Hard Life Quotes นิยาย & เรื่องราว

“Oo, simple lang ang buhay pero hindi ito madali. Kailangan mong matutunan at subukan na tanggapin kung ano man ang nakatadhanang mangyari. Resolbahin mo ang problema mo. Hindi ‘yong palagi ka na lang tatakbo.” “Pagod na akong sumubok. Pagod na akong umasa. Pagod na akong huminga. Pagod na akong mabuhay. Pagod na ako. Gusto ko nang ipikit ang mata ko at ‘wag nang idilat pa. Bakit ba palagi na lang ganito?”

I need money in order for us to survive every day. Sometimes I would imagine, Na sana ipinanganak na lang akong mayaman para naibibigay ko ang pangangailangan ng dalawa kong kapatid. Libre lang naman mangarap. Pero nagigising ako sa katotohanang mahirap lang kami kapag nasa ganito akong sitwasyon. Stupid, Tonta, Bobo, and Walang-alam! I've been called worse, but I'm still standing strong.

Now I realized na sobra talaga palang hirap ng buhay. After our works. We have lunch foods so cheap with water is enough. Unlike when I'm in mansion. A lot of food you can eat. Tama nga ang sabi nila na ang buhay ng tao ay parang gulong. Minsan nasa ilalim ka at minsan nasa-ibabaw ka. Poor life is so hard. After lunch we started again in our job. All of us got busied under the smiling sun. I wiped out my sweats in my face using my palm. There's no more face towel.

Minsan din pala mabuti ding makinig sa pananaw ng ibang tao patungkol sa buhay at kung ano ano pa dito sa mundo. I have realized my billions are worthless to the brilliant ideas of this poor man doing cleaning for a living.Totoo nga naman life is so short and we have to make every minute of every day worth to cherish and to live for with happiness and forgiveness in our hearts and minds. "Mahirap kasi ang hinog sa pilit pre, hayaan mo munang gumaling sa pag-usbong at aani din iyan ng kapatawaran," dagdag pa nito bago tumayo at bumalik na sa paglilinis.

“At kung gusto mong mabuhay, hindi mo lang dapat isipin ‘yong ngayon... kundi ‘yong bukas.” Kung naging madali lang talaga ang lahat, baka hindi na siya umabot sa gabing ito. Baka matagal na siyang wala, at natutubuan na ng damo ang kanyang puntod. Tama si Kyro. Hindi madali ang mabuhay. Lalo na para sa mga taong walang takas sa sakit at panganib. Sa mundo nila, palaging may mas mahirap pa.

Yumakap Naman Silang dalawa sakin at pinikit ko Naman Ang mga mata ko habang nakangiti. Di ko inakala na mangyayari itong lahat sa Buhay ko, Akala ko ay iikot lang Ang Buhay ko sa kapahamakan, sakit at pait buong Akala ko ay walang saysay ang Buhay ko ngunit Hindi pala, may kasiyahan palang naghihintay Sakin. “I live in darkness for so long but when I see these people around me, I see the daylight that leads me to this meaningful life.”

Pero sa higpit ng pagkakahawak no'n ay malabong magagawa niyang ilayo iyon. "Ano bang meron ka, Hailey? Matalino ka lang, pero mahirap ka! Mayamanin nga ang pangalan mo, pero saksakan ka pa rin ng hirap! Hindi ka yayaman sa katalinohan mo, tandaan mo 'yan!" At saka siya walang awa na tinulak ng marahas. Kaya siya napasalampak sa malamig na tiles ng sahig. May nakapa pa siya na parang matikain at do'n niya lang napagtanto na mantika nga na may harina ang kaniyang nauupoan. Hindi man niya malinaw na nakikita, alam niya sa senses niya 'yun. "Once born poor, you'll die poor! Kahit anong kayud mo sa buhay, you will not be rich!" 'Thud!'

Mahabang pagpapaliwanag nito sa akin habang nakatingin pa rin sa kisame. "Lalim Naman ng pinanghuhugutan mo Kuya, may problema ka ba?" Pagtatanong ko Dito sabay humarap sa kanya. "Wala Naman, and that's reality. Mayaman man tayo o mahirap enjoy ang buhay hangga't Buhay dahil ang buhay Hindi natin alam kung kilan tayo kukunin." dagdag ulit nito. May point si Kuya na kahit gaano karami ang pera o kayamanan mo iisa lang pinagbabagsakan ng tao ang KAMATAYAN.

Pumikit ako saka huminga ng malalim. "Hay, ang sarap sigurong mabuhay ng maraming pera. Lahat ng gusto mo ay makukuha mo at magagawa mo kahit ano ng walang iniisip. Hindi mo na kailangan problemahin ang mga gastusin mo sa araw-araw. Mas magiging madali siguro ang buhay ko kung marami akong pera. Ang buhay nga naman," sabi ko habang nilalasap ang malamig na hangin. "Sorry to say but it's not easy as it looks," malagong na tinig mula sa likuran ko.

Napaluhod si Yohann mula sa lupa at ni isang salita ay wala itong narinig mula sa kanyang tiyuhin kung hindi ang paghagod ng magaspang at marumi nitong kamay sa kanyang likod. Ang buhay ay masyadong malupit para sa mga taong mahihirap at walang kakayahang mabuhay ng marangal. Kahit ipilit na itanggi ay kusang hahalik ang mga labi ng mga taong mahihirap sa lupa upang ito ay amuyin at ipaalala kung anong klase ng mundo ang kanilang ginagalawan.