Novel & Cerita Message Para Sa Kaibigan

Bigla siyang nakaramdam ng pag-aalala baka kubg ano na ang naiisip nito. "Jem, please samahan mo ako sa bahay nila, kailangan ko siyang makausap. Hindi pwedeng mag-isip yung ng kung anu-ano. I swear nagmessage ako sa kanya, eto pa nga oh,," ipinakita nito yung message na sinend niya sa kanya. "So hindi niya yan nabasa, kasi kung nabasa niya yan, hindi siya maghahanap sayo ng ganun." Sang-ayon naman ng kaibigan.

Message requests 𝘔𝘦𝘴𝘴𝘦𝘨𝘦 𝘳𝘦𝘲𝘶𝘦𝘴𝘵 FROM: Calvin Peter Hi, ako toh yung klassmate mo at yung kasama mo sa McDonalds kanina. Yung may kasamang apat m lalaki yung sina, Maxs, Cleo, Fran at si Chael tanda mo kanina? ako yun. Sabi nya sa message gusto kong matawa dahil sinabi nya talaga yung nangyari kanina para lang matandaan ko sya. TO: Calvin Peter

Hindi pa nakuntento ang kaibigan kaya tumawag sila. “Hindi pwede ang hindi ka pumunta sa kasal ni Lia, ha? Magtatampo raw siya sa’yo.” “Oo naman, matitiis ko ba iyon? Have a safe trip, Maya, Lia. Salamat sa pagbisita niyo dito!”

Hindi na ako nakasagot kaya naupo na lang ako habang pinapanood siyang muling lumapit sa ibang mga kaibigan niya. Napangiti ako nang makita kung gaano kadami ang kaibigan niya dito. Hindi ko pa alam kung sino ang may birthday kaya tahimik lang akong naupo dito sa table namin ni Mama. Inilabas ko ang cellphone ko at saglit na tiningnan ang mga message ng mga kaibigan ko. Bumungad naman sa akin ang message ni Bryson. 'Tawagan mo ako 'pag kailangan mo ng kasama d'yan ah.'

The price is nothing compare to how thankful I am and to the love I have for you. Merry Christmas, bestie!"] Maliit lang ang pagkakasulat pero sapat para mabasa ang mahabang mensaheng iyon at habang binabasa, hindi maiwasan ni Felicity na mangilid ang luha sa heart touching message ng kaniyang kaibigan.

Mula sa mga supplier, business partners, kaibigan ni Daddy, hanggang sa sarili kong mga kaibigan na kung kailan oras ng trabaho ay saka naman nag-iingay sa group chat. Kaya naman habang nagmamaneho ako pauwi nang hapon, paulit-ulit na tumutunog ang cellphone kong nakapatong sa passenger seat. Napailing ako bago mabilis iyong sinulyapan. Nakita ko ang message ng matalik kong kaibigan na si Jinu. [Pre! Sigurado ka bang hindi ka sasama mamaya?] "Kulit talaga nito.” Mabilis akong nag-type ng maikling reply habang nakatutok pa rin naman ang isang mata ko sa kalsada.

Nakapatong sa ibabaw nito ang isang sulat. Good Afternoon Bella, naisip kong bigyan ka ng masusuot para sa party ngayon. Nagpapasalamat kasi ako nang sobra dahil pumayag ka na pumunta sa birthday party ng kaibigan ko kahit hindi pa umabot ng isang linggo ang pagkakaibigan natin. Pasensya din kung hindi ako nagpaalam na papadalhan kita ng damit. You don't know how grateful I am to you. Mag enjoy ka sa party huh?

Wala pa naman akong number niya, paano ko siya makocontact neto? “Thank you, madam. Sorry ho kung wala ako sa sarili ko. Walang pamilya ‘yung kaibigan kong ‘yon kundi ako lang. Saan naman kaya siyan? Lord please, huwag ninyong pababayaan ang kaibigan ko.” Hindi ko alam kung ilang beses na akong umiyak sa pag-aalala pero alam ko na safe lang siya at hindi siya pababayaan ng Diyos.

Sinagot ko ang phone para naman matapos na ang ingay. "Hi my lovely friend and soon to be may pamangkin!" Nilayo ko kaagad ang phone ng marinig ko ang nakakairitang boses ng kaibigan kong nakalunok ng speaker. Isa pa to! Palagi lang walang ginagawa, mayaman din kase ang jowa kaya umaasa nalang. "Bakit ka naman tumawag?" Walang gana kong tanong. Kala moba na miss kita? Ulo mo.

Baka kasi makita ako ng mga teacher kung may pumasok ‘man. Kinuha ko ang selpon ko na nakalimutan kong i-charge dahil nga nagmadali akong mag-asikaso. Pinindot ko ang pangalan ni John para mag-text sa kaniya. Composed message: “May mga kasama ako mamaya pag-uwi, John. Baka hindi kami magkasya sa regular na sasakyang ginagamit mo sa pagsundo sa akin, John. Maghanda ka na rin ng makakain nila dahil gutom kami. Salamat, John.”