Kung Fu Chefs Mga Nobela at Kwento

"Bakit walang tao dito?" tanong ko. Inilibot ko ang paningin sa malawak na kusina. Black and white ang tema ng bahay ni Marcus. May mga pagkain na na nakahanda sa mahaba at malawak na lamesa. Sa gilid naman ay may dalawang chef na kasalukuyang nagluluto. Sa kabilang mesa ay ang pastry chef na gumagawa ng mga desserts. May iba ring mga katulong na nandito at ngumingiti at tumatango sa amin.

Nang mapansing hindi na nagkukunwari sa kaniyang pagtataka si Darryl, mahinang nagbuntong hininga si Megan at sinabing “Mayroong anim na sekta ang Kung Fu. Hindi mo ba alam ang tungkol dito?” Nagpatuloy sa pagsasalita si Megan matapos hindi sumagot ni Darryl. “Mayroong anim na mga sekta ang Kung Fu, ito ay ang Shaolin, Wudang, Emei, Kunlun, Tianshan, at Xiaoyao. Ang bawat sekta ay may kanikanilang estilo ng pagpapalakas at ang uri ng pagpapalakas ng mga ito ay ibang iba sa pagtatraining ng pangkaraniwang kickboxing.”

Swerte ko naman kung oo, nanny lang naman ako ng anak niya. Nagsidatingan ang limang chef, may hawak na magkakaibang putahe. Napanganga ako, hindi ko alam kung anong klaseng mga pagkain iyon, maayos na inilapag nila sa lamesa. Sumenyas si Zacharias, pinapaalis ang mga chef na agad naman nilang sinunod. "I want you to taste it first," lingon niya sa akin.

Marami siyang mga katanungan tulad ng pagiging kitchen assistant nya pero bakit sa isang tao lang at bakit sa daming Chef, kay Gheron pa? Hindi niya maintindihan kung ano ba talaga ang lalaki. Magsasaka ba o Chef? Hindi basta-basta ang makakapasok sa Silver Garden, iyon ang kaniyang unang basehan. Unang-una, five-star ito ayon sa internet. Pangalawa, strikto ang Head Chef na si Mr. Santos. Pangatlo, isang Chef de Tournant si Gheron? Sa parteng 'yan pa lang, sobrang imposible!

Para siyang hunk chef na off-duty. Nang patapos na siyang magluto ay tumayo na ako at nagsimulang ihanda ang hapag. Naglagay ako ng mga baso, plato, kutsara, tinidor, table knives at kung anu-ano pa. Sa mga niluto kasi ni Rafael ay halata nang pang sosyal ang trip niya kaya nilabas ko ang mga pambatong cutlery and porcelain sets na itinago ni mama sa china cabinet niya. Nakakahiya naman kasi dito kay Rafael kung naka steak, soup, at mashed potatoes kami tapos ang gamit namin ay plastic na plato at cup noodles ang baso.

Napakamot sa ulo si Xander at napangiwi nang mapaso sa kanyang mga daliri, pero nakangiti pa rin itong parang batang masaya, "Wala akong ganyang kakayahan. Salamat kay Chef Liugi!" Saktong lumabas mula sa kusina ang isang lalaki na nakasuot ng maayos na uniporme ng isang chef. Isa itong Tsino, nasa edad kwarenta o singkwenta, may mabait at tapat na aura. Siya si Luigi Claveria.

Affordable yet classy nga raw dapat ang datingan sabi ni Chef Anna. Sa darating kasing buwan may tatlong kilala na Chef na pupunta rito sa AU para tikman yung pagkain na ihahanda namin sa finals. At ang mapipili nila na grupo is maisasama nila sa bansa nila para daw mas ma-train at ma-enhance pa yung mga kaalaman sa larangan ng baking at mga luto-luto.

Tumango si Zephyr na may madilim na tingin. Sa isang kumpas ng kamay ng assistant, dinala agad ni Derek ang mga chef sa kusina. Hindi man nila alam kung bakit sila ipinatawag dito para gawin ito sa gitna ng gabi, alam nilang babayaran sila ni Zephyr ng limang beses kapag nagawa nila ang kanilang gawain.

"kanina pa 'yan patingin-tingin dito." There. I saw him looking intense while doing his recipe. Nine silang participants ng competition na galing sa ibang school. Tig-tatlong helera ang meron at nasa kaliwang siya. Pangawala sa dulo ang pwesto niya. There's a kitchen in front of him kung saan nandoon lahat ng ingredients na gagamitin niya para sa recipe niya. He's wearing a toque blanche, white double-breasted jacket, pants in a black-and-white houndstooth pattern, and apron. Parang siyang professional chef sa suot niya!

“Pwede po makigamit ng kitchen?” Nagkatinginan ang chef at dining manager bago tumango. Sa loob ng kitchen… mabilis gumalaw si Cris na tila isang propesyunal na chef ito. “Chef, yung herbs po…” “Salt…” “Mas mataas pa nang konti apoy…” Napapatingin ang kitchen staff habang tuloy-tuloy ang galaw niya na parang kabisado na niya buong kusina.