Logic Jokes Novels & Stories

"Uh, I mean… di ba dapat two? For two-lips." That's a joke, I hope he get that. It's a joke motherfudging. "Two? For tulips?" Hindi niya nagets, seriously? That is a common joke. Dapat alam niya iyon, duh! Napapairap tuloy ako dahil sa inis na nararamdaman ko. Minsan lang akong magbiro kaya dapat ma-gets niya. "Yeah, I know. Kaya nga isa lang ang tulip… so, you can try my lips."

Umakto pa itong bumabaril at saka pa nakuha ng bata ang biro nya. Agh! That's so corny. I don't even know why the kid laughed at his joke. Hindi naman nakakatawa. Madami pang jokes si Cairo sa kanya at tawang-tawa naman ito habang pinapapak ang tsokolate. "Thank you Kuya! Thank you Ate! Ang babait—" Parahas kong binuksan ang pintuan at kunot ang noong tumingin sa kanila. Siya nga!

Hindi ito masaya, kundi mapanukso niya itong tinitigan parang narinig niya ang pinaka-nakakatawang joke ng taon. Pumulot siya ng hollow block na naputol sa gilid ng abandonadong tindahan, tapos marahang tinapik ang pisngi ni Lucian. “Pabalik ka para kunin ang gamit mo, tapos plano mong tumakas, ‘di ba?”

"Oo! Nung dumaan ako ro'n kanina, ang lakas ng ubo ng Lolo mo. Parang ubo ng kamatayan yata 'yon, dzae. You know? Like ubo is sementeryo? Susunduin na yata na sila ni fafa deathbells ngayon araw sa stronger ng ubo nila." "Maghunos-dili ka naman, Consolacion!" Napalakas tuloy ang boses niya sa takot na baka matuluyan nga ang aguelo at aguela niya. "Totoo ba 'yang sinasabi mo? 'Di ka nagbibiro?" "Mukha ba akong jokester sa eyes mo? Eww." "Naku naman!" Tuluyan na siyang kinain ng takot. Kahit naman kasi ang pangit ng joke ng Lolo niya, mahal na mahal niya ang mga ito, ano!

Kumislap ang pulang likido sa ilalim ng ilaw. “To better days,” anitong kalmado. “Cheers,” aniya bago ininom. Mainit sa lalamunan, pero nakakagaan ng loob. Sunod-sunod na abutan, may kasamang tawa at corny jokes. “Alam mo, Sir,” sabi niya habang nakahilig sa mesa, “hindi ko akalaing marunong kang mag-joke.” Tumawa ito, at halatang medyo lasing na rin.

"Alam ko na 'yan, Lloyd! Luma na 'yan." Napakamot na lang ako sa ulo dahil sa kaniya. Basag trip naman 'tong babaeng 'to. "Ito na lang, ha! Ito, hindi mo na 'to alam." "Sige nga?" "Anong tawag sa isdang masipag?" "Ano?" "Edi, janitor fish!" Maganda naman ang pagkaka-deliver ko ng joke ko pero parang hindi siya natawa sa joke ko. Imbis na matuwa ay nagtaka pa siya sa sinabi ko.

Natigilan na din kami sa paglalakad ni Luis. “ Nagalit yung Teacher sa akin. Kaya tinanong niya ako. Kung ano daw ang gatas ko. Sinagot ko lang naman ng, BEER BRAND! Ahhhhhhhhh.” Tuluyan na akong naiyak. Ito yung joke na nakakatawa pero naiiyak ako. Nabitiwan ni Luis yung dala niya. Sinubukan kong tumawa. Pero iyak at sakit ng kaloob-looban ko ang umiral. Nasasaktan ako.

"It's okay Ali, but don't do that again. Okay? I warned you, If you do that again you don't wanna see me angry." "Roger! I don't do that again ma'am." Sumaludo pa ito kaya mahina akong natawa at umiling pa. Nag-umpisa na kaming kumain ni Xian at nagtatawanan sa mga corny jokes niya. At dahil sa corny jokes na 'yon ay naalala ko tuloy 'yong una niyang joke sa akin. Sobrang pangit no'n at wala man lang nakakatawa sa joke niya pero para sa kaniya, iyon na ang nakakatawa joke sa lahat.

Aniya na mas lalong ikinatawa ng lahat. I know that its just joke but it so damn awkward to talk about. Gusto kong maglaho ng parang bula sa 'king kinauupuan. "We're just joking hija." Muli niyang sinabi nang tiningnan n'ya ko. Napilitan akong ngumiti sa kaniya saka uminom na lang ng juice. "But jokes are half meant." Muli niyang dagdag.

“Palagi kang tumatawa sa mga joke ko kahit corny na.” “Hala! Hindi kaya, Lolo!” mabilis niyang pagtutol habang pinupunasan ang namuong luha sa gilid ng kanyang mga mata dahil sa katatawa. “Nakakatawa ka talaga! Hihihi! Paano ka yumaman nang ganyan tapos ganyan ka magkuwento? Para kang kengkoy!” Biglang nawala ang ngiti sa mukha ni Lolo Gregore. Napatigil ito at seryosong tumingin sa kanya.