Kwento Ng Bulkang Mayon Novels & Stories

maya-maya ay tanong niya pero hindi pa ako nakasagot nagpatuloy na naman ito. " Masarap tong balat ng lechon Kuya, crunchy." then she took a bite and gave the half to me. "Ahh, Kuya." aniya motioning me to open my mouth. At iwan ko parang may sariling utak ang bibig ko at kusa din itong ngumanga.

Manghang tanong ko. Napaawang ang labi ko nang makita kung gaano karami ang laman ng net. May mga dumating dala ang mga malalaking batya na tinatawag nilang "banyera". Makapal iyon at mukhang mabigat. May mga marka pa ng kung anong pangalan, siguro'y pangalan ng may-ari. "Yeah. Mostly referred to as tulingan ni Luzon. But we also have tulingan here. To us Ilonggos, aloy is the smaller version of tulingan," sagot ni Caio.

pagpapakilala ng binatilyo. "Isla la Baluarte ' ngayon ko pa lang Nakita ang lugar na ito. At Hindi ko akalain na mayroon palang ganitong lugar. Ang Ganda. Mainhahalintulad ito sa Boracay o di kaya ay Isa sa mga sikat na white sand beach ng bansa. Maputi ang buhangin at malinaw Rin ang tubig. Sa tingin ko ay Isa iyon sa mga undiscovered Islands ng bansa. "Ah, ito naman ang Asawa Kong si Mayang," Sabi naman ni HARRY na muling ikinalaki ng mga mata ko. Why the heck he named me Mayang?

“O-oo… susunod ako.” Naglakad sila papunta sa lilim ng isang malawak at matandang puno ng mangga. Mula roon ay kita ang kabuuan ng lupain—mga punong mangga na parang dagat ng lunti, malalawak na bukirin, at mga silong na tinatawag nilang "kamalig." Hindi siya makapaniwala na pag-aari lahat ito ni Hector. Mas malawak pa ito sa lahat ng lupain ng kanyang pamilya sa Maynila. Dito ko ba talaga gustong mapabilang? Sa ganitong mundo?

Ito ang isa sa pinakamagandang desisyong ginawa ko. Tahimik. Presko. Puno ng puno. Malayo sa ingay ng Maynila. At higit sa lahat... Malayo sa mga alaalang hindi ko maintindihan. Habang tumatakbo kami, napansin ko ang isang malaking puno ng mangga. Punong-puno ito ng hinog na bunga. “Mayee!” “Opo?” “Marunong ka bang umakyat ng puno?”

Tila nagliwanag ang mundo ni Maya nang dumukot sa pitaka si Dave ng pera. “Depends sa kilo. What vegetable do you like?” “All.” “Seryoso ka? I mean, serious you?” alinlangan niyang sinabi. “Yeah, I need this food. So tell me, how much?” “This is worth one thousand. Including the tuyo and itlog na maalat.” “Okay, here. Help me pack these foods." Agad naman sumunod si Maya kaya heto at bumaba siya ng pedicab, tinulungan na rin ang banyaga.

SA IKA-23RD floor ng The Oriental Hotel. Isang piging sa hapunan ang nagaganap. Sa labas ng malalaking bintanang mula sahig hanggang kisame ay tanaw na tanaw ang mataong tanawin sa gabi ng buong Legazpi. Tahimik ang Bulkang Mayon na para bang kumakaway sa lahat ng mga matang nagmamasid at humahanga sa kanya habang napapalibutan ng mga ulap doon. Ang malambing na tunog ng piano ay malayang pumapasok sa pandinig ng bawat bisita. Hinihele sila at dinadala sa kabilang ibayo ng lugar.

Kilala ko ang ugali ni Maymay na ayaw na walang ginagawa kasit may sakit. Dahil sa kakulangan sa pera ay gumawa na lamang si Ramon ng sariling kabaong ni Maymay. May kaalaman ito sa carving, kaya naman pumutol siya ng puno and carved it into a coffin shape. May pagtataka ako sa laki ng kabaong na para bang kasya sa dalawang tao. Nais ko tanungin si Ramon ngunit para ba wala sa sarili at lagi nakatulala o kaya naman ay umiinom ng alak sa gilid ng dampa. Inilibing si Maymay sa likod bahay na nasa bungad lang ng kakahuyan dahil walang pera para maipalibing ng mas disente.

balik na saad ng dalaga at saka tumagilid sa binata, paharap sa bintana, at isinandal ang kanyang likuran sa dibdib ng binata. "Wala naman siguong makakakita 'no?.." mahinang saad ng dalaga habang komportableng nakasandal sa dibdib ni Creed "None. They are busy with their things, and we are at the back, Moya Lyubov'.. nahaharangan tayo ng mga upuan and of course.. ni Mayon.." Creed chuckled at his last word Thanks to Mayon's broad shoulders and tall physique, kaya hindi sila madaling makita ng mga tao sa unahan

“Sa katawan?” Inis na hinampas ni Yeonna ang nanunuksong si Macoy. “Hindi.” “Baka pera.” “Hindi! rin! Ano ba kayo? Alam niyo ang standard ko!" Inangat niya ang kamay, "Mataas pa sa Mt. Everest!" "Pero sa nakikita namin ay bumaba iyon ngayon na parang Mt. Taal," biro ni Isko. “Teka. N*******n ka na ba ng lalaking ‘yon?”