Is That You In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

Ano Kaya Ang gagawin natin para mapatunayan natin na may gusto pa Rin Siya sa iyo? Naku... Mary joy kinakabahan ako sa mga iniisip mo ha.... kilala kita may Hindi maganda ka na Namang iniisip diyan. At nagpatuloy na itong nagdrive.

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

“Lilith.” Doon ko narealize na ang tinitignan niya pala sa aking dibdib ay ang aking name tag! Halos palamunan ako ng hiya dahil sa naisip. Tumango na lamang ako at nagpaalam na agad. That bastard! Narurumihan na ang isip ko dahil sa nagyari kagabi.

gigil kong tanong. Hindi maitatangging alam n'ya kung ano ba talaga ako kaya mas dumoble ang kaba sa aking dibdib, halo-halo na ang nararamdaman ko at mas nakakadagdag 'yon sa akin kung bakit hindi ako makapag-isip ng tamang gagawin. "Sa oras ba na maipakilala ko ang sarili ko ay hahayaan mo akong tulungan ka?"

Nanatili na lang akong nakadungaw sa bintanang nasa likuran ko upang makita ko ang daan patungo sa destinasyon namin na sa totoo lang ay hindi ko alam. "Mama para ho!" pasigaw na wika ni inay sa mamang driver. Itinigil ng mamang driver ang jeep saka kami bumaba dala dala ang mga gamit namin. "Ikaw bata ka, alam mo ng natutulog ako bakit hindi mo agad pinara, ayan nakalagpas tuloy tayo" pagalit niya sa akin. Grabe hindi ko naman alam yung lugar paano ko ipapara? Si inay talaga oh!

tumango si Amy bilang sagot. Nang matapos na ito, sabay na silang umakyat sa taas. Pumasok si Amy sa kwarto niya. Maya-maya lang ay may kumatok at biglang pumasok ang ina niya. Nakasuot ito ng damit pantulog gaya niya. Umupo ito sa tabi ni Amy at hinawakan ang mga kamay niya. "Anak, payag ka ba na sa States ka nalang manganak?" tanong nito. Nagsalubong ang dalawang kilay ng babae. Pwede naman kasi na dito na lang sa Pilipinas. Why so sudden?

Pero nanatili pa rin ang mata ko sa kanilang dalawa at puno ng tanong ang aking isipan. Bakit? Bakit hindi nalang ako? Am I not enough? "What were you thinking?" ramdam ang inis sa boses na tanong nito sa akin and in just a snap I lost it.

suminghot-singhot 'to tanda ng pag-iyak. Napakapit siya sa headrest ng sofa dahil sa nalaman. Akala niya alam ng mga 'to kung nasaan siya. Ang abuela niya. "I-I'm here in the Philippines, Ate Mae. Can I talk to my abuelo, please? Please, Ate Mae..." Ano ba ang pinasok niya? Ba't nagkaganito? Hindi ba pinaalam ng kanyang ama sa mga 'to kung nasaan siya?

"Talaga?" Tumango ito "Oo naman, darling." Ngumiti siya rito kaya nakita niya ang pag-aliwalas ng mukha nito. "Naniniwala naman ako." "Talaga? So, pwede na akong tumabi sayo?" "Sige!" Mabilis naman itong umikot at agad na tumabi sa kanya, ang mga braso nito ay pumulupot sa kanyang baywang. Sumiksik siya sa katawan nito.