya kayang dumepensa o umatake kapag ang dalagang ito ang magiging kalaban niya. Ayaw niyang masaktan ito ulit. Gaya ng ginawa niya sa past life nito.

“Babalik kayo? Hindi puwede! Delikado ro’n!” “Hindi ako babalik nang ganito,” malamig niyang tugon. “Bigyan mo ako ng bagong identidad. At tungkol sa itsura ko… may kilala ka namang magaling gumawa ng facial molds, ‘di ba? Ipagawa mo ako ng mask.” Napailing si James. “Miss, panandalian lang puwede ang mask. Hindi komportable ‘yon. Huwag n’yo pong pahirapan ang sarili ninyo.”

Nakita ko ang isang lalakeng nakasuot ng kulay itim na maskarang walang mukha na nakaupo sa lapag habang binubuo ang kulay puting puzzle. Kahit na ganoon alam ko na siya si Sage, “You’re here,” Wika niya sa ‘kin. Alam ko na sa mga oras na ito ay gumagamit siya ng isang device upang mabago ang boses niya.

“Anong pinagkaiba ng pakiramdam? We’ll it’s a great relief. It is liberating not to use that mask again.” “Hindi mo na ba gagamitin ang mask na iyon? Doon ka nakilala.” “Sa totoo lang, okay pa rin namang gamitin ang maskara na iyon.” Biglang napapikit si Nadja ngunit ipinilig niya ang kanyang ulo. “Bakit?” “Wala, may naalala lang ako. Huh, OMG! Kinikilabutan ako.” “Ano iyon?” “Never mind. In fairness, angsarap ng luto mo ha!”

dagdag nito, “you’re basically a walking target.” Dahan-dahang tumayo ang lalaki. At sa isang iglap, nasa harap na siya ni Talia. Masyadong mabilis. Ni hindi niya naramdaman kung kailan ito lumapit. At bago pa siya maka-react, may malamig na bagay na dumikit sa mukha niya— isang mask. Manipis, kulay ginto, at may pinong detalye na halos kapareho ng suot ng lalaki.