Kailan Ang Simbang Gabi Novels & Stories

"Tangina diba kanta yon ng ben and ben?" "Malay ko?" "Tama! Ang kailangan lang ay hindi ko siya makita! hindi kami magkita means walang bible study!" "Bakit ano naman masama sa bible study kuya? Good thing kaya iyon!" Tangina naalala ko yung kahapon puta *** "Let's close our eyes for the presence of the lord... let us pray" Putang ina! "Diyos namin na naglikha maraming salamat po sa biyaya na inyong binibigay naway gabayan niyo si calcifer"

Tahimik ang chapel. Tanging tunog ng mga kandila, mahihinang hikbi, at panalangin ng pari ang bumabalot sa buong paligid. Nasa harapan pa rin ako ng kabaong ni Kevin, hindi alintana ang oras, ang mga taong dumadaan, o kahit ang sariling pagod. Sa tabi ko, naupo na rin si Nene, tahimik lang, nakatingin sa altar, paminsan-minsan ay pinupunasan ang kanyang luha.

Kahit may kaba, nabibigyan ako ng lakas sa bawat salitang binibitawan niya. Pagdating namin sa simbahan, sinalubong agad kami ng ingay at bulungan. Naroon si Aling Gabina kasama ang ilang kaibigan, nakatingin na parang siya ang host ng okasyon. “Ay, ang ganda ng binyag! Tingnan niyo si Lillyna, parang angel,” bulalas niya habang kumakaway sa iba pang dumating.

[The Altar of Ash] Ang init ng pagsabog ay tila humigop sa lahat ng hangin sa paligid ng katedral. Ang gabi, na dati ay balot ng niyebe, ay naging kulay kahel at pula. Sa gitna ng kaguluhan, ang tanging maririnig ay ang ugong ng apoy at ang paulit-ulit na pagtawag ng isang ama sa kanyang anak.

Timing lang ang pagtawag niya. Pagkatapus naming kumain ay natulog na agad kami ni Calvin dahil maaga pa kami bukas sa church kasama si mommy. Sumasama rin kasi sa amin si Calvin tuwing linggo upang magsimba. "Goodnight bro." "Goodnight din bro." Kinabukasan. I woke up hearing his voice while there's a force of wind in my ear that makes me feel kiliti. "Bro! Gising na!" Ginigising niya ako sabay yugyug.

wala ka talagang panama sa tatay natin, edad lang ang lamang mo sa kanya, pero sa lahat, mas lamang siya. Nagkatawanan kami ni Kuya dahil sa hirit kong iyon. Sa Gala Venue – BGC Pagdating namin sa venue, agaw pansin agad ang entrance—isang tunnel ng LED lights na may effect na para kang lumalakad sa kalawakan. Napaka-Instagrammable, napaka-sosyal. Lahat ng guests ay naka-themed outfits na tila inagawan ng bituin ang langit. Pagbaba namin sa sasakyan, agad akong sinalubong ng mga camera flash at bulungan.

"This is the most important contract of my life. I can't afford to mess this up." Biglang namatay ang ilang ilaw sa simbahan at pinalitan ito ng malamlam na spotlight na nakatutok sa gitna. Ang napakalakas at mamahaling orchestra na nasa balkonahe ay nagsimulang tumugtog ng isang napakagandang rendition ng Bridal March. Dahan-dahang bumukas ang dalawang dambuhalang p***o ng cathedral. Natahimik ang buong simbahan. Ang lahat ng bisita ay napatayo at napalingon sa entrada.

Eto na po yung end of the story, sana po ay na enjoy ninyo ____________________________________________________________________ Ang simbahan ay puno ng puting mga bulaklak at mahahabang ribbons na kumikislap sa liwanag. Ang hangin ay tahimik at puno ng kaligayahan, at ang mga bisita ay dahan-dahang pumapasok. Ang mga bintana ng simbahan ay may makulay na salamin na naglalabas ng malambot na liwanag, parang isang eksena mula sa panaginip. Ngayon na ang araw na matagal nang pinakahintay nina Abby at Rafael—ang araw ng kanilang kasal.

Binuksan niya ang pintuan ng sasakyan at inalalayan naman niya ako sa pagbaba nang sasakyan at sabay na kaming pumasok sa loob. Sakto naman na narinig namin ang pag salita nang host nang gabing 'yon. "Good evening Ladies and Gentlemen. May I have your attention please. We are about to begin our Dinner Reception so please find a seat and make yourself comfortable." naririnig namin mula sa labas. "Let us begin this celebration with a prayer. Let us all stand and bow down our heads and put ourselves in the loving presence of God. In the name of the Father and of the Son and of the Holy Spirit, Amen.

(Please play Beautiful in White by Westlife) Rigor POV Dahan-dahan bumukas ang pinto nang simbahan doon ay nasilayan ko ang napakagandang babae, na dahan-dahan naglalakad patungo sa altar na kinatatayuan ko. Suot nito ang napakagandang puting gown na kumikinang sa tama nang sikat nang araw at mga ilaw na lalong nagpaganda sa kanyang mukha.