Hininga Novels & Stories

tawag nito sa kanya gamit ang malalim at baritonong boses. Nanigas siya sa kinatatayuan. Ang tinig nitong malalim ay tila gumapang sa likod niya, at may kung anong parte sa tiyan niya ang nakiliti dahil lang sa boses nito. “P-Po?” tugon niya at humarap dito, pero laking gulat niya nang makitang isang hakbang na lang ang pagitan nila. Kailangan pa niyang tumingala para makita ang mukha nito. And now that she had seen him up close—closer than ever. Masasabi niyang tunay na kahanga-hanga ang hazel eyes nito. Ang golden brown shade ng mga mata nito ay parang sinag ng araw na lumulusot sa maiitim na ulap tuwing madaling-araw.

Hyacinth “Hindi mo ba talaga sasabihin sa akin kung saan tayo pupunta?” tanong ko kay Argus habang palabas kami ng aking unit Pagdating ni Argus ay hindi na siya pumasok at umalis na kami agad at nagtataka nga ako kung bakit sa rooftop ng building kami papunta. “Hindi na surprise kung sasabihin ko Faith!” sagot sa akin ni Argus habang nakasakay kami ng lift at pagdating nga namin sa pinakatuktok ng building ay may naghihintay sa aming chopper

"I know, Boss. Closing the link in 3... 2... 1." Ang hologram ni Silas ay naglaho. Ang aming huling koneksyon sa labas na mundo ay naputol. Ang Horizon’s End ay nagsimula na—isang buhay na walang earpiece, walang satellite tracking, at walang takot na baka may sniper na nakatutok sa amin.

“Huwag kang lalapit!” Ang anino ay humakbang pa-abante, hinahayaang tamaan ng kaunting liwanag ng buwan ang kanyang mukha matapos maghawi ang makakapal na ulap. Ang aking hininga ay literal na nabitin sa aking lalamunan. Hindi si Thaddeus. Hindi rin si Danford.

Singhal ni Honey kay Zion. Sobrang lapit nila na naaamoy na nila ang scent ng isa’t isa, pumikit si Zion para langhapin ang mabangong amoy ni Honey. “Open your eyes, Zion. I’m talking to you. Don’t you dare think of other things while I’m infront of you.” Dumilat si Zion na may malapad na ngiti sa mga labi. “Hindi ko alam na may pagka-possessive ka pala, ate.”

Halos mahimatay sina Rheagan, Basque at iba pa. Ang daming lighters dito, hindi mo ba alam kung paano manghiram ng isa? Walang apoy? Talagang tinanggihan niya si Shin—ang nangungunang Diyosa—sa harap ng maraming tao. Natigilan din si Shin at ibinalik sa lalagyan ang sigarilyong nasa labi niya.

Hindi dapat umabot dito. Tumigil si Hugo sa harap niya, hinaplos ng liwanag ang gilid ng mukha nito. Tumingin ito sa kanya. Malamig pa rin ang mga mata — pero may bahid ng pagdududa, parang may binabasa itong hindi niya maintindihan. Sandali itong nanatiling ganoon. At saka muling lumapit. Doon na napabalikwas si Liza.

Nagkatinginan naman sina Polaris, Ned, Orion, at Sid dahil sa inasta nang dalawa. Austin lead the prayer, pagkatapos ay imbes na amen ang huling kataga na dapat na sasabihin ay pinalitan nila ito ng ibang salita. "Dig in," sabay-sabay na saad nina Polaris, Ned, Orion, Austin, at Sid. Samantalang 'amen' naman ang isinagot nina Mari at Rebi. Tahimik na kumakain sina Austin at Mari, samantalang panay naman ang kwentuhan nina Polaris, Ned, Sid, Orion, at Rebi.

“Mr. Guerero, ang ganda ng orchid mo!” Sinabayan niya ng cute na ngiti at konting pa-swing ng boses. Ngumiti si Irvin, bahagyang tumango. “This is called 'Suguan Heding'. One of the highest grade orchids.” Napatingin si Kaira sa labi nito. Parang bigla siyang na-hypnotize. Pagkatapos magpaliwanag si Irvin, natauhan si Kaira at kunwaring chill na nagtanong:

hinihingal na tanong ni Knives habang patuloy ang pagkadyot. “I-Isang tao... na tulad ng buwan...” tila wala sa sariling sagot naman ni Lalaine habang habol ang hininga. Para kay Lalaine, si Knives ay tulad ng isang buwan. Napakalapit man ngunit napakahirap namang abutin.