Kamukha Mo Si Paraluman Novels & Stories

Hindi alam kung ano ang unang dapat na gawin sa pag bawi. Gusto nyang torturin physically ang kanyang sarili bilang parusa. Hindi sya mag rereklamo, pero ang ganitong uri ng parusa? Ang makitang lumalayo sa kanya si Carmela sa sobrang galit, na kung tignan sya ay parang isang napaka walang kwentang tao at wala ng papel sa buhay ni Carmela. Mas masakit pa 'yon—walang katumbas na sakit.

Pakiramdam ni Shamcey ay parang may kumikiliti sa pagkababae niya. “Shit!” Hindi niya napigilang mapamura ng biglang haIikan ni Kelleon ang dibdib niya. “I like your breast. It’s pluffy.” He said making her to blush. Her cheeks reddened like a tomato. “Ahhh… Stop—" gusto niya itong patigilin ngunit ibang tunog ang lumabas sa bibig niya dahilan kung bakit niya ito natakpan.

aniya. Pakiramdam ko ay para ng kamatis sa pula ang mukha ko. Yung puso ko parang any moment sasabog na sa lakas ng kabog! Pilit akong kumakawala pero ang higpit talaga ng pagkakayakap niya. Sa tigas ng muscles niya ay hindi ko kayang higitan ang lakas niya.

"Ma'am sandali lang po parating na po ang rescuer" Booooogssssh.....

Kanina pang parang isang timang na hindi mawala-wala ang ngiti sa mga labi ni Amara, lalo pa siyang naging isang parang baliw dahil patuloy rin sa pag luha ang kanyang mga mata habang nag hihiwa ng sandamakmak na sili pula at green. Ingat na ingat pa siya sa pag hawak ng kutsilyo habang titig na titig sa mga sili na halos isang dangkal na lamang ang layo sa mukha niya.

Mistulang mga hayop ang mga ito sa walang kapagurang p********k. Nanatili lamang siyang nakatunghay sa dalawa habang tumutulo ang kanyang mga luha sa kanyang mga mata. Totoo nga ang karma is real. Anumang kamaliang ginawa mo sa kapwa mo ay babalik ito sa iyo. Mas triple at mas masakit pa.

Dahan-dahang bumukas ang aking mga mata at tumama sa kisame, ang liwanag ay direktang sumalamin sa aking mga mata. Bakit ang tigas ng kama? Sinubukan kong hawakan ang kama pero hindi gumagalaw ang mga kamay ko. Malamig ito. Naramdaman ko na hindi ito kama. …Hindi ako nasa kama. Nasa sahig ba ako? Tangina, bakit hindi ako makagalaw? Parang paralyzed ako. At nasaan si Julo? “Nngh.” “Ah… doon nga..”

𝑃𝑎𝑟𝑎𝑛𝑔 𝑚𝑎𝑦 𝑛𝑎𝑘𝑎𝑝𝑢𝑙𝑢𝑝𝑜𝑡 𝑛𝑎 𝑘𝑢𝑚𝑜𝑡 𝑠𝑎 𝑙𝑒𝑒𝑔 𝑘𝑜 𝑎𝑡 𝑏𝑎𝑤𝑎𝑡 𝑠𝑒𝑔𝑢𝑛𝑑𝑜 𝑖𝑡𝑜𝑛𝑔 𝑛𝑎𝑘𝑎𝑝𝑢𝑙𝑢𝑝𝑜𝑡 𝑠𝑎 𝑎𝑘𝑖𝑛 𝑎𝑦 𝑚𝑎𝑠 𝑙𝑎𝑙𝑜 𝑎𝑘𝑜𝑛𝑔 𝑛

Isang lugar na sa isang iglap pa lang mawawala na ang iyong problema, iyon nga lamang nakakalungkot pagmasdan kung nakikita mo na wala ng puno sa mismong kalsada. Kaso ang nakakamangha ang pula nitong lupa. Kaya pala tinawag na Pulang-Daga ang dagat sa may Paracale na dinadayo ng mga nakararami. "Maraming salamat sa inyo." Napabalik lamang ang aking diwa nang makita ko si Laishia na nakatingin na sa amin. Inakbayan ko lamang siya habang si Daxon naman ay nanatili lamang sa posisyon nito. Nakamasid din sa malawak na parte ng bundok at may dagat sa pagitan nito.

habang naglalakad sa eskinitang maliit bigla akong napaawit "Kamukha mo si paraluman nung tayo'y bata pa~" bati ko kay paraluman na nakasuot ng tshirt at mahabang palda na nakatayo sa kanto at duguan ang ulo "Wazzup calcifer!" bati niya saakin "Hindi ka maglilibot libot? walang tao ngayon.." "Maglilibot kaso hinihintay ko pa si paloma nag aayos pa"