Love Ara Novels & Stories

Pamamasyal Phyton's pov Akala ko hindi na ako makaka-score kay araiana dahil kasama niya ang lolo nito.Ngunit nang makaalis ito at imbis na kumain ng hinanda niyang pagkain-si ariana ng kinain ko.Kaya sa isang araw-apat na beses kaming nagsex at walang sawa ko siyang k******t dahil para akong mas lalong nalilibogan kapag gayong nakikita ko siya.

tawag niya sa pangalan ko, matapos ang mahaba-habang pananahimik. Nilingon ko siya. Sa pagkakataong 'to ay wala ng gigil sa mukha niya. Seryoso at nangungusap na mga mata ang sumalubong sa akin. "Lahat tayo sa bahay ay alam ang pinagdadaanan ni Arrianne. Alam din natin lahat na hindi pa tuluyang naghilum ang sugat sa puso niya na gawa ni Joel."

Doon, sa mismong edge kung saan ang hangin ay pinakamalakas, nakatayo ang isang maliit at nanghihinang pigura. Si Aria Rivera-Valderama. Ang babaeng bumuo ng kanyang mundo, at ang babaeng ngayon ay hawak ang detonator na maaaring magpabagsak sa lahat ng itinayo ng kanyang pamilya.

“Hindi ko alam kung saan galing to.” “Wow, may secret admirer ka na ulit? Naku, sigurado akong taga-rito lang yan. Paano naman niya nalamang sira ang cellphone mo?” Inilapag yun ni Ara sa isang mesa. Wala siyang balak angkinin yun kahit pa nakapangalan sa kanya dahil hindi niya ugaling tumanggap ng regalo lalo na sa mga hindi niya kilala.

We do not talk that much, medyo natatakot din ako dahil parang hindi siya approachable. Kung titignan mo si Arwen na mukhang hindi approachable kahit saan mo banda tignan, paano pa kaya yung aura ng Kuya niya? Kuya Arlo has this aura na when you talk to him tapos hindi ka niya gusto, yung titig niya sayo pamatay.

Ang pagmamahalan na unti-unting sumibol habang nagbubuntis si Arah ay tila nalanta at namatay kasabay ng paghinto ng puso ni Aurora. ​Naisip ni Arah, kung sana ay hinayaan ko na lang si Adrian noon, baka mas masaya pa ang lahat. Pero ang "sana" ay isa lamang hungkag na salita na hindi kayang baguhin ang reyalidad.

ANB-10 "Ara?" Napakunotnoo si Kiara matapos marinig ang pangalang tinatawag ni Tristan. Wala naman siyang kilalang Ara dito sa loob ng bahay at tanging siya na lang ang naiwan matapos magbakasyon ang mga ito sa kagustuhan na rin ng amo nila.

WTF Ara? "B-bata ka sumampa" nauutal Kong tanong sa kanya, napapikit Naman ako nang maramdaman Ang init nang kanyang hininga sa aking leeg habang kinuha nya Naman sa kamay ko Ang renda nang kabayo "Pano Kita tuturoan Kung di Rin ako sasakay" Tama nga Naman, katangahan mo Ara. "I'm sorry! Promise, I won't do it again without your permission" mahinang usal nya pero sapat lang para marinig ko, bat parang iba yata Ang dating sakin nang Huling sinabi nya? Err. Ara! Back to your senses wag Kang talandi.

Akin ka, Sariah, bulong ng isang bahagi ng isip ko na tila isang hayop na nagbabantay ng kanyang teritoryo. Nang lumapag ang chopper ni Ariella, naramdaman ko ang mabilis na pag-akyat ng galit sa aking sistema. Ariella Vargas is a relic of a past I’ve long buried—isang babaeng akala ay mabibili ng pera at koneksyon ang isang Montenegro. Ang kanyang presensya rito ay isang insulto, hindi lang sa akin, kundi sa katahimikang pilit kong ibinibigay kay Sariah sa pulong ito.

Unang tingin pa lamang niya sa dalaga ay alam niyang palaban ito at kayang-kaya makipagsabunutan sa kahit na sino—kahit pa ang sarili nitong mga kaibigan. "Wow!" nakangiting bulalas ni Ara habang pinagmamasdan ang lingerie na nasa kanyang harapan. Dinampot niya iyon at ipinakita kay Elyan. "This is so freaking good! Sa tingin ko, bagay na bagay 'to sa 'yo!" Namilog ang mga mata ng dalaga sa ipinakita niyang iyon. Ilang saglit pa ay lumingon-lingon ito sa kanilang paligid at muli ay hinarap si Ara.