Isagani Monologue Script Novels & Stories

tugon nito “Kumain ka muna ate, ipagluluto kita kahit itlog para may laman ang tyan mo,” pigil ng dalaga sa kapatid. “Hindi na Maya, aalis na ako. Hindi ako pwedeng malate. Saka matulog ka pa, kase naramdaman ko kagabi, late ka na humiga, mukhang napuyat ka." Lumabas na ng pinto si Riza, si Maya naman ay umayos ng pagkakahiga at tumitig sa kisame habang malalim na nag iisip.

Nagsalin ako ng juice sa baso saka pabagsak itong ibinaba sa mesang nasa harap ni Uno. "Ayaw mong makita ang pagmumukha ko pero uutusan mo akong kumuha ng juice para sa iyo?" "You're my slave. Alangan naman iutos ko sa iba ang trabaho na dapat ay ikaw ang gumagawa?" Huminga ako nang malalim para pakalmahin ang sarili ko. "May rason kung bakit kumuha ako ng dalawang milyon sa iyo!" "May rason ka rin ba sa kalandian mo? You didn't tell me you want it to be dirty, Isa. Mas gusto mo pala iyong mga matatanda."

Agad siya nitong ibinaba sa kama at siniil ng halik. “You save my day! You came back, babe. I thought, I was just dreaming but f*ck! This is true! I am not dreaming anymore!” Muli siya nitong siniil ng halik. “Kailan pa naging panaginip ang lahat ng ginawa mo? Amoy alak ka pa rin!” Itinulak niya ito. “Maligo ka na at darating na ang pagkain.” “Pero hindi ako nagugutom. I can’t express my feelings right now, Isabella.”

Hindi mo kasalanan ang nangyayari sayo,kasalanan nila kaya dapat mo silang parusahan Dapat mo silang parusahan. Dapat ko silang parusahan? Oo dapat silang parusahan. Paparusahan ko sila dapat maghirap din sila........ Papatayin ko sila papatayin ko sila kasalanan nila ito.... PUMUNTAHAN MONA........HAHHAHAHA toktoktoktoktok Sandali sino ba iyan at parang sisirain naman ang pinto kong makakatok.. Toktoktok

Masaya naman si Hogan na makitang ngumingiti na si Jehanne. Matapos uminom ng gatas na lasang melon, may sinabi si Jehanne kay Hogan, "Hogan... may tanong lang ako kung hindi mo mamasamain." "Ano iyon?" tanong ni Hogan. "Alam mong hindi ako pangkaraniwan, 'di ba? Ang ibig kong sabihin, kasi 'di ba... natutulog ako." Tumango si Hogan. "Kasi kanina, bago ka pumasok ng silid ko, nagkaroon ako ng panaginip," pagbabahagi ni Jehanne.

“Sky… wala na. Finish na. Wala ka nang pag-asa.” Naglakad ako paikot-ikot sa kitchen, parang baliw na kinakausap ang sarili. “Pero teka…” bigla akong huminto. Dahan-dahan akong napangisi. “So dahil napatunayan ko na iisa lang sila…” Tinuro ko ang sarili ko. “Hindi ako lugi.” Tumango ako, parang may sariling meeting. “Correct.”

Ayokong isipin niyang ang hina-hina ko, na ang– “Tahan na, bish. Hindi ka na nag-iisa. Nandito na ulit ako,” aniyang mas ikinahagulhol ko. •|• Illinoisdewriter •|•

madilim ang mukha niyang sabi. Iniiwas ko ang tingin sa kanya dahil hindi pa ako nakaka-recover sa pambubuhay niya ng kung anong emosyon sa buo kong katawan ay pinagagaliitan na niya ako. “Look at me,” mariin niyang utos. Napalunok ako bago ibinalik ang tingin sa kanya. “Never let anyone look down on you. You are Isla Aguilar, the smart and gorgeous wife of Johan Abraham Dela Torre,” mariin niyang sabi habang ipit-ipit ang katawan ko sa dingding.

"Finally. Pagkatapos ng maraming taon, tumapak naring muli si Isagani sa lugar na ito. Tulungan mo akong makarating ng mabilis sa kinaroroonan niya, Levine. Gusto ko siyang makausap!" Nang makarinig ng dalawang taong nag-uusap si Isagani kasabay ng mga yabag papalapit, napagtanto niyang may magliligtas pa pala sa kanya. Tuluyan ng nagdilim ang paningin niya at hinayaan ang kanyang sarili na bumagsak sa sahig. Nagulat naman si Hermania sa nasaksihan niya. Hindi maganda ang matumba at bumagsak ng ganun sa mga kagaya nilang may edad na. Napakadelikado kung tutuusin.

Naisip ito ni Isagani at iminungkahi sa kanyang anak, "Mag-ayos muna tayo ng proposal." Narinig ni Ismael ang panukala at saka lumingon sa kanyang ama. “Anong proposal dad?“ Nakakunot noo na tanong ni Ismael, pero si Isagani ay tumawa lang dahil sa nakikita nitong determinasyon sa anak. Ilang minuto rin na nag-usal ang mag-amang Ismael at Isagani. Kung hindi pa sila tinawag ni Analou upang kumain ng agahan ay hindi pa sila lalabas.