Kahit Na Wala Akong Pera Novels & Stories

"Yeah and it's so stupid of me na hindi ko man lang agad iyon naisip. Now, I have nothing." Ngayon niya lang napagtanto how penniless she is. Wala siyang pera kundi ang cash na meron sa pitaka niya na hindi rin naman aabot ng isang libo. E malay niya bang hahantong sa ganito ang buhay niya? Malay niya bang bigla siyang maghihirap?

“Motor lang ang meron ako, e. Hamo, kapag nakaipon, bibili ako.” “May pera ka naman. Ayaw mo lang bawasan ang pera mo dahil kuripot ka kasi!” “Patingin nga ng maraming pera na sinasabi mo,” nakamgiting sabi nito, sabay lahad nito ng kamay. “Ako ang dapat magsabi niyan. Patingin ng bank account mo.” “Sorry, wala rin akong bank account. Kumakayod pa lang ako para sa future natin.”

Haysst! Tsaka, ngayun ko lang din naalala na wala pala akong bitbit na kahit na ano para sa sarili ko. Wala akong pamalit na damit. Wala din akong dalang pera dahil ang laman ng wallet ko ay saktong pamasahe ko lamang. Kahit pamalit na panty, wala ako din ako eh. Kung bakit naman kasi ang lakas ng trip niton si Darren eh.

That endearnment was too hard to ignore. "Here's the thing. You know... I am mad..." "S-sa'kin?" "No." Sagot nito. "Just someone. Huwag ka nalang magtanong. Basta galit ako. Kaya kailangan ko ng makauwi para makagawa ako ng Plano."

— “Ang tagal ng pista, inom na inom na ako!” “pwede ka naman mag-inom!” Ngunit papano nga ba ako iinom kung wala akong kapera-pera wala akong nadala na gamit at ang wallet ko ay hindi ko alam saan ko nailagay simula ng mapalayas ako. “Hihintayin ko na lang ang pista ilang araw na lang naman!” Sabay tumayo ako at nagpunta sa kwarto, nahiga ako sa kama,

Kaya laking pasasalamat ko nang pumayag na siya. Pero ang nakakalungkot lang ay… wala akong pera. Wala akong sapat na halaga. At iyon ang hindi alam ni Mommy. I tried to know what's happening to my frozen account that might help us, pero sa Pilipinas ko pa iyon malalaman kaya lang hindi rin ako makauwi. And the solution I think is to contact Miko to borrow a huge amount. Hindi naman ako nabigo dahil agad silang nagpadala ng tulong ni Ayesha. Since I refused Liam's help.

Wala naman akong choice dahil kailangan ko ng pera. Wag lang siyang magkakamali at talagang may bugbog siya sa akin. At babasagin ko ang kanyang kaligayahan! Muli akong naupo at pilit kong kinakalma ang aking sarili. Gelay, wala kang mahahanap na pera, isipin mo na makakauwi ka na sa pamilya mo pagkatapos nito. Makakaipon ka pa! Mukha tayong pera diba?

GABI na pero hindi pa rin ako lumalabas ng aking kuwarto. Nakatulog na lang ako kanina kakaisip kay Mike. Gusto kong umalis dito. Tatakas ako. Kaya lang iniisip ko, paano? Sumasakit pa 'tong paa ko, "Buwisit!" Wala man lang din akong cellphone, walang pera. Wala kahit ano.

masuyong tanong niya. “Yes but..but…libre mo poh? Wala you money na. You said you don’t have budget. Budget is money. Ako meron money po. Hingi ako kay Papa ko. Tell ko sa kanya later na bigyan kayo ng money kasi poor kayo.”

Kailangan kong ipakita na wala iyong epekto sa akin—ang kahit na ano. "Sa mall, gusto kong mag-isa." Tugon ko sa driver. Pagdating ko doon, umupo lang ako sa bench. Ngayon ko lang kasi naaalala na wala pala akong dalang pera. At wala pala akong pera. Naisip kong kahit asawa ka na ng pinakamayang tao sa Pinas, wala ka pa ring pera kung wala ka namang trabaho.