I Didn't In Tagalog Novels & Stories

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

Not romance. Regulation. I looked down at our hands. Then whispered, “Bakit ganito?” His grip tightened slightly. Not possessive. Anchoring. “Dahil sanay na tayo,” he said. I shook my head. “That’s not an answer.” He looked at me directly. Then said something that made everything colder. “Dahil kapag wala ka, hindi ako buo.” Pause. “And kapag wala ako… hindi ka rin.” The world outside still existed.

tanong ko "Hindi pa kami nagkikita o nagkausap man lang. Bakit sa akin mo tinatanong 'yan? Ikaw ang nandiyan sa Pilipinas." "Ayts! Wala nga akong balita kung nasaan ka, kahit nga ikaw ngayon ko lang nalaman na nasa ibang bansa. Pareho kayong missing in action." kako "Wait, what? Anong sinasabi mong missing in action? Nasaan ba si Thunder?"

inis kong sabi "Don't leave me." mahinang sabi ni boss "You gave me a reason to leave you." seryoso kong sabi char english "Sana di karmahin ang mama mo." sabi ko at agad na pumara ng taxi Dali dali kong ipinasok ang maleta ko. Nakipag agawan pa siya sakin at nag mamakaawa pero sa huli na ipasok ko ang maleta ko. "Tara na manong." sabi ko habang umiiyak

Dalawang araw na kasi siya sa tabing ilog at nangangamoy na. I'm sorry gorang nadamay kapa tuloy sorry kong dahil sa akin namatay ka sorry. I'm sorry 'di ko nagawang iligtas ka I'm sorry gorang. Ma'am tama na po yan kailangan na nating umalis.

Not in my condo unit! Where am I? Bakit nandito ako? Sino ang nagdala sa 'kin dito? I don’t fucking know this place! Anong nangyayari?

Pinapaasa ba siya nito at pinaglalaruan? "Isa lang, isa lang dapat, Keith. Kaya mo lang ako nagugustuhan dahil ako ang lagi mong kasama. At isa pa, magkaiba ang gusto sa mahal. Pini-please mo lang ako, Keith. Sa tingin ko nabo-bored ka lang dito sa Dubai kaya mo nasabi 'yan. At para may thrill, makikipaglaro ka sa akin ng apoy tapos-"

Yes Dad actually may kasama na akong mag-ride ngayon," pangiting sabi ko pa sabay pagkagat ng aking labi. Tila bigla naman napatigil ang dalawa sa sinabi ko na may kasama na ako sa aking pagra-ride. "Ohh and who's that person?" Sabay inabot sa akin ang asukal. "Aba at may kasama ka na rin mag-ride ha. Sino ba iyan?" Ani pa ni Dad sabay napapaisip. "Kaibigan ko lang po, nakilala ko sa General Santos at taga dito din siya sa Laguna. Actually hindi lang kalayuan ang lugar nila sa lugar natin," wika ko sabay paglagay ng gatas sa aking kape.

Talagang maiilang nga s'ya sa akin. Pinagpagan ko ang aking sarili dahil sa duming nakakapit sa aking damit. Hindi na nakakatuwa ang damit na suot ko ngayon. Kahit na sabihing kakaiba at maganda ito sa suot ng iba ay marumi na. Makati na suotin at iba na rin sa pakiramdaman. "Halika na binibini," saad ni Leonardo kaya naman sumunod na ako.