Lemon Tagalog 소설 & 이야기

Umiling-iling ako. "Naze?" [Translation: Why?] "Your mom will be worried." "But I want to go too." He pouted. "Don't make that face. Let's go next time, okay?" Marahan naman siyang tumango. "Yakusoku?" [Translation: Promise?] "Hai, yakusoku." [Translation: Yes, I promise] Pagkatapos, nag-pinky promise kaming dalawa. Mayamaya, pinasakay na ako ni papa sa kotse. Nginitian ko muna si Zaito at saka nagpaalam bago tuluyang makasakay.

"Leon?" "Pumasok ka sa kwarto mo."

Mukhang gulat siya na makita ako. “Dito kana nag-aaral?!” gulat na tanong niya. Sino ‘to? Hindi ko siya pinansin at inagaw sa ‘kaniya ang libro. Naramdaman kong sumunod siya sa ‘kin. Napahinto ako sa paglalakad at naiinis na tiningnan siya. “Ano ba? Sino kaba?!” tanong ko. Napatawa siya. “Anong sinasabi mo na sino ako? Hoy! Ako ‘to si Lemon!” Hinampas niya pa ang braso ko at kinurot ako sa pisngi.

Hindi ba pwedeng, na miss lang kita? “Aysus nako sayo nak. ‘Wag mo na akong pinagbobola. Halika na at malapit ng mananghalian. Nagluto ang tita mo ng masarap na gulay.” Sabay giya ng tatay ni Tin sa kanya papuntang mesa. Malakas na talaga itong maglakad at hindi halata na inatake na noon.

Alam niyang may mali sa sinabi niya. “I just want to say I love you, but Natalie taught me that the Tagalog for I love you is p@tang ina mo.” inosente niyang wika, tiningnan ni Jaydon si Natalie na tumatawa pa rin. Tinaasan ni Natalie ng kilay si Jaydon saka siya tumayo. “Natalie,” tawag ni Jaydon sa kaniya.

Si Mariposa na mahina pang hinila ang buhok ni Milagring, kinikilig. "Kuya G, meron ka bang lemon?" "Huy!Gagi wag." Si Luningning na tinakpan pa ang bibig ni Milagring. "Lemon? Yeah. Why?" Nagtawanan silang tatlo. Seryoso parin si Sir Gustavo sa pagsagot sa kanila. "We have plenty of lemons at home. Why do you need lemons anyway?" "Gagi! Milagring bawal nga. Mapapagalitan ka talaga ni Ate chichay." Narinig kong saway ni Mariposa sa kanya at pasimple itong sumulyap sa akin kaya tumigil ang huli.

Mariin akong pumikit "Anak nga ako ng Mama ko. Our attraction for filipino-chinese na Yuchengco ang apelyido ay deep-rooted, it runs in the blood." Malalim akong bumuntong-hininga at binugahan ang bangs ko. My phone rang. Nang makita ang pangalan ni Lee. Nataranta ako. Hindi ko malaman kung sasagutin ko ba iyon agad at itatanong sa kaniya kung may kilala ba siyang Leon o Levi Yuchengco. If I did, mawi-weirduhan siya.

Pinunasan niya ang bibig ko gamit ang kanyang sariling panyo. "Dito lang ako. Huwag kang matakot," bulong niya sa tenga ko habang nakayakap siya sa akin para hindi ako masyadong mayanig ng alon. Maya-maya, bumukas ang pinto ng cabin. Pumasok si Leo, basang-basa ng tubig-dagat. "Boss, malapit na tayo sa Itbayat! Nakita ko na ang mga ilaw ng parola!"

Ganito ang gusto niya sa mga tao, madaling maka-scoop sa kanyang level of work. Tumingin siya sa pintuan ng makarinig ng katok. “Ma’am, heto uminom ka muna ng maligamgan na lemon juice. Pampalakas ito ng immune system at panlaban sa mga sakit. Ilang araw ka ng puyat at walang maayos na tulog, baka magkasakit ka na. Nagluto din pala ako ng laing. Nakita ko kasi na nagustuhan niyo ang laing na niluto ko no’ng nakaraan. Kaya kapag nagutom ka ay magsabi ka lang. Sige lalabas na ako, ma’am.”

Mukhang habang tumatagal, lalong nagiging pabaya at rebelde. ”G-ganon ba?” ”Oo, kaya lengua ang iluluto natin ngayon, para umuwi siya. ”Wow! Dila nga!” kapit ko ang malapad na pirasong karne na mainit-init pa mula sa pressure cooker. ”Dito pala gawa ang lengua?!” ”Kaya nga tinawag na ’lengua’, eh!” inis na bulong ni Mercy. ”Spanish `yun, ibig sabihin, ’dila’!”