It's Real มาเฟียเป็นพระเอก Novels & Stories

เสียงแสดงความยินดีดังระงมขึ้นมาในทันที "หัวหน้ามาเฟียของเรากับเจ้าหญิงของเขา ช่างเป็นคู่ที่ทรงอำนาจจริงๆ"

ไอ้รุ่งพูดขึ้น "ผมก็ด้วย" กูก็ยกมือด้วย "งั้นสืบเรื่องไหนสักเรื่องสิที่มันดูจริงจังหน่อยจะได้มีผลต่อคะแนนด้วย" "ผมชอบมาเฟียอ้ะอยากรู้เขาทำอะไรกันบ้างเราทำหัวข้อนี้กันนะปลาซิว"

เคนตะหย่อนตัวนั่งตรงกันข้าม สีหน้าท่าทางไม่ค่อยทุกข์ร้อน “ช่วยพี่แกสืบเรื่องฆาตกรตัวจริงสักที ไม่ใช่ทำตัวไร้สาระไปวันๆ” มาเฟียเฒ่าไม่อยากต่อปากต่อคำนานจึงพูดสิ่งที่สำคัญที่สุดทันที “วันอื่นก็มี ค่อยคุยเรื่องนี้ก็ได้”

้ว่าความรู้สึกจะชัดเจนกับรักครั้งใหม่ที่เกิด แถมยังทำตัวเป็นพระเอกโดยการที่ปล่อยให้เธอไปเจอคนที่ดีกว่า จนลืมนึกไปว่าธาตุแท้ของเขาจริง ๆ แล้วคือมาเฟีย นั่นหมายความว่าเขาไม่จำเป็นต้องทำตัวเป็นพระเอกอย่างในก่อนหน้านี้ และอะไรที่เป็นของเขา ก็ควรจะเป็นของเขา ยอมให้ ใครคนอื่นไม่ได้เด็ดขาด...

เขาเป็นชายหนุ่มวัยสามสิบห้าปีที่มีอิทธิพลมากที่สุดในจังหวัด เปรียบเสมือนมาเฟียขาวที่ทำงานอย่างถูกกฎหมาย “พิมไม่ได้นอนกับไอ้บ้านี่ พิมถูกจัดฉาก” พิมพิลาบอกเขา ไม่ยอมรับความผิด

มาเฟียหลงเด็ก ลูคัส & ชาลิสา คำโปรย... เธอต้องสูญเสียพ่ออันเป็นที่รักยังไม่พอ เธอยังถูกแม่เลี้ยงใจร้ายขายให้กับเสี่ยแก่บ้ากามเพื่อใช้หนี้พนันของตัวเองอีก…ทำไมโชคชะตาถึงได้เล่นตลกกับเธอขนาดนี้?

บทที่1 สวัสดีผมชื่อ สิงห์ ใครๆก็บอกว่าผมนั่นมันเถื่อนเพราะขึ้นชื่อว่ามาเฟีย ฮ่าๆ ตลกสินดี แต่มันคือความจริง “นายครับ เด็กที่นายให้เรียกมามาแล้วครับ!”

ที่ผมกำลังดักฟังและตามพิกัดสัญญาณจากเบอร์น้อง "โอ้โห..นี่กูดูหนังสายลับ แฟนตาซีอยู่เหรอวะ?-_-" "ไม่ใช่ เป็นหนังมาเฟียรูปหล่อ ไม่ใช่สายลับแฟนตาซีอะไรทั้งนั้น! -_-"

‘คิดถึง’ ยาหยี นี่มันคราวซวยอะไรของฉันก็ไม่รู้ แล้วนี่มันก็เรื่องจริงแบบเรียลไทม์ ไม่ใช่เรื่องราวในนิยายแต่อย่างใด ฉันต้องมาอยู่กับคนมากหน้าหลายตาที่ไม่รู้จัก แล้วไม่ใช่คนธรรมดาด้วย แต่เป็นมาเฟียจอมเผด็จการ

ฉันไม่อยากอ่านต่อแล้วโว้ยยย! “แฟนแก…” อัยย์สูดลมหายใจลึก “มันเป็นหัวหน้าแก๊งมาเฟียจริงๆ ว่ะ!!!” “ฉันรู้แล้วโว้ยยยย!!!” 😭 ฉันแทบจะฟุบลงกับโต๊ะด้วยความสิ้นหวัง