Humility Sentences Novels & Stories

“Shut up, Amara. You don’t know anything.” “Oh, I know enough.” Umusog si Amara palapit, mabagal pero matatag. “You tried to humiliate me tonight. Pero look what happened. Ikaw ang napahiya. At kung may nanabotahe nga, then maybe… the universe is just giving you what you deserve.”

Nais ko lang 'tong sabihin dahil feeling ko lang mag bahagi ng saloobin. "You don't have to do something for you to prove that you are thankful, it's not necessary. As long as you are sincere, it will be just fine. And if you are thankful to me, I am more than thankful to you as well. We're both thankful, so please do not think deeply and claim all the blame you see wrong. After all, blessings are bound to be shared." sabi niya na nakakapagpalingon ko sa kaniya. In fact, tama siya. May habit din kasi talaga ako na masyadong dirty minded to the point na dina-downgrade ko na 'yong sarili ko. Dahil feeling ko, I'm incapable. May kulang sa'kin. And I always think of others bago ang aking sarili.

"Kahapon, nang hilingin ng iyong assistant na pirmahan ko ang isang bagay, ako ay nakikipagpulong sa isang importanteng kliyente at kinailangan kong umalis nang madali." May bahid ng kawalan ng kakayahan ang kanyang tono, "Alam mo, wala akong tunay na kapangyarihan. Ang pagpirma sa ngalan ng iba ay isang sensitibong bagay. Kung may mangyaring mali, hindi lamang ako ang mananagot, ngunit natatakot din ako na madadamay ka."

Pero nang matapos, tahimik ang buong boardroom. Paglabas namin, nilapitan niya ako. “Well done,” sabi niya. “You didn’t embarrass me. Yet.” Napangiti ako, kahit halatang nang-aasar siya. “Salamat po, Sir.” Pero bago ako makalayo, hinawakan niya ang braso ko. “Next time,” bulong niya, “don’t look too proud. Pride is dangerous.” “Then why do you sound like you’re proud of me?” sagot ko.

Tumingin ako saglit kay Liam, hindi ko alam kung bakit pero after ko siyang tignan medyo nawala ng kontinang kaba ko. “Life has this funny way of surprising you. I never imagined I would meet someone as kind, as supportive… and as perfect for me as Liam. Liam, thank you… for your love, your patience, and for… understanding me even when I make mistakes.” huminto ako saglit at huminga ng malalim tsaka ngumiti ulit

"That quote emphasizes that genuine learning goes beyond accumulating knowledge. True wisdom lies in recognizing the limits of what you know and being open to growth through new experiences and understanding. It highlights humility as a key aspect of learning, as acknowledging ignorance allows space for self-improvement and discovery." Parang hiningal ako doon kaka-explain ha. Pero kahit ganun mukhang nagulat naman siya sa sinabi ko at dahan-dahan naman siyang napatango. "Mukhang tama nga ang pananaw ko sayo, Miss Girlie. Mukhang may utak ka kesa sa nakasama ko kahapon walang laman atah ang utak." Grabe naman yung walang utak eh. Pero ngumiti lang ako sa kanya.

Tanong ko sa prinsepe, napa-iling naman ito na parang bata. "Iyon ay ang salitang "emphaty," nababalitaan ko lahat ng mga kagaguhan at kasamaan na ginagawa mo mahal na prinsepe, lahat ng hindi Royalties ay itinuturing mong putik at iyon ang iyong pagkakamali." Makabuluhan at seryosong panenermon ko sa prinsepe na nakasalampak parin sa lupa at humahagul-gol.

I'm not perfect, I have flaws, I have sins and I am mute. I have nothing to offer but only myself and my sincerity in this cruel world. At kahit alam kong napaka-imposible mangyari... sana may taong tatanggap sa akin bilang ako. Iyong hindi magsasawa sa akin sa kakakumpas ko ng mga kamay para lang magkaroon kami ng komunikasyon, o 'di kaya 'yong hindi mapapagod umintindi bumasa ng bibig ko kahit na walang lumalabas na tunog. Iyong pwede kong gawing model kapag nasa mood talaga ako magpinta. Naging malupit sa akin ang mundo at sana dumating ang taong magiging pahinga ko sa araw-araw.

Hindi naiitago ng pinong kilos at aral na mga salita. Nakikilala ko ang mga taong ganid at sabik sa dugo ng kapwa nila. At mas madaling mahawa kung wala ka ring pagpapahalaga sa buhay at karapatan ng iba. I’m not a saint; I’m a terrible sinner. Maaga kong nakilala ang kasamaan bago ang kabutihan, at oo, dahil lang kay Summer kaya nabago ang buhay ko.

‘E kung buhusan ko siya nitong kumukulong tubig na nasa tabi ko? “I’ll take that as a compliment na lang po as I appeared to look humble compared to my real status.” Labas sa ilong kong sagot. Yet deep inside me, I was proud of myself. Hindi na ako basta-basta bumababa sa level ng mga impaktang tulad nito.