Isagani Monologue Script Novels & Stories

C19 WIWYM Nakahinga ako nang maluwag nang tanggalin ni Isaiah ang aking mga tali. “Fix yourself,” Aniya kaya agad tumayo at inayos ang aking sarili. Balak ko ring maligo pero mamaya na lang pagkatapos kong kumain dahil nagugutom talaga ako. Agad akong lumapit sa mesa at kinuha ‘yong tray. Napatingin naman ako kay Isaiah at agad akong nagbaba nang tingin dahil nakatingin din pala siya sa akin.

Pero kaagad ko ring pinalis sa aking isipan nang marinig ulit siyang magsalita. ATHENA’S POV PAGKALAGAY sa basket ng mga pinggang ginamit nila Isagani ay kaagad akong nagpaalam sa kanya. Tinanguhan lang ako ng kaibigan niya nang tumingin ako sa kanya. Hindi ko alam na iba ang kasama ni Isagani sa palayan. Akala ko, ‘yong isang pinsan namin, hindi pala.

Usal nito Saka tinapik Ng bahagya Ang braso ko Saka Siya umalis. "Namumula ka Dyan" Natatawang sambit ni Isagani sakin. Umikot Naman Ang mata ko dahil sa sinabi nito, tong lalaking to kahit kailan dinadagdagan Ang init Ng ulo ko. "Ano ba kasi nangyari?"

sagot nito sabay turo kay Heilena. Sinulyapan lang ito ni Isagani saka nginitian ng tipid. “Oh, well. Nice to meet you. This is my wife, Anina Montes.” Pagpapakilala ni Isagani sa asawa niya. “I am Heilena. Heilena De Guzman,” diretsang tugon ng dalaga. Nginitian nito si Isagani pati na rin si Anina. “Paano ba ‘yan? Enjoy your stay here, dude. Call me if ever you need anything. See you around!” tanging bilin na lamang ni Isagani.

Ramdam na ramdam niya ang biglaang pag-init ng kaniyang tenga sa tindi ng nararamdamang hiya. Muli niyang iminulat ang kaniyang mga mata at tumingin sa camera. "I apologize for the disruption, gentlemen. One moment." Mabilis ngunit swabe napindot ni Gab ang mute button ng kaniyang microphone. Dahan-dahan siyang tumayo mula sa kaniyang upuan, madilim ang kaniyang aura, at tahimik na naglakad patungo sa pinto. Sa labas ng pinto… ako? Todo bigay pa rin ang boses ko. Feel na feel ko ang bawat lyrics habang may matching ikot pa ng walis. Feeling ko talaga ay kasama ako sa opening number ng ASAP.

AGNES LA TRINIDAD’s POV “Hindi sapat na maganda ka lang. Hindi rin sapat na palaban ka.” Lumapit siya sa tainga ko at saka bumulong. “Dapat alam mo rin kung paano magpasunod at magpaikot ng mga lalake.” Tumindig ang mga balahibo ko sa sinabi niya. “A-anong ibig mong sabihin? Bakit kailangan nun? Gaganti ako, Isa. Hindi magiging p*kpok.”

''walang anuman basta Cash nandito lang ako sa tabi mo okey '' tumango lang si Cash at ngumiti . Dahil maayos naman na ang kalagayan niya ay nagpasya na siyang umuwi para doon nalang magpahinga . ''okey na ako dito pwede ka ng umalis at baka importante yang tumatawag sayo '' hindi pala namamalayan ni Keinan na kanina pa tumatawag ang kanyang ina . ''sige Cash at tumawag si mama baka may kailangan ''

sambit naman ni Issa. Alam kong pinapagaan niya lang ang kalooban ko, pero wala talaga gana. "Salamat nalang, Issa pero it's okay. I am fine." I know that they wanted to cheer me up, pero sa ngayon ay isang tao lang ang makakagawa non pero dahil nga sa katangahan ko ay galit na galit ang taong 'yun sa'kin Bigla akong tumayo mula sa kinauupuan ko ngunit pinigilan ako ni Lycel, "Ops. Saan ka pupunta, Enna?"

"Ang taas ng shelf! Pa'no 'pag nahulog ako? Sinong Sasalo?" Wala akong nagawa kundi ang ipikit ang mga mata ko dahil sa labis na inis. May galit nga talaga sa'kin ang Giovanni na 'yon! argh!

“Kaya ayaw kong umiinom ka. Nakakalimutan mo ako. Pero mabuti na iyong nakalimutan mo. Kasi kahit na may nangyari na sa atin ayaw mo pa ring maniwala na ako ‘yon. Dahil ba sa naiwan kong keychain?” Napangiwi si Asia. Hindi naman niya sinasadya. Talagang doon siya nagbase kasi. Na si Ismael ang nakauna sa kanya. At hindi naman niya akalaing sasamantalahin iyon ni Francis. “That night, alam mong ako ang katalik mo. Pangalan ko nga ang imuungol mo dahil sa sarap.” Hindi inaalis ni Callen ang ngiti sa labi nito.