Lucian Counter Novels & Stories

He picked it up and waited for the man to attack. With a snarl, the man took a high guard and unleashed an overhand slash at Lucian. Quickly and automatically, Lucian countered. The attacker came at Lucian from behind, and he blocked the blow once more. They continued to shimmy back and forth. Lucian realized that after so many years of living away from Italy, the past will always be his shadow. The phone in his pocket is beginning to vibrate, and Lucian doesn't want her to worry about him. He can't see the caller, but he knows it's Georgina because he promised to be home early. Lucian said he'd make dinner this evening.

Ang aking hininga ay naging mabigat at hindi pantay, at ang aking mga mata ay halos hindi makatingin nang diretso sa kanya dahil sa dami ng damdaming bumabalot sa akin. “I… I’m fine,” I managed to reply, my voice trembling slightly as I tried to keep my composure. “Just… a little tired, that’s all.” Lucian chuckled lowly, the sound sending another wave of shivers down my spine. He leaned back in his chair, taking a sip of his wine before turning his gaze toward me, his eyes dark and knowing. “Tired? Or are you just trying to hide how much you’re enjoying this?” Lucian asked, his tone laced with amusement and a hint of possessiveness.

depensa agad ni Lucian, nanginginig ang boses at nangingilid na ang luha, pero pilit pa ring pinatigas ang mukha nito. Pero alam ni Yohan ang totoo. Alam niyang kaya nagpakita ulit si Lucian sa lumang bahay ng mga Sue ay para kumuha ng pera at makalayo. Balita kasi niya, si Sunshine, ‘yung kasabwat ni Lucian sa scam, nahuli na. At kung tutuusin, mas malala pa ang papel ni Lucian sa kalokohan. Siya ang nagtulak, siya ang sumingil, siya ang nagsimula ng lahat. Kaya ngayon, sa halip na masaktan lang siya ng konsensya, mas pinili pa niyang tumakas. Pero hindi siya makakatakas kay Yohan.

Naroon na si Lucian, nakasuot ng itim na leather armor, nakatayo sa gitna ng bilog. “Ngayon pa lang ay dapat mo nang matutunan ang basics,” ani Lucian, malamig pa rin ang tono. “Pagkontrol ng lakas, tamang paghinga, paggamit ng instinct.” “Ano ako, warrior?” sarkastikong tanong ni Amara. “Hindi,” sagot ni Lucian. “Isa kang reyna. At ang reyna, dapat hindi pinoprotektahan lang—kundi lumalaban din.”

Mahina man na halos hindi niya iyon mabigkas ay malinaw iyon sa naging pandinig ko. Natigilan ako. Napatitig sa kanya na hindi makapaniwala sa sinabi niya. Napalunok pa ako na tila umurong ang dila ko kasabay pa ng paghigop sa natitirang laman ng yogurt na iniinom ni Lucian. “This is the first time I saw you fighting.” mahina pang sabi ni Lucian kaya sabay kaming napatingin sa kanya. Dahilan rin iyon para mawala ang pagkailang namin dahil sa rebelasyong nalaman ko.

Nakuyom ni Emerald ang kamao sa pagpipigil na sagutin si Lucian sa harap ng mga kasamahan. “Nandito ako para tapusin ang trabaho ko. At kung gusto mong maging productive ako ay hayaan mo ako dito. Nga pala, pakipirmahan,” mahina niyang sabi sabay abot ng kasunduang ginawa niya na nagsasabing kapag natapos ang limited edition project ay pinapayagan na siyang hindi tapusin ang pinirmahang kontrata at hindi na siya guguluhin pa ni Lucian. Sa pagtatapos ng proyekto ay tapos na din ang ugnayan nilang dalawa.

Mathew pov Habang abala ako sa aking binabasang files ,Panay Ang hilot ko sa aking noo. Dahil hindi ako makapag concentrate sa aking binabasa. Laman ng utak ko Ang babaeng iyon. it's Lucy ,the sister of my girlfriend. Isa rin itong babaeng ito Wala Naman Akong gusto sa kanya at pagnanasa. Nabigla na lang ako ng Sabihin nito sa kanilang magulang na nililigawan ko ito, nang araw din na iyon dumating Ang dalagang gusto kong Makita pero. Nabigla ako ng Sabihin nito she accept me as her boyfriend. Kaya lang Naman ako lumapit sa babaeng iyon because of her sister Lucy. Matagal na Akong may pagnanasa Kay Lucy at alam ko rin Ang pinaggagawa nito noon sa akin. Everyday she leave a love letter to my s

"Sinasabi ko sa 'yo, Lucian. I didn't care about the Severin Group, pero noong dinala mo ang dumi mo kay Shanaia, doon mo tinapos ang sarili mong buhay." "Jeriel, please, let's make a deal," pautal-utal na pagsusumamo ni Lucian, ang kaniyang mukha ay unt-unti nang nagiging kulay ube dahil sa tindi ng pagkakasakal ko. "I will sign the resignation papers. Ibigay mo lang sa akin ang kalahati ng assets ng papa mo." "Walang deal, Lucian. You are completely done," malamig kong sagot habang binibitawan ko siya nang marahas, dahilan para bumagsak siya uli sa dumi ng sahig.

Gamit ang mahahaba niyang daliri, sinindihan niya ito at humithit nang malalim. Snap! Inihagis niya ang lighter sa mesa. Sumandal siya paharap at nagtanong sa mababang boses, "Magsalita ka. Anong nangyari?" Si Lucian ay isang university professor. Sa loob ng maraming taon, naging "hobby" na nito ang pakikipagrelasyon sa mga estudyante. Noong nakaraang semester, nakipag-date ito sa isang history student, pero nitong pasukan ay nakuha ang atensyon niya ng isang English major, kaya hiniwalayan niya ang nauna.

He is really the best brother! “Pero teka? Paano kung hindi naman gawin ni Lucian ang plano niya? Paano kung pagpunta mo doon eh siya naman pala ang wala?” biglang tanong ni Karen kaya napaisip din ako “Kilala ko si Lucian. Gagawin niya yun dahil ganun siya. Basta sinabi niya, tutuparin niya!” walang alinlangan na sabi ko