How To Unlove Someone นิยาย & เรื่องราว

pahayag ni Uno kung saan nakatingin siya sa malayo ng yate. "I'm not fucking in love, not now." *END OF FLASHBACK* Ang naging pag-uusap nila ni Lucifer ang dahilan bakit nagdesisyon si Uno na baguhin ang trato niya kay Manuela. Pilit niyang sinasabi sa kaniyang sarili na hindi siya in love kay Manuela, kaya nagbago siya ng pakikitungo dito, yet hindi siya pinapatahimik ng pag-amin ni Manuela na mahal siya nito.

Mas lalo ko siyang sinamaan ng tingin. "Alam mo, Yel? Ang sarap mong ibalibag." inis kong sabi kaya napatigil siya. Tumikhim muna siya bago tumingin ulit sa'kin ng seryoso. "Okay, seryoso na to. Alam mo Couz, di naman kami nagtatampo sayo. Nagtatampo kami sa baliw na baliw mong puso. Alam naman namin na nagmahal ka lang kaya lang, mukhang sobra na ata yang pagmamahal mo at hinahayaan mo nalang na masaktan ka ng paulit-ulit. Di naman ata taman yun." makahulugan niyang turan. "And if you really want to move on, the first thing you need to do is to remove him from your mind. Kasi kung palagi mo siyang iniisip, mas lalo lang iibig at aasa yang puso mo." dagdag pa niya.

Pero kahit ilang beses kong sanayin ang sarili ko, hindi ko pa rin mapigilang umiyak ng umiyak. A simple interraction but a hurtful situation. How I wish, I have a power. A power to make him love me. Or a power to unlove him.

Tim pressed, trying to keep the conversation flowing naturally. "Not that sure, but maybe make them happy? I heard as well that if you love someone, you want to be with them even at their lowest, comforting them. As long as you love them, it's fine even if it's unrequited. If you saw that they're happy with other people, you're willing to be in pain and sacrifice your own happiness... but how's that even related to... oh!"

Na kung ipipilit ko ang tama at gusto ko ngayon, ako lang ang mauubos. Dalawang buwan na lang din naman ang titiisin ko ko kaya mas mainam na ang na mag-divorce kami nang payapa. Hindi ko na kailangan pang gawing magulo ang lahat. Sapat na ang gulong matagal ko nang dinadala sa loob. Ituturing ko na lang siyang amo simula ngayon. Mas madaling lunukin ang sakit kung lalagyan ko na ng distansya. Mas ligtas kung tatanggalin ko na rin ang anumang pagmamahal na mayroon ako sa kaniya.

Kaysarap sa pakiramdam na mayroong nagsasabi na mahal ka ngunit kaysakit rin na kailangan niya iyong pigilan. Bakit hindi pwede? Bakit? Nakakapanghinayang ngunit sa kabilang panig ay hindi naman niya gugustuhing makasira ng pamilya. Pamilyado na si Maximillano. Nararapat lamang na pigilan nito ang kanyang damdamin. At ang pinakatamang dapat gawin ni Taliyah ay huwag magpatukso. Huwag manghinang sa pagkawala ng pag-ibig na mali at hindi nararapat para sa kanya.

“How can I calm down, Dad? I love her! She promised me, she promised she’d never leave again!” Tahimik lang si Lolo na kanina pa nakatingin sa akin. “Sometimes, hijo,” mahina niyang sabi, “love isn’t enough to make someone stay. Pero hindi ibig sabihin na tapos na ang lahat. Gagawin natin ang lahat para makita si Giselle at ang anak mo." Napaluhod ako sa sahig, hawak ang ulo. “Then what am I supposed to do now, Lolo? How do I move on from someone I can’t stop loving?”

“So, okey na tayo? We can be lovers but in private, right?” “Thank you.” Huminga siya ng malalim. “I don’t wanna lose you. Kung kaya natin ayusin at pag-usapan please ayusin natin. Break up is not always the best solution kaya sana lagi tayong ganito.” “Promise. Ayaw ko lang kasi na mabibigla ka na lang sa ipapakita sa’yo ng Papa ko kung sakali mang mabuking tayo.”

It really hurts! If I remembered the past, unti-unti kong naiisip that I cannot even committed a single mistakes to broke our relationship because I love her but f*ck! That love is a mistake! Masaya sila and I know that! Ryan is happy now. Wala akong ibang ginawa sa kasal kundi tignan ang bandang gawi niya and I hate them seeing happy! It makes mad. Fuming bad. Hindi ko maatim na tignan sila, bitter na kung bitter but its makes me angry. I hate myself! F*ck!

"Then, that's the man's shortcomings. We do wrong, intentional or not." "So, they don't really love the person?" inis na tanong ni Mallory. "Love doesn't hurt. People do," malumanay na sagot ni Nigel. "Love is something we feel. People manifest it. Although, sometimes, we have no control in ourselves. It's sad how we blame love but not the person. How we hate to love and not the person's actions. If they hurt you, they would hurt you. I think you know the answer to your question."