Novel & Cerita Lemon Tagalog

Tanong ni Joel sa crew "Ano daw Mary Joy? Tama ba ung pagkakarinig ko sa pangalan? tanong sa isip ko. Pero Hindi na ako nagtanong at binaliwala na Lang Ang sinabi ni Joel baka Kasi magkapangalan lang sila NG kaibigan ko. Parating na Po sir si madam Sabi NG crew. Nang biglang may sumigaw" honey" sigaw NG babae sa likodan namin at humarap Naman kami sa tumawad "honey" tawag Naman ni Joel. Nabigla ako dahil sa aking nakita.

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)

Sabi ni Quin pagkatapos mag lagay ng lemon sa bibig nya. "Oo nga, anong reason?" Pang gagatong ni Quin. Hindi ko sinagot ang tingin nila, mag ka sunod kong ininom ang tequila na nasa harap ko. "Hoy, hinay hinay naman, gutom sa tequila?" Pang aasar nya, inirapan ko sya bago kumain ng lemon. "Hindi ko rin alam ang sagot sa tanong nyo e." Sagot ko sa kanila.

Kung tutuusin ay pasasalamatan siya nito, subalit pinagalitan pa siya ng Amo. “Mang Topeng, base sa mukha niya ay masasabi kong napalakas ang pagsipa ko sa kaniya.” “Ineng, e, iyong Lemon Juice na sabi niya? Binigyan ka ba niya?” “Diyos ko, Mang Topeng! Walang Lemon Juice!” “Ha?” “Oo, Mang Topeng! Hindi naman talaga Lemon Juice ang ginawa niya! Wala rin namang matinong tao na gagawa ng Lemon Juice sa ibabaw ng kama, hindi po ba?!”

Ang lalaki na nila lahat. Pinakilala ko sa kanila ang kambal ko. Sabi ko kay Ling, "Kambal ang watermelon ko sa loob ng tiyan ko noon," natawa ang mga taong nakarinig sa sinabi ko. Nagtanong si Mama bakit watermelon. Iyon ang ipinangalan ng kaibigan ko, kako, which is si Ling, ang batang madalas kong kasama at kalaro. Natawa naman si Mama.

“With lemon.” “Paano mo ‘yan ginawa?” Nagsalin naman ako sa kaniyang baso, at kaagad na ibinigay ‘to sa kaniya. “Chopped cucumber, apat na pirasong lemon, at kaunting sugar lang ang inilagay ko. Kung gusto mo naman nang kaunting tamis, mas maganda na honey ang ilagay mo kasi mas natural ‘yon, tapos lagyan mo na ng tubig,” paliwanag ko sa kaniya.

Nagpanggap naman siyang mayvtumawag sa kaniya kaya naman ay sinagot niya ito na parang kausap si Lanche. "Hello Liam? Ah oo andito ako sa field. Oo na. I love you too." sabi nito na parang totoo. End Flashback. At ngayon maski si Chillet ay naniwalana Liam nga ang pangalan ni Lanche. Gusto niya mang sabihin kaso bawal dahil magagalit si Lanche.

Sa bawat kagat niya sa sea foods ay para siyang dinuduyan, sobrang sarap. Makailang sandali ay nakaramdam siya na parang mabubulunan na siya at napansin niyang hindi nga pala siya nagdala ng kahit anong palamig kasi hindi na niya kaya pa. May kamay na nag-abot sa kanya ng baso ng lemon juice at agad naman niya iyong tinanggap. "Salamat po..." wika niya nang matapos niyang ubusin ang lemon juice.

Nag-aral si Levi sa Spain dahil naroon ang umampon sa kaniya. “I’m sorry I’m late,” ani ni Levi at tinapunan nang tingin si Noli na umayos ng upo nang makita siya. “Levi, what is the tagalog term of ‘You’re so beautiful?’” kumunot ang noo ni Levi sa tanong ng kaibigan. Luis didn't even bother that his friend was late for 1 week. Oo. Sa 1 week na nasa Pinas siya, si Noli lang ang kasama niya.

Ang sabi nila, "Apple! Apple! Nasaan ang lechon?" "Apple, Apple, nasaan ang lechon? Apple, Apple, nasaan ang—" Natigilan ako nang mapansin ko si Hiro na nakatingin sa'kin. Nakataas din ang dalawang kamay ko. Teka nga, akala ko nag-iimagine lang ako? "Tsss. Sa bahay ka na kumain at maghanap ng lechon. Tara na." Nasabi ko ba talaga ng malakas iyon, ha? Sabihin n'yong hindi please? Sabihin n'yong hindi!