Romans & histoires Kawalan Ng Pasasalamat

“Wala naman na kaming gagawin after this, so take your time.” Kita ko kung paanong parang gumaan ang dibdib niya. Halos mag-bow pa siya sa sobrang pasasalamat. “Thank you so much, Ma’am. As in, sobrang thank you po,” halos sabay-sabay niyang sabi habang nangingiti rin.

"Hindi ka man lang magpapasalamat?" "Salamat!" "Hindi ako tumatanggap ng pasasalamat nang hindi galing sa puso." Ikinulong ni Yeonna sa mga palad ang mukha saka pinakawalan ang malakas ang iyak. "Sige lang..." Hinaplos nito ang likuran ng dalaga, "Ilabas mo ang nararamdaman mo para hindi mabigat sa dibdib mo."

Mabilis kong natapos ang pagtali ng necktie niya at tumingala sa kanya. "Thank you," pasasalamat ko sa pagpuri niya sa mga nagagawa kong maganda para sa kanya. "Hmmm, thanks for what? Kung magpapasalamat ka lang ay alam mo ang mas magandang paraan ng pasasalamat na gusto ko," sabi niya na umangat pa ang kamay niya, humawak sa baba ko at dinama ng kanyang hinlalaki ang labi ko.

Hindi niya napigilang mapaluha sa tuwa. Bagama't may mga parusa pa rin at kailangan pa niyang harapin ang batikos ng kanilang mga magulang, natiyak niyang kahit papaano ay walang mapapatay na estudyante dahil sa kanyang pagkakamali. Ito ay sapat na. "Ginoong Mayo, salamat. "Salamat." Tumingin si Kevin sa langit at nagpahayag ng taos-pusong pasasalamat.

Pagkatapos maghugas kamay ay patakbo na silang nagtungo sa lamesa. "Salamat sa food Papa Jesus," sabay ulit sila bago kumain. Pati pag-pray tamad na rin sila, kaya sinasanay ko na magpasalamat sila kahit simple na thank you lang. Pero kapag sinipag sila mahaba-habang panalangin naman ang ginagawa.

HINDI malaman ni Kaia kung paano siya magpapasalamat kay Caelum nang mga oras na iyon. Basta ang alam lang niya ay walang sidlan ang saya at pasasalamat niya para sa binata. Napakaswerte niya dahil ang tulad nito na para bang napakaimposibleng abutin ay narito sa harapan niya.

Tama nga siya dahil kitang kita sa mukha ni Faith ang tuwa at mukhang nagustuhan nito ang tungkol sa pagpapaubaya niya sa ibang gamit ng condo . '' oo sige . Thank you pala sa pagpapatira sa akin dito '' '' hindi kaba mauubusan ng pasasalamat '' kanina pa ito nagpapasalamat at parang hanggang sa isang taon niyang maririnig ang pasasalamat na salita .

Bakit ba kailangan kasi niyang pansinin pa iyon? "Bago ko tatapusin ang aking mensahe, gusto kong magpasalamat muna sa mga taong patuloy na naniniwala sa aking kakayahan. First and foremost, I would like to thank God for His never-ending grace, mercy, and provision during the toughest times of my life. I consider this as a blessing from Him. Being the new Chief Development Officer of The Partners I know that I needed His enlightenment most of the time.

Matapos isara ang pinto sa likod niya, nagpakawala siya ng maliit na buntong hininga at sinabing, 'Salamat sa gabing ito. 'Paano mo ako pasasalamatan?' Tanong niya, mababa ang boses at magnetic habang nakatingin sa kanya ng nagtataka. Napakunot ang noo niya at bakas ang pagkalito sa kanyang magandang mga mata habang iniisip: Paano pa ba ako makakapagpasalamat sa kanya maliban sa literal na pagsasabi ng salamat? 'Uh... pwede ba kitang bilhan ng pagkain o kung gusto mo?' hula niya, hindi alam kung iyon ang hinahanap niya. 'Naku, hindi na kailangan niyan,' natatarantang sabi niya.

“Huh? Hoy ikaw ha… Saka bakit? Nagpapaloko ako? Hindi ba tama lang yun ginawa ko. May hustisya naman sa ginawa ko diba?” “Kung sa tamang tao siguro may hustisya nga. Saka hindi lahat ng tinutulungan ka kailangan mong suklian. Kung minsan ang paraan ng pasasalamat sa mga tumutulong sa atin ay yung magpursigi tayo at ipakita sa kanila kung gaano naging malaking tulong nga ang itinulong nila sa atin.” “Ang lalim…” Mahinang sinabi ni Serena ngunit napatango siya.