Know Your Limits In Tagalog Novels & Stories

Hindi ba’t punong-puno ng kasamaan ang puso ng mga diyablo, bakit parang kapayapaan at may bahid ng kabutihan ang nakikita ko sa mga mata nito? May punto nga siya. Hindi nga lahat ng bagay ay maaari mong ipaglaban. Hindi lahat ng gusto mo ay puwede mong ipagpilitan. Minsan, kailangan nating alamin kung hanggang saan lang dapat ang isang bagay. Huwag sumuko pero huwag tayong maging ignorante sa ating mga limitasyon. Hindi lahat ng bagay ay kaya nating gawin at kailangan nating tanggapin ang katotohanang ito. “Selena, sumuko ka na. Isuko mo na sa akin ang iyong kaluluwa. Una pa lamang talo ka na sa labanang ito.”

kung gano'n, kaynino naman? Napatingin ako sa kamay ko, in-imagine kong may red string na nakatali sa hinliliit ko. "Kung kanino nakatali ang dulo ng red string ko, siya ang mapapakasalan ko. Siya ang makakatulong sa 'kin."

“Bakit, ano ba ang alam mo sa pag-ibig?” “Marami! Love is not selfish! And what you’re doing now is being selfish. Yes, you’re giving her her freedom, pero paano naman kaming mga tao sa paligid niyo? Sa tingin niyo ba hindi kami apektado? Hindi lang kayo ang tao sa mundo Enes, hindi lang kayo ang pwedeng magmahal at masaktan. Do you get my point? You have to understand that you’ve been using us whenever and whatever you like, of course, tauhan mo kami, but that doesn’t give you the right to be selfish! Gosh! We are all people, tauhan nga ‘di ba? From the root word ‘tao’, Enes. Tao!”

"Paano kung hanggang doon lang talaga ako?" "Test your limit. Huwag mong i-baby masyado ang sarili mo. Kaya 'di mo nagagawa kasi iniisip mo na ayaw mo. Kaya 'di ka mag-e-exert ng effort kasi nasa isip mo na hanggang doon lang kaya mo. Pinapangunahan mo lagi ang sarili mo. Why don't you try it first bago ka mag-conclude?"

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

Vocabulary-related game. "What's the rule?" muli kong tanong. "Maximum of three seconds to think. No three letter and below words." Tumango ako. Nice game. "Bakit hindi ka sumali?" "Wala ako sa mood na makipaglaro ate," aniya habang nakapangalumbaba. "Hindi ako masaya."

"Wala akong paki alam. Gusto ko lang naman turuan ng leksyon ang gagong yon." "You know what, you're crossing the line" "Line? Saan? Wala naman line dito" "So slow, what i mean is you're crossing the line because overstepping boundaries. Dapat di mo ginawa yon. Problem na nila yon" "E sa naiinis ako kaya nagawa ko yon" "Next time control your temper." "Ganun talaga ako pag galit." "You should control it. Siguro kung di ko sya napigilan nasampal kana nya."

nakayuko kong wika "Anak, hindi ka naman namin pinagbabawalan na makipagkaibigan pero sana, maglagay ka naman ng boundaries. Ang Prince na iyan, kailan mo lang nakilala. Masaya naman kami na nagkaroon ka ng bagong kaibigan pero palagi mong tandaan na hindi lang sa kanila dapat umikot ang mundo mo." seryosong wika ni Mommy Kaagad din naman akong napayuko. Sa totoo lang, nahihiya na ako sa kanila. Lalo na at tama din naman kasi ang sinabi ni Mommy eh

Ayokong bigyan ng maling akala ang mga tao lalo't halos lahat ng tao rito o sa labas ng isla ay kilala siya. "Pero, Ate, may purohan bang magka-crush ka sa kanya?" Crush? bagay pa ba sa akin ang mga ganoon? Pang-teenager lang yata ‘yong mga ganoon. Naiiling ako sa tinatanong ng batang ito. "Siyempre, Ate, may posibilidad na mangyari iyon. Nagka-Eli nga kayo 'di ba, crush pa kaya hindi?" tukso niya sa akin.

Dire-diretso ko rin iyon na sinabi. “But its okay, Joaquin. Alam ko naman kung hanggang saan lamang ako. I know my boundaries kahit ako naman ang nakatadhana sayo. I know my limitations.. Alam ko kung saan ako titigil at kung saan lamang ako lulugar.” patuloy ko pa. Maybe this isn't the perfect time, but I know this is the perfect place para masabi ko lahat ng bagay na iyon.