Kawalan Ng Pasasalamat นิยาย & เรื่องราว

Ito'y luha ng pasasalamat. Pasasalamat para sa pagmamahal na natutunan niyang tanggapin, kahit hindi para sa kanya. Pasasalamat para sa mga aral na iniwan ni Jal—ang tapang na ipahayag ang nararamdaman, ang katapatan sa sarili, at ang kakayahang magpaalam nang may dignidad.

Kaya laking pasasalamat ko sa kanya. Nahihiya man ako ay tinatanggap ko pa rin dahil blessings iyon. Naalala ko pa ang sabi ni Lola, kapag may nagbigay ng kahit ano, kukunin ko raw wag tanggihan dahil blessings rin iyon. Ayaw mo man o hindi, mas mabuting tanggapin na lang daw.

Kanya-kanyang pagsasabi ng pasasalamat ang mga nandoon pero hindi ko na 'yon pinansin pa. "That's all for today. As for our issue for the next month, sa monthly meeting ko na lang ita-tackle. Everybody, back to work!” Isa-isa na silang nagtayuan at nagpaalam sabay lakad ng mabilis palabas ng conference room. I was left alone with Kyree—na as soon as makalabas na lahat ng tao ay nilapitan ako agad. "Madam, thank you sa second chance. Thank you, hindi mo 'ko pinagsama sa mga nasibak—”

sabi nito sa kanya. “Bakit ikaw ang nagpapasalamat, eh hindi naman ikaw ang nasalo ko,” sabi niya.kay Allan Habang nag-aabang ng pasasalamat mula sa akin. Antipatiko ito ah, pero sige lang. Hindi kita papatulan ngayon .

Kahit gaano pa karami ang gawin niya para rito, malamang ay wala siyang maririnig na pasasalamat. Pero ngayong araw, habang inihahatid niya ito, paulit-ulit itong nagpapasalamat. "Tinutulungan ko lang ang pinsan ko. Hindi ba't dapat ako ang nagpapasalamat sa iyo?" tanong ni Calvin. Noong una ay hindi man lang nagreact si Princess.

Niyakap ko siya ng mahigpit at walang tigil na nagpasalamat. “You’re a blessing from above, Kai. Thank you so much.” Buong puso akong nagpasalamat kay Kai habang nakayakap pa rin sa kanya. Nang yakapin na rin niya ako pabalik.

“Huwag mo akong sisihin na hindi kita tinulungan na makatakas. Mayroon man akong magandang titulo bilang general manager ng East Emperor, ngunit para sabihin ko sayo ang totoo, ako ay isa lang tauhan ng boss.” Si Jane ay talagang nagpapasalamat. “Alam ko, alam ko na sumusugal ka na sa paggawa ng lahat ng ito para sa akin.” Gusto niyang pasalamatan si Alora, ngunit sa parehong sandali, pakiramdam niya na ang mga salitang “Maraming salamat” ay masyadong kaunti para ipakita ang kanyang pasasalamat. Ang tanging magagawa niya lang ay ang yakapin si Alora ng mahigpit, gamit ang kanyang buong lakas! “Sige, aalis na ako ngayon.”

Hindi alam ni Katrice kung ano pang sasabihin. Kung siya lang, hindi niya kakayaning gastusan ang mga ito para kay Kathlyn. Napaluha siya sa pasasalamat. "Lucas..." mahinang tawag niya habang mahigpit na hinawakan ang kamay nito, "Salamat. Talagang salamat." Tahimik lang si Lucas. Hinawakan niya rin ito nang mahigpit at saka bumulong, "Walang anuman."

saad nito at saka siya naman ang dinulutan ng makakain. “Thank you for everything, love...” madamdaming pasasalamat ni Calley sa kanyang nobyo. Wala na siyang mahihiling pa sa mga oras na iyon dahil ibinigay na sa kanya ng Panginoon ang lalaking magpaparamdam sa kanya kung paano mahalin at itrato nang tama.

pasaring ni Khaleb. “Oh, yah, you’re right. Right Jayson?” binalingan niya si Jayson. Napapatikhim naman si Jayson na nakatayo lang sa isang sulok. “Hay naku huwag mo na silang pansinin kumain ka na. Saka hayaan mo sana na gawin ko ‘to sayo o kahit kay Khaleb, ito lang kasi ang paraan ng pasasalamat ko.”