Mental Pain Quotes Romane & Geschichten

dagdag niya pa. Halos madurog ang puso ko sa nasaksihan na paghihirap ng kapatid ko. Umikot ako sa kanyang harapan at pinantayan siya. "You are not a bad person. Okay? Y-you will never be. You're just hurt kaya ka ganyan. All you need is the person who will understand your pain and that is me Kiara. I w-will never turn my back on you." nahihirapang saad ko. "If I am not a bad person why am I suffering in this pain? I deserve to be happy right? But why can't I be happy? Why am I always crying? B-bakit iniiwan ako?"

It was bearable at first pero mariin akong napapikit nang mas lalo iyong sumakit. I can hear Theo's voice asking me but I can't answer him because of the pain I'm feeling. I keep on punching my head just to stop the pain but it won't stop. Napasigaw na ako sa sakit. I keep on punching until I saw something that flashed into my mind. It was was blurry. There's a man who's hugging a woman from behind and he's saying something. They looked so happy together. Ramdam kong tumulo ang luha ko. I breathe in deeply to keep my self calm but it's not working! More images keep on flashing in my mind and I don't know what to do!

Pinikit ko na ang aking mga mata, baka pagod lang ako kakaisip sa mga bagay na hindi ko naman dapat pinoproblema. "Hindi mo naman kasalanan na mahirap ka, eh, hindi din niya kasalanan na mayaman siya. Alam mo, love has no limits. So ano, hindi ka susuka pero susuko ka? Pfft! Dapat binabaligtad mo rin ang mga sinaunang kasabihan ng magulang mo...hindi mo kasalanan na nabuhay kang mahirap dahil mamamatay kang mayaman...gano'n dapat. Mindset ba?" Nanatiling nakapikit 'yong mga mata ko kahit ang totoo ay hindi ako makatulog. Maya-maya narinig kong may tinatawagan si jaq sa cellphone niya dahil sa messenger ring tone.

Ngunit palaging kakambal ng panganib. Napahinga na lamang ako nang malalim sa naisip. Maihahalintulad ko ang aking buhay sa phrase na nabasa ko noon sa lumang libro na nahiram ko sa library. ‘With supreme beauty comes with endless pains and sufferings.’ Nagpakawala pa muna ako ng isang malalim na buntong-hininga bago tuluyang pumasok sa loob ng shower. Matapos maligo at makapagbihis ay muli agad na akong humiga sa kama.

Umupo siya ng maayos at tinitigan ako. “Every time we ride our bikes is worth the muscle pain at the end of the day. You were happy and so am I. Hearing your thoughts whether it’s deep or even if it doesn’t make any sense at all, my ears are always open for it. And what did you say? Boring days? It’s not boring for me. You see, sometimes you don’t need to talk at all when you’re someone. Sometimes, the presence is already enough. Sometimes, having someone by your side even if you’re not doing anything big is enough to be entertainment.”

Sana kasi, nandito sya. I was shaken cheaply and punched in the road. I didn't even feel any pain but I could already see every blood flowing every finger of mine. Where did it all start? I've had enough, haven't I? Where am I missing? .why do I have to suffer such pain putang ina. The pain every time I think of the words "YOU'RE JUST ENOUGH" then it comes from her mouth.

tingin nito sa kanya habang nilalantakan na ang pizza na inorder nito kanina. "Hindi ganoon kadali ‘yon." Salungat niya sa sinasabi nito. "Alam kong hindi madali. Pero ano ba ang madali para sa iyo? Ang bigyan sya ng chance? O, pahirapan ang sarili mo hanggang sa kainin ka nyang sakit na nararamdaman mo? I've been through a lot of pain, Ash. You knew very well that pain is like my oxygen to live with. But now, see I've learned how to live with it. Nasasaktan ako pero at least nagiging masaya ako. You see my point? Pain and happiness coincide on each other. Hindi porke’t ayaw mong masaktan hindi ka na masasaktan…"

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.

Salita ko at nagbigay ng bayad sa waitre. Wala akong pakialam kung pagtitinginan man ako ng mga tao roon. Lumabas ako ng club na hindi iniinda ang sugat sa aking kamay. Nagmaneho ako pauwi ng bahay. Pumasok ako sa aking kwarto at doon nahiga sa sahig. Napatingin nalang ako sa aking kamay na naliligo na ngayon sa dugo. Hindi ko namamalayan na umaagos pa rin pala ang mga luha ko sa aking mata. The cure of pain is in the pain. You will not feel the physical pain, rather than the emotional pain.

haplos na lang nito sa kanyang braso, "sabi nga nila, what doesn't kill you makes you stronger." Umakto pa itong parang lumalaban habang sinasabi ang mga katagang iyon. "Hindi ba kanta iyon?" natatawa niya na lang na saad. "Shut up, wag mo sirain ang moment." Pinunas na lang ni Paloma ang kamay sa kanyang mukha para pigilan siya sa pagtawa, "iyon na ang pinaka-magandang quotes na naisip ko para sa sitwasyon mo," pabirong batok na lang nito sa kanya.