Kahit Na Wala Akong Pera Novels & Stories

“Kung hindi agad maagapan, baka kumalat sa baga.” Saan ako kukuha ng pera para roon? Ni isang libong piso nga, halos wala ako. Wala rin akong mahanap stable na trabaho dahil walang nagtitiwala dahil isa akong ex-convict. Nilapitan ko na ang mga dati kong kakilala, pero lahat sila ay nais sanang tumulong, ngunit walang-wala rin.

"Kanina iyon. Ngayon, walang-wala na ako." Bukod na lang sa perang itinabi niya sa bangko na hindi alam ng ina niya, wala na talaga siyang pera. Mabuti pala at naisip niyang gumawa ng bank account na walang nakakaalam bukod sa kanya. Kung hindi, hindi niya alam kung saan pupulutin ngayon. Pero hindi niya naman pupwedeng iasa ang buhay sa naitabing pera, 'di ba? Mauubos din iyon kaya kailangan niyang maghanap ng pagkakakitaan.

"Ikaw nga eh nagnakaw ka pa ng cellphone eh pwede ka naman bumili madami naman kayong pera nagnakaw ka pa! mas bobo ka!" "Oy! panget na babaeng bruha! wala kang pake! Masama akong nilalang kaya pinanindigan ko lang! bahala ka na jan problema mo iyan!" Aktong aalis na ako ng pinigilan niya ako at parang isang bata na nagdadrama sa sahig habang hinihila ang braso ko "Sorna calci boi~ hindi na kita aasarin! tulungan mo na ako dali na~~ baka dumating si San pedro huhuhuhu para naman wala tayong pinagsamahan ah? hmm?"

Naku miss hindi po pwede iyan kailangan mo munang bayaran ang lahat ng ito bago kayo maka- alis ng bar na ito . Wala akong dalang pera (heecck..) at yung credit card ko diba ang sabi mo hindi gumagana ? Wala na akong dalang pera hindi ko naman alam na block pala itong credit card ko kung alam ko lang hindi na sana ako naparito.

May utang pa naman ako na dapat kong bayaran, paano ako makababayad ngayong wala na akong trabaho? "Tsk, kung hindi lang dahil do'n manyakis na 'yon ay baka may trabaho pa rin ako hanggang ngayon!" sigaw ko kahit na wala naman akong kausap. Gabi na kaya wala ng tao sa paligid. Sarado na rin ang ibang tindahan.

tanong nito sa kanya. He slowly nods his head and said, "Opo. Hindi ko po nakuha pa ang pera. Wala na po ito ng balikan ko kanina. May nakakuha na pong iba ng pera kaya wala na po akong habol pa doon. Hindi ko naman mababawi pa ito sapagkat hindi ko naman alam kung sino ang nakakuha ng perang 'yon. Wala na po talaga ito. Nawala na lang ng bigla ang lahat."

Ramdam ko ang bigat ng sobre, ang pagiging mabigat ng pera sa loob nito. Huminga ako nang malalim, halos di ko alam kung paano magpasalamat. Alam kong kailangan ko iyon, lalo na’t halos wala na akong pera sa wallet ko, at may babayaran pa akong utang kay Mikay. Nangilid ang luha sa mata ko pero pilit kong iniwas.

tanong niya sa akin kaya napabuntong-hininga na naman ako bago nagsalita sa kanya. "Kaso nga lang talaga ay wala akong pera, bro. Wala akong pera na pamasahe papunta sa probinsiya kung nasaan man nga siya. Iyon ang dahilan kaya hindi pa rin ako pumupunta doon, bro, dahil wala akong pera na pamasahe. Kahit anong oras ay puwede akong pumunta sa probinsiya kaso nga lang wala akong pera na pamasahe papunta doon, eh. Wala akong pera, bro. Kailangan ko pa na maghanap ng pera para makapunta doon sa probinsiya nila. Iyan ang problema ko, bro," nakangusong sagot ko sa kanya. Kahit nahihiya ako ay sinabi ko na nga sa kanya 'yon. Wala namang mangyari kung ililihim ko sa kanya 'yon at hindi sasabihin an

Bakit ba ako nagpapaloko? Nilingon ko si Mama, na patuloy pa rin sa pagbibilang ng pera. Hindi ko alam kung anong nangyayari sa buhay ko, ngunit alam kong kailangan ko siya, kailangan ko ng pera, at wala nang ibang mas madaling paraan para makuha ito. Wala akong ibang choice kundi tanggapin ang kalakaran na ipinipilit niya sa akin.

Para saan at may pera ako? “Nah, hindi naman.” nakangisi kong wika habang ang mga mata ay nanatili sa daan. “Don’t worry about the money, okay? Makikita ko pa naman bukas ‘yong magagastos natin ngayon.” dagdag ko pa. She heaved a sigh at sinandal muli ang kanyang ulo sa aking balikat. “Bahala ka...” I know I won this conversation.