Live A Life Without Regrets Mga Nobela at Kwento

Isiniksik ko rin ang mukha ko sa balikat niya habang mahigpit rin siyang niyakap. I want to be a good person. I don't want to waste this beautiful life that has given me for the second time. Life is precious, so let's not waste it. No matter how hard life may be, but always think the good side. The goals. The plans. The things that makes us happy. Let's all see the purpose why we are living.

So I want to treat my cancer? Of cource yes, I want to but I can't. Kaya sa ngayon ang kaya ko lang gawin ay namnamin lahat ng nangyayari sa buhay ko. I don't care if I die alone in this small house. I don't care. Tanggap ko na ang lahat. May God give me soon the second life that I really dreamt of. The life with no pain, worries and sadness. This is life. I am living not to get stucked but to continue.

confident ko na sabi sa kanya. Kahit na may mga nangyari sa aking masama this past few days ay hindi naman ibig sabihin na karma yun. Unfortunate circumstances ang tawag dun. Tayo ang gumagawa at nagmamaneho sa buhay natin kaya kung may mangyari man sa atin ay dahil sa sarili nating desisyon yun at maling papapatakbo ng ating buhay. Meron mga oras na may mga plano tayo sa buhay na pumapalpak pero ang pinakabest na gawin ay tumayo kapag nadadapa. Ipagpatuloy ang mga nasimulan para walang regrets in the end. Although there are good and bad consequences might come into our life after we chose our own path. "Oo na. Mrs. Madrigal. Ikaw na ang living proof na walang karma na nageexist," pairap na

"Bago ka magsisi sa huli. Hindi mo puwedeng basta kalimutan ang buhay mo noon." "Remember her before it's too late," patuloy ni Grey, hindi nagpapatalo. "Before you regret it in the end. You can’t just forget your past life." Hinabol ni Dark ang kanyang hininga, pero hindi niya matanggal ang bigat sa dibdib. Sa bawat salita ni Grey, nararamdaman niyang may malalim na kawalan sa kanyang pagkatao. Para bang kahit anong gawin niya, hindi niya maitatanggi na may isang bahagi ng buhay niya na hindi niya naaalala—isang mahalagang bahagi.

dugtong nito sa tonong nanunukso. Hindi ko naiwasan ang mapatitig sa mukha ni Phil. Kahit minsan ay hindi kami nag-usap ng matagal sa aking past life. Hindi ko naranasan ang tratuhin niya ng ganito. Kung tumutol lang sana ako noon na ma-engaged sa kanya ay baka hindi naging masama ng tingin niya sa akin. Lihim akong huminga ng malalim. What's the use of regretting it now? Nakalipas na iyon.

kailangang pag isipan mabuti ang daan na tatahakin kung ayaw mong magsisisi sa huli. doon pa lang ay napaisip nq si Nikko. Iniisip nya kung tinamaan ba sya sa mensahe na iyon. "No. i dont regrets the things ive done. i regret things that I didnt do when i have a chance." sa isip-isip nya. Hindi sya nagsisisi dahil sa bumuo sya ng pamilya. nagsisisi lang sya dahil kung tutuusin ay pwede naman syang sumunod sa Newyork kaso mas pinili nya si Sabelle dahil nga mahal nya ito. mabuti na lang at nariyan si Mart kung hindi ay bukod sa mayroon syang magandang asawa ay wala na syang ibang mapagmalaki.

“You should try. Iyong sakit, laging nand’yan ‘yan, e. Pero ang mahalaga ay hindi mo pinagsisisihan ang isang bagay kasi sinubukan mo naman.” I just listened to him and didn’t even say anything. He just also continued. “Our biggest regrets are always those that we haven’t tried. Kaya nga sumusubok ako sa ‘yo ngayon.” |• Illinoisdewriter •|•

"Gaano ka ba kabobo at hindi mo ako maintindihan? Sasama ka sa gusto mo man o sa hindi. B'wisit ka. Ikaw na nga itong inaalala, ikaw pa ang paayaw-ayaw. Paano kung mabuntis ka? Kaya mo bang palakihin mag-isa 'yang magiging anak mo kung sakali? E sarili mo nga, hindi mo kayang buhayin dahil d'yan sa sinasabi mong dignidad! Letse!" Mas napaiyak pa ako lalo at hindi na nakasagot pa. Kahit yata magmakaawa ako sa kaniya at halikan ang mga paa niya ay hindi na magbabago pa ang desisyon niya. ISANG oras ang lumipas, walang buhay ang mga mata kong nakatingin sa labas ng bintana ng sinasakyan kong van. Makulay ang paligid pero ang pakiramdam ko ay kabaliktaran. Magkahalong mabigat at magaan, parang n

"Dahil gusto kong kalimutan si Margarette kaya—" "Mali Insan eh," biglang sabi nito, talagang prangka na. Hinarap pa sya sabay lapag ng baso. "Malay natin diba? Habang nakikipagrelasyon ka kay Cindy nakikita ka pala ni Margarette sa loob ng anim na taon na akala mo, hindi sya mahagilap? Edi mas lalong nagalit pala yun sa'yo kaya hindi nagpakita, diba?" Nagpatunog ito ng dila, at umiwas ng tingin. Sya naman napalunok sa realization na yun. "Parang item lang kasi yan na gusto mong bilhin, Insan eh. Naisip mo ba? Gusto mong bilhin ang item kaso wala kang pera. Nagdesisyon kang mag-ipon para mabili yun kaso nga lang habang nagkakapera ka ginagastos mo sa iba kaya wala kang naipon. Hanggang sa an

"Please don’t fight…" But Megan didn’t budge. She stepped closer to Vash, her eyes sharp. "You think I don’t regret it? You think I haven’t suffered every single night since I left? Namimiss kita palagi! Tapos nabalitaan ko sa anak natin na dito na natutulog 'yung walang hiyang babaeng 'yon?! Na dito mo na pinapatira ang mga anak ninyo?! Tapos ano, ipaparamdam mo sa anak natin na mas priority ninyo ang anak ni Hyacinth? Hindi ako papayag! I should live here, too! Napakadaya! Hindi pwedeng mag-isa lagi ang anak ko," bulalas ni Megan.