Keep Me Sane Mga Nobela at Kwento

" OH GOD ROHESIA YOU ARE FREAKING ASLEEP FOR 8 HOURS STRAIGHT, HINDI MO BA ALAM NA GABI ANG PAGTULOG AT HINDI UMAGA?! " " Mi dispiace mamma. " kinusot ko ang mga mata ko at dahan-dahang tumayo. Kaya pala ang daming naganap sa panaginip ko, I am asleep for 8 hours and for all those hours I spent, I am having a good day in my dreams. I even meet new people and faces. I met Yaela's elder cousin which is ate Kells. And, that guy who took a picture of us.

sigaw niya ulit kaya mabilis ko siyang niyakap at ramdam ko ang kanyang panginginig. "Hey, calm down, I don't want to hurt you, why are you afraid?," mas lalo siyang napahikbi sa aking sinabi kaya niyakap ko lang siya habang hinahaplos ang kanyang likod. Napansin ko naman ang pagkabasa ng aking damit dahil basa pala si Anne.

Napapikit ako at pilit na kinalma ang aking sarili. Breathe in, breathe out, Yongsann. Pull yourself together! Matapos ang halos kalahating oras na pananahimik habang nakatitig lang sa puting kisame ay tuluyang kumalma ang aking sistema. Kinuha ko ang aking cellphone at hinanap ang phone number ng kaisa-isa kong kaibigan outside the entertainment industry.

Akala ko lang pala. "I-It's okay, Chime. Drink to forget. Ang sakit ngayon, kalimutan mo bukas..." Pagpapakalma ko sa sarili ko. "After this, aahon ka na. Isang iyakan lang, C-Chime. P-Pag tapos nito, kalimutan m-mo na lahat. Tulungan mo ang s-sarili mong makalimot."

"Thank you po, Chief Rey." Walang tumatakbo sa isip ko kung hindi inis. Anniversary namin at wala akong ginawa kung hindi maghintay sa wala. Keep calm. Keep calm. Bago ka magalit, pakinggan mo muna ang explanation niya, okay? Paulit-ulit kong mantra para manatili sa composure.

“You’re not ready.” “Wade…” Lumapit ako at saka ko marahang hinawakan ang braso niya. “Please. I promise I’ll be careful. Hindi ko pababayaan ang sarili ko. I need this to keep myself sane. Baliw na nga ako sa iyo, mas babaliwin mo pa ba ako rito?” biro ko pa para kahit papaano ay gumaan ang usapan namin.

"Paano mo napapanatili ang sanity mo with that kind of lifestyle?" Napangiti si Ada. "You don’t, really. You just learn to cope. But that’s the fourth thing—mental health takes a hit. The pressure to always look perfect, the constant competition, and the fear of losing relevance—it’s overwhelming. I’ve seen some of my friends quit because they couldn’t handle it anymore."

Mabilaokan ka sana! Ako ang nabibitin dito na subuan ang sarili ko. In short ako ang magugutom. Kain madami Jeff. Dahil nga talagang sagad ang kapraningan mo. Naiintindihan ko naman. No need to worry. Kailangan mo nang sumunod sa Jowa mo at magpatingin kayo sa psychiatrist! “Water.” utos niya sa akin. Saka nga inilapit ko yung baso at parang bata na pinapainom.

Napalunok ako nang masalubong ko ang malalim niyang pagtitig. "Kailangan kong maging malakas para sa ating dalawa." nakangiting sagot niya bago abutin ang kamay ko. "Sa loob ko, I'm mourning, crying and depressed… but I need to keep my sanity, I need to focus on you and make sure you're safe before anything else." "Ah—" bigla akong napayuko at tinamaan ng hiya.

Kapag kasi uminom ka ng alam feeling mo halo halo ang nasa utak. “S-Stay.” Hawak niya ako at ayaw akong paalisin. “Gosh! Just take a rest will you? Okay I will stay here hanggang sa makatulog ka. Kulit mo kapag nalalasing. Tignan nalang talaga natin bukas kung hindi ka mandidiri kung napanood mo 'to.” Napapikit ako at bumuga ng hangin. Kaya ko 'to, si Kaizen 'yan tandaan mo. Bakla siya at walang dapat ipag-alala, okay inhale exhale.