Music To My Ears นิยาย & เรื่องราว

Mabait pa nga ako sa lagay na ‘yon dahil hindi ko diretsahang sinabi na hindi ko siya gusto! When I took my seat, I opened my bag to get my cellphone and bluetooth headset, then I listened to the music. One of my hobbies were composing songs and I was proud to say that I composed the majority of them in my playlist. I also opened one of my folders to sanity check our Annual Camp report until I got distracted by someone who sat beside me.

Tumayo ako at inilagay ko ulit sa tenga ko ang earphones ko. Imbis na sa cafeteria ang punta ko ay lumihis ako ng landas. Pumunta ako sa music room. Wala naman tao rito kaya ayos lang siguro. Umupo ako sa isang upuan sa loob at kinuha ko ang isang gitara rito. Hindi ko alam kung sa school ba 'to o kung may nagmamay-ari rito. Ibabalik ko rin naman agad at wala namang tao rito e.

The scrunchie is in the sink and wet but I can still see it in the picture. A mirror shot... kalahating mukha ko lang ang kita. I sadly posted it on i*******m. @iHeart Letting you go means finding myself.

Gumilid ang tingin niya pero agad ding binalik sa kalsada. "Feel free to connect your playlist." I took my phone out on my purse and started scrolling. Magtatanong sana ako kung ano ang gusto niyang music pero dahil wala naman akong pakialam sa isasagot niya, pumili na lang ako ng gusto ko at pinatugtog iyon. It's a chill music I usually hear in music festivals.

Maaliwalas at maluwag iyon na lalong pinaganda ng mamahalin at malilinis na kurtinang nakapalibot sa paligid. Maging ang malaking piano na naroon sa gilid ay tila nag-aanyaya ng isang tugtog. Nang tumungo siya ay nagulat pa siya nang halos makita na niya ang sariling repleksiyon sa marmol na sahig. Puwede na siyang manalamin doon! “Like it?” narinig niyang tanong ni Matt. Nakangiting napabaling siya rito. “Oo. Ang ganda! Kanino ito?”

Tiniyak kong ang musika ay nasa tamang tono at ito rin ay nagdadala sa amin—mga tunog mula sa konsiyerto na umaabot sa paligid namin habang kami ay nag-eenjoy sa isa't isa. Ang buong katawan ko ay nanginig nang tumunog ang isang mataas na nota at huminto si Michael, ang kanyang pandinig bilang musikero ay masyadong sensitibo upang hindi mapansin ang isang perpektong sandali. Kung kailanman akong nakaramdam na parang isang nota ng musika, ngayon iyon. Ang perpektong tono na iyon ay dumaloy sa aking katawan at bumagsak siya sa akin, dinidilaan ang aking namamagang puson hanggang sa ako'y umabot sa r***k ng musika mismo.

Kasalukuyan muna itong nasa stage at umaawit habang nagtutugtog pa ng gitara. They were at D’ Acoustic Glam, ang restobar na pag-aari ng lolo ni Aleya sa mother side nito. Dahil sa mahilig sa musika ang dalaga ay regular itong umaawit sa naturang bar. At madalas din silang naroon para panoorin itong kumanta, kasabay na rin ng pag-inom.

Nakadalawang balik ako sa kanin dahil pinagsama ko na 'yung breakfast at lunch. Pagkakain ay hinugasan ko na rin 'yung pinagkainan ko. Nagpatugtog lang ako ng music habang abala ko sa aking ginagawa para malibang. Hindi ako fan ng mga rock saka lively songs, mas trip ko 'yung mga solemn lang saka R & B, pop, country, and opm. Basta, mas relax ang utak ko kapag gano'n ang pinapakinggan ko.

“Okay!” Pinasa niya iyong playlist niya sa akin at agad kong binuksan iyon. Tamang-tama. Paulit-ulit na lang din kasi mga pinatutugtog ko nitong mga nakaraang araw. Maganda rin na may bago naman sa tenga ko. "2017 playlist ko pa. 405 songs na 'yan lahat ha? Mostly EDM talaga. Feel ko mae-enjoy mo naman eh." sabi niya habang abala ako sa pag-scroll sa mga kanta.

Kaya naiintindihan ko ang nararamdaman ni Candy kasi katulad niya ay ate rin naman ako at may mga kapatid akong gusto kong protektahan palagi. “If you're feeling unsure and scared of the future, always remember that life is full of twists and surprises. Some might shock you and dishearten you, but there will also be those that you will surely love and be grateful for having in the long run. Now here's With A Smile by the Eraserheads to give you a little reminder of that. This is once again DJ Toyang, and you're tuning in to MOR, my one and only radio for life.” I played the song after my spiel. I then removed my headphones. That will be my last song from the ‘90s for today.