Maharlika Kahulugan Novels & Stories

"Mali." Mula ulo hanggang paa ay pinagmasdan siya ni Andrea..Naka-suot si Marikit ng simpleng powder-blue dress na may eleganteng disenyo. Hindi ito sobrang pormal, ngunit sapat upang mapansin ang kanyang maayos na tindig at natural na ganda.

Tahimik na napabuntong-hininga si Rhylle. Napakatigas talaga ng ulo ng babaeng ito. Maya-maya... May naisip siyang paraan. "Hatiin natin." Napakurap si Tina. "Huh?" "Sa kama." "Maglalagay tayo ng maraming unan sa gitna." "Tapos..." "Hindi tatawid." Nanlaki ang mata ni Tina. "Ay..." "Parang..." "...China at Pilipinas?"

maarte niyang singhal. “NOTHING. You know it’s contracted marriage. No strings attached.” “Sa kanya. Pero ikaw meron. Mahal mo, remember?” pang-aasar niya. Inirapan ko siya at hindi nakasagot dahil totoo naman. Kung alam lang niya anong nangyari baka umuusok na ilong niya ngayon sa galit. I can’t tell it to her dahil super protective niya sa’kin na ultimong susugurin niya talaga ‘yung taong nanakit sa’kin.

"Bakit? Hindi mo pa ba nasusubukan?" Napangiti siya. "Madame, maharlika ako. Mula pagkabata ay may sinusunod na 'kong mga tuntunin. Hindi ako basta maaaring maligo sa ulan dahil lang sa gusto ko." "Mukhang may kaniya-kaniya talagang pinagdadaanan ang bawat tao. Maharlika man o ordinaryong tao," tugon ko.

"At bakit mo naman ako pinagsisilbihan?" "Dahil ikaw po si Arami, anak po kayo ni datu lipayon, at bana niyo po ang isang makisig na ginoo, ang anak ng ating rajah. Dahil isa po kayong maharlika" "Maharlika?!" Hindi ko mapigilang saad, ahhh mas lalo akong nagulohan! Pero teka, rajah? Tila narinig ko na ang salitang iyon. Diba ibig sabihin non ay isang hari? Napa kunot noo muli si Andula.

Hindi ito ang unang pagkakataon na nawalan siya ng bra—apat na beses na, kahit nga iyong kakahubad niya pa lang ay nawawala. Saan kaya ang mga iyon napunta? Sa kapitbahay? Malabo naman yata, sa kadahilanang makikita niya iyon kung sakaling kanilang labhan at isampay. "Hayaan mo, ibibili na lang kita ng bago." Lumiwanag ang mukha ni Mahalia nang dahil sa sinabi nito. "Talaga po Tyang?!" Singhal niya sa labis na tuwa, bahagya pang napatayo dahilan para bahagyang umalog ang maliit nilang mesa.

Tss. She is Paython McLaren. Kalahating mestisa, kalahating kayumanggi. In short, hilaw na Americana. At nakalimutan ko na kung saang lansangan ko ba siya napulot. Kidding aside. Napailing ako. “Tell me about it.”

"Hangal." Masasabi kong ibang Elana ang nakikita ko ngayon. Noon ay mahina, hangal at selosang maharlika lamang ang tingin ko sa kaniya ngunit nagbago iyon ngayon. May ibubuga rin pala siya sa pakikipaglaban, at hindi ko inasahan iyon dahil ang mga katulad niyang maharlikang binibini ay inaalagaang tila bulaklak, hindi hinahayaang masaktan.

Laking Probinsya bagamat may bahay sila sa Maynila at may kakayanan ito mag-aral sa mamahaling paaralan ay mas pinili nito makasama ang Lola sa Probinsya ng Laguna at doon mag tapos ng pag-aaral nya. Mataas na ang sikat ng araw. Humahalik ang init sa matipunong braso ni Red. Nagising ito sa pagsayaw ng kurtina sa malakas na hangin habang humahampas sa kanyang mukha. "Ah, tanghali na pala!", aniya. Habang hawak ang ulo at iniinda ang sakit nito dahil sa hangover. Tumayo ito, kumuha ng tuwalya at pumasok sa banyo para maligo. Dali dali sya nagbihis at pumasok dahil malapit na naman siya malate.

Her wife now is more sweet, thoughtful and f*cking yummy. "Mahal?" pukaw nito muli sa kanya. Napapikit na lang siya. Ang sarap sa pandinig. "One more please," pakiusap niya sa asawa. "What one more?" "Call me that way again," malambing niyang sambit. Dahil nakapikit siya ay hindi niya nakita ang pagngiti nito. "Mahal. I've been dreaming to call you that way ever since. Ang sarap kasi sa pandinig. Pwede bang ganun na lang itawag mo sa akin. I don't like that darling."