Love Novels & Stories

ในศตวรรษที่ 25 พ.ศ 2561 ในยุคศตวรรษปัจจุบัน เกิดมี วิวัฒนาการของเทคโนโลยีไปเรื่อยเปื่อย ตามหลักการของยุคสุริยชาติชน ดังนั้น จึงเกิดมี ชาวประชากร และ นักเรียนและบริษัทและพนักงานต่างๆ ที่เกิดขึ้น มากมายในบนโลกนี้ โดยการสร้างบุคลากรและประชาชน โดยการสร้างบริษัทและตึกสูงๆที่ยาวออกไปและสถานที่พักอาศัยอพาร์ทเม้นท์หรือบ้านเช่า ดังนั้น ชาวประชากรทั้งหลาย จึงได้เกิดมา เพื่อทำการค้าและเทคโนโลยีใหม่ๆและใช้ความคิดในความสร้างสรรค์ กันใหม่ๆ ดังนั้น เราทุกคนจึงได้เกิดการมีความคิดและความสร้างสรรค์ในผลงานของตัวเองดังเช่น คนในตระกูล เจียหยง 4 ตระกูลเจียหยงซีเป็นตระกูลที่โด่งดังในทั่วโลกอาณาจักรของในเมืองจีนดังนั้นมีทั้ง บ่อน้ำมันและร้านอาหารต่างๆ ตามทุกสถานที่ในของเขตหน่วยเจียงดังนั้น ในตระกูลนี้ซึ่งมีลูกชายเพียง 2 คน ดังนั้น เขาจึงคิดว่า การที่ได้เรียนจบต่างประเทศทั้งคู่และมาประสานงานต่อกับพ่อของเขานั้นซึ่งเป็นสิ่งที่ดีสำหรับเขาทั้งสองคนคนหนึ่งดูแลในเหมืองน้ำมันอีก 1 คนดูแลในบริษัทในพื้นที่ในเครือข่ายของเชียงใหม่ และในประเทศเยอรมันดังนั้นพ่อของเขานั้นจึงเกษียณงาน

“รินรดา” ได้รับเชิญให้ไปร่วมงานแต่งของ ชายที่เธอเคยแอบชอบสมัยมัธยม เธอตัดสินใจไปงานนั้นเพื่อพิสูจน์กับตัวเองว่า เธอไม่ได้รู้สึกอะไรแล้ว แต่วันเดียวกันนั้น เธอกลับได้เจอใครบางคนที่ไม่ได้พบหน้ากันมานานกว่าสิบปี และดูเหมือนว่าเขาจะจำเธอได้ขึ้นใจ…

"ฉันไม่น่าเลือกแต่งงานกับคนแบบพี่เลยจริงๆ" "ทำไม...หรือว่าเธออยากจะแต่งกับน้องฉัน?" "หึ!...ใช่ อย่างน้อยมันก็ดีกว่าคนเลวๆ แบบพี่"

“ผม... ผมจำได้แล้ว ผมจำรอยแผลที่เข่าคุณได้ และผมจำแหวนวงนั้นได้” เขามองแหวนของเธออีกครั้ง ปลายฟ้าเบิกตากว้าง สีหน้าของเธอเผยความตระหนกอย่างสมบูรณ์ การอำพรางตัวตนที่เธอพยายามสร้างมาถูกทำลายลงทั้งหมด ธีร์กลับมาทรุดตัวนั่งยองๆ ตรงหน้าเธออีกครั้ง ความโกรธที่เคยมีต่อการถูกหักหน้า มลายหายไปจนสิ้น เมื่อเขาได้เห็นความหวาดกลัวที่บริสุทธิ์ในดวงตาของเธอ การที่เธอวิ่งหนีไปไม่ใช่การดูหมิ่น แต่คือการหลีกหนีจากความเจ็บปวด “ผมขอถามแค่คำเดียวครับ... ทำไมคุณถึงหนีไปจากห้องของผมในเช้าวันนั้นครับ ปลายฟ้า”

มีแฟนแล้วยังไง? ในเมื่อมันทำเธอเสียใจ แล้วทำไมเขาต้องยอม! "เลิกกับมันสิ อยากได้อะไรจะยกให้ทุกอย่าง"

ฉันผู้สามารถมองเห็นอารมณ์ความรู้สึกของคนอื่นได้ทั้งหมด ยกเว้นเพียงแค่ 'เธอ' อยากรู้จังรักของเธอมันคือสีอะไร?

ฉันต้องทิ้งความกลัว เพื่อความฝันของฉัน… แต่แล้วนิ้วเรียวที่รัวเรื่องราวลงบนแป้นพิมพ์ก็ต้องชะงัก.. เหมือนจะพบกับปัญหาใหญ่ซะแล้ว “..จะเขียนยังไงดีนะ” วิสกี้ถูกดื่มกระดกอีกครั้ง ผู้ชายอย่างพี่ชิริว ..ฉันควรจะเขียนให้เขาทำเรื่องบนเตียงออกมาแบบไหนกัน ครั้นจังหวะที่เอาแต่มองหน้าชิริวที่นั่งดื่มคนเดียวที่เค้าน์เตอร์จนทำให้เจ้าตัวลุก และเดินเข้ามาหาเธอ เพราะเขาเห็นสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัย “ขาดเหลืออะไรหรือเปล่า” “พี่คะ หนูยังกินไม่หมดเลย” “ฉันอยากให้กิน” สีเหลืองอร่ามของเหล้าแตกวงค่อยกลืนสมานกับวิสกี้สีใสในแก้ว “….” “เห็นมองฉันนาน เพื่อคืนนี้เธออาจจะได้ทำมากกว่านั่งมองฉัน” “เดี๋ยวนะ.. คิดว่าฉันมองเพราะอยากได้พี่เหรอ?” “หรือไม่จริง?” “ไม่จริง! ที่ฉันมองก็เพราะจะเขียน..” “เขียน?”

จังหวะสบตากันในครั้งนั้นได้เปลี่ยนผู้ชายที่ไม่สนโลกอย่างเขา ให้หันมาสนใจแค่เธอคนเดียว

การแต่งงานที่เธอไม่เคยคิดฝัน… กลับต้องยอมรับเพราะเงื่อนไขบางอย่างจาก “บอสตัวร้าย” ทว่าความใกล้ชิดที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง กลับทำให้หัวใจดื้อ ๆ ของเธอเริ่มสั่นไหวทีละน้อย จากความจำใจกลายเป็นความผูกพัน และจากคนแปลกหน้ากลายเป็นคนสำคัญที่ไม่อาจขาดกันได้ ความรักครั้งนี้อาจเริ่มจากการบังคับ… แต่จบลงด้วยหัวใจที่เต็มไปด้วยความอบอุ่นที่ไม่คาดคิด

เพราะคืนนั้น ชีวิตของ เธอ จึงแปรเปลี่ยนไปตลอดกาล คืนที่เธอ ไม่ระวังตัว คืนที่เธอพลาด คืนที่เธอ ได้พบกับเค้า ผู้ชายที่อยู่ห่างไกลจากเธอ ราวฟ้า กับทะเล ที่ไม่น่าจะมาพบเจอกันได้ แต่สุดท้าย ค่ำคืนอันแสนเร่าร้อน ก็ทำให้เธอ เป็นของเค้า ความรัก ไม่ใช่ มันไม่ใช่ความรัก แต่มันคือความผิดพลาด ที่เค้าและเธอ ทำร่วมกัน