Mitoo Ako Prayer Novels & Stories

sabi niya at hinawakan ang kamay ko "Wait. Can we pray first?" Sabi ko dahil hindi talaga mawala yong kaba ko "Ok." "Lord, thank you for the knowledge and wisdom and thank you for this opportunity to represent our university. Lord, fill us with courage and piece. Please keep us away from distraction. Lord, please be with us throughout the competition, We trust you with everything. may your will be done. In Jesus name we pray, amen." "Amen. Tara na?" Tanong niya

Si Aning ang naglead ng prayer. “Lord, salamat po sa grasya na pinagkaloob niyo po sa aming magkakaibigan po. Nawa’y mabusog po kami sa mga pagkaing nakahanda sa aming harapan at nawa’y mabigyan kami ng sustansya sa katawan at isipan at sana po Lord ay gabayan niyo ang mga magulang namin na nagta-trabaho para lamang may makakain kami. Lahat ng ito’y hinihingi namin sa ngalan ni- ay sorry Lord! May nakalimutan po ako! Nawa po’y ibalik alisin niyo ang masamang espiritu na sumapi po sa kaibigan naming si Doring. Sa ngalan sa ama, sa anak at sa Diyos espiritu santo. Amen!”

excited na wika ko bago umupo. Akma na sana akong kukuha nang hampasin niya ang kamay ko. "Aray!" sinamaan ko siya ng tingin ngunit tinaasan niya lamang ako ng kilay. "Learn how to pray before you eat!" umupo na rin siya bago nagsimulang magsalita. "Thank you, God, for the food in front of us. Blessed those homeless people who's starving by now. Please take care of them, amen." nagmulat siya ng mata at tinitigan ako na natulala sa kaniya. "Pwede ka nang kumain."

wala akong naiintindihan, she was praying in cebuano. (Diyos ko, tulong, patawarin niyo po ako sa aking nagawang kasalanan, makababa lang po ako rito ‘di na po ako bubukaka ‘di na baling ‘di ko na matikman yung masarap niyang sabaw, ‘di baling ‘di na titirik mata ko kesa titirik yung buhay ko. Okay lang po Lord di na kami mag mate kaysa ma meet ko ng maaga si San Pedro.) Nang pababa ang barko ay humihina ang boses ni Ate Luz kapag tumataas naman ay unti-unti ring tumataas ang boses niya. “Kinotlo sa basahon ni Propeta-” She's not done yet. She was still praying. “Bersikulo baynte uno hantod sa sekwenta.”

sabi niya sa akin at agad akong tum angi Father faced the window at nagsimula siyang magdasal habang nakatingin sa asawa ko. “Panginoon, maraming salamat sa araw na ito na ibinigay ninyo sa amin. Itinataas namin sa iyo si Willow at ang anak niya sa kanyang sinapupunan na ngayon ay nakaratay at iginugupo ng kanilang karamdaman. Kahabagan po ninyo sila Panginoon at bigyan ng kagalingan mula sa kanilang karamdaman. Panginoon, ikaw ang nagbigay ng buhay at ikaw lamang ang makapangyarihan sa lahat! Turuan mo kaming magtiwala sa iyo at bigyan mo ng linaw ang aming isip at puso para maunawaan ang lahat ng nangyayari sa amin. Maging matatag sana kami sa bawat pagsubok at matanggap nawa namin ang mga

Hindi ko na ininda ang paghahabol ng hininga sa sobrang pag-iyak ko, lumuhod ako at isinandal ang mga siko ko sa kaharap na upuan at yumuko roon. "Mommy, I told you naman kasi po, I can handle na. I know how to pray na po, 'di ba Papa God?" "Okay baby, calm down. Sa left hand ka kasi nagsa-sign of the cross, I'm just guiding you anak, oh sige, pray ka na kay Papa God. Say a lot of thank-yous, ha? And don't forget to tell Him how much you love Him." "Yes po, mommy..." --

Carlo is the one who took the responsibility and solemnly uttered his own prayer. “Ama, salamat po sa panibagong araw na ibinigay niyo sa amin. Maraming salamat rin po sapagkat hindi niyo kami pinabayaan sa pang araw-araw. Sana ay biyayaan niyo pa po kami nang marami pang araw, buwan at taon upang makasama namin ang mga mahal namin sa buhay. Sana ay patawarin niyo rin po kami sa aming mga kasalanan at sana 'wag po kayong maubusan nang rason upang mahalin kami. Ama, hiling ko po ay bigyan niyo lahat kami nang sapat na makakain sa bawat araw na lumipas at nawa’y buhusan niyo pa po ng napakaraming grasya ang mga taong may mabubuting kalooban. Ito po ay hinihingi namin sa ngalan ng Ama, Anak at

Kahit pa siguro isangla ko sa bangko ang Abrosia's Antique ay kukulangin pa rin ako sa budget. I found myself kneeling inside the catholic church. Doon binuhos ko lahat ang bigat sa aking nararamdaman. Tumingala ako sa kanya habang mataimtim akong nagdasal. 'Diyos ko. Alam ko kung bakit mo ako binigyan ng ganito kabigat na suliranin ngayon, kasi alam mong kaya ko. Kaya ko po, pero sana bigyan mo pa ako ng lakas ng loob na kayanin at unawain ang lahat ng ito. Simula kay Mama Shirley at ngayon sa Anak ko naman. Diyos ko, please, tama na po. Ayoko po silang nakikita na parehong naghihirapan. Please, heal them, Lord... I begged you.' I silently ask while crying all the pain inside my chest.

Binabaan na niya ito ng tawag. Kinuha ni Teo ang tray at siya ang nag-abot ng paper plate kay Mr. Aragorn. Susubo na sana si Matthew ngunit sabay-sabay na nangurus ang mga bata. Lahat sila ay napatingin sa lalaki na susubo na sana. “Aren’t you going to pray Mr.Aragorn?” tanong ni Matthias. Si Thea ang nanguna sa pagdarasal. ”Through Christ, our Lord.” At lahat ay sabay-sabay na nasabi ng Amen.

Paulit'ulit na hindi ko namalayan na lumuluha na pala ako. "Lord, please save him. I know im not a good follower. I didnt spare a little time to talk to you. Im sorry If I only remember to pray when i need you.. Na pag ok ako ay nakakalimot ako sayo. But please have mercy on a sinner like me. Have mercy on us. Please save him and extend his life, but if this is really the end, my only prayer for him is not to suffer. Kung ano po ang kaloob nyo ay tatanggapin namin ng buong puso."