How My Brother Leon Brought A Wife Summary 소설 & 이야기

“Gwen, pwede ba kitang makausap?” “Hindi ako makakapayag na maiwan kayong dalawa rito, ‘tay. Baka kung anu-ano na naman ang sabihin mo kay Gwen. Tapos magde-decide na naman siyang iwan ako.” Ngumisi si Leander. “She’s my wife now.” “I wont do that.” Saglit na nag-usap ang mga mata nila. “Gusto ko lang siyang makausap nang masinsinan.”

Hinampas ko ang kanyang braso at pinandulatan siya. "Don't say that! Alam mong papatayin ako ng pamilya ko kapag nagkataon." Humakbang palapit sa akin si uncle. He touch my chin at nilapit ang mukha sa aking mukha. "Walang pwedeng pumatay sa 'yo, Lewis, ako lang. Papatayin kita sa sarap," wika niya na nagpainit sa aking tainga. "Also remember this. From now on, I will always pick you up because you are officially my girlfriend."

"I think there's nothing wrong between me and your wife. I'm his brother-in-law and I'm willing to help her if she's in danger. Ikaw? Nasaan ka ba sa mga oras na kailangan ka ng asawa mo?" Natawa si Jameson sa inaasal ng kapatid. "Stop acting like you care. Kilala kita, Devon. Hindi ka naman talaga mabait sa mga babae. Pakitang tao ka lang and now you're acting like a superhero in front of my wife? Para ano? Nagpapabango ka ng pangalan?" Dikta ni Jameson.

"The problem is... She wanted me to climb a banana tree to got it... Pagkatapos kung mag salita. Bigla itong tumawa ng malakas. Napakamot ako ng ulo bigla at nahiya sa mga pinagsasabi ko. "Why sir??? What is funny all about??? naguguluhang tanong ko. Pero nakitawa na rin ako sa'kaniya. Nakakatawa talaga ang problema ko. Kahit siguro pag na-kwento ko to sa brotherhood pagtatawanan rin nila ako. Kilala ko pa naman ang mga baliw kong kaibigan. "Nothing.. I'll guess your wife is craving a banana, she's pregnant... "W-what????" gulat na gulat ako sa sinabi niya. Paanong mabubuntis ang asawa ko, hindi nga niya sinasabi sa'akin.

Ang simpleng ideya na sa wakas ay ikakasal na ang kanyang pinakamamahal na apo ang paboritong tagapagmana ng pamilya ay sapat na para punuin ng sigla ang buong tahanan. Habang pinapanood niya ang mga paghahanda, bakas sa mukha ni Lolo Valdez ang kagalakan isang ngiti na bihirang makita, lalo na’t ang matandang ito ay kilala sa kanyang pagiging istrikto at seryoso.

"Are you sure you have the right person, darling? 'Cause that sounds exactly like my brother Lee." Biglang gumuho ang mundo ni Saddie. Lee. Ang isa pang kapatid ni Enrique. Ang naalala niyang nakilala sa kasal... isang mabilis na pagkamay, isang pormal na ngiti, at wala nang iba. O ito ba ang nakilala niya noon?

“Talaga? Very good naman kung may friends ka na dito. Huwag mong ugaliing makipag-away.” “Oo, Mommy. Mas masaya pala kung mayroong friends.” “Tama, mas maganda ang marami kang kasundo at friends keysa kaaway.” Sa panig ni Leon, hindi niya mapigilan na suriin pa ang mga naging pagbabago ng asawa. Nakakapagtaka na iyon. Kung dati-rati ay napakahalaga niya dito, ngayon ay parang walang halaga na lang siya kung tingnan nito gamit ang walang pakialam niyang mga mata. Noong huling pumunta ito ng villa nila, ganun din ang panlalamig nito na walang pakialam. Habang naiisip ang mga bagay na iyon, hindi na napigilan pa ni Leon na panandalian munang matigilan sa pagkain niya.

Nagdahilan lang siya na nagkaroon sila ng hindi pagkakaunawaan kahit pa ang totoo ay tinangka niyang pagsamantalahan ang nag-iisa nitong anak. Saka na niya sasabihin ‘yon kapag nahanap na niya ang dalaga at kapag tapos na ang kasal nila. Kating-kati na siyang patulan si amo pero nagpipigil siya dahil kailangan niya pa ito. Kapag nakuha na niya ang permiso nito para sa kasal nil ani Ursula ay tatapusin na niya ito. Nalibot na ni Leon ang lugar pero hindi niya nakita ni anino ng dalaga. Nagtungo na lang sila sa mahabang mesa kung saan nakahain ang mga pagkain at kumuha ng makakain.

When I reached him, Julian gently placed a hand on my shoulder. The gesture looked affectionate. But it felt like ownership. “Good,” he said softly. Then he turned toward Adrian. And smiled faintly. “Brother,” Julian said calmly, “you should remember something.” Adrian didn’t answer. Julian’s grip on my shoulder tightened slightly. “My wife,” he continued quietly, “belongs beside me.” We returned inside the mansion. But the tension followed us like a shadow. Julian didn’t say another word until we reached the living room.

bulong niya. Alam ng bawat miyembro ng mafia family na isang kinikilalang asawa lang ang napapasok sa family album, opisyal na nagiging parte ng angkan. Kung wala iyon, kahit na ikasal sila, isa lang tali ang asawa na puwedeng itapon. Nanikip ang dibdib ko. Sa nakaraan kong buhay, masunuring sinunod ni Leonardo ang pagkakasundo ng pamilya at pinakasalan ako ng walang alinlangan. Posible din kaya, na siya din, ay nabuhay muli?